“Inefficiënte facties hebben het volk ontmoedigd en teleurgesteld”

De “mogelijke” terugtrekking van Ali Larijani uit de verkiezingen voor het elfde parlement is gevolgd door uiteenlopende reacties van verschillende politieke facties in Iran. Politieke activisten zeggen dat “inefficiënte” facties het volk zowel ontmoedigd als teleurgesteld hebben.
Sommigen zien het gebrek aan bereidheid van Ali Larijani, deze conservatieve figuur en huidige voorzitter van het parlement, om deel te nemen aan de verkiezingen voor het elfde parlement als een teken van ontmoediging van de conservatieve ondersteunende facties in hun factiebelangen. Anderen menen dat het feit dat deze conservatieve figuur niet op het toneel van de parlementsverkiezingen verschijnt, aantoont dat reformisten en conservatieven het politieke terrein moeten verlaten.
Laten politici komen!
Volgens Hossein Mareshi, een technocraat die lid is van het Raad van Samenstellers, is de “duidelijke boodschap” van Ali Larijani’s terugtrekking dat niet alleen reformisten, maar ook conservatieven geen plaats meer zien voor politieke activiteiten.
Mareshi schreef in de krant “Etemaad”, die verbonden is aan de Nationale Vertrouwenspartij: «Vandaag, als er geen alomvattende intentie bestaat om een oproep in te dienen om invloedrijke conservatieve en reformistische persoonlijkheden aan te moedigen die in staat zijn het vertrouwen van burgers in deelname aan verkiezingen te herstellen, zal ook de historische kans van de parlementsverkiezingen verloren gaan, en hoewel het systeem mogelijk naar revolutionaire zuiverheid kan bewegen, wordt dit alomvattend overschaduwd.»
Mareshi legde overigens uit wat naar zijn mening precies de betekenis van “historische kans” en “revolutionaire zuiverheid” is en wat hun voorbeelden zijn. Misschien bedoelt dit lid van de Raad van Samenstellers dat de zetels in het parlement leeg raken van personen met geneigdheden naar reformisme en gematigdheid die in bepaalde perioden enigszins de “middenweg” konden innemen en burgers in de desbetreffende verkiezingsperiodes tot deelname konden aansporen.
De andere kant van de uitspraken van Hossein Mareshi zou echter misschien de bezorgdheid over de verslechterende efficiëntie van het parlement weerspiegelen door toetreding van personen die onder de paraplu van verschillende conservatieve stromingen vallen. Deze personen willen nog steeds “revolutionaire zuiverheid” toepassen zoals in het eerste en tweede decennium van de revolutie van 1979.
Zoals Hossein Allahkaram en enkele geestverwanten ook bereidheid hebben verklaard zich in te schrijven en gezegd hebben dat het Coördinatieraad Front van conservatieven hun namen op zijn lijst heeft gezet.
«Niemand let op de mening van het parlement»
Tussen deze uitspraken en analyses schittert vooral de “mislukking” van de stromingen die “hervormingen” claimen van beide reformistische en conservatieve facties.
Niet alleen Ali Larijani heeft “voorlopig” geen zin om deel te nemen aan het elfde parlementsverkiezingstoneel, aan de andere kant zei Hashmatolah Falahatpisheh, lid van de commissie Nationale Veiligheid en Buitenlands Beleid van het parlement, tegen “Borna”, het persbureau dicht bij conservatieven, dat hij niet deelneemt aan de elfde parlementsverkiezingen.
Deze conservatieve parlementariër noemde twee punten bij het uiteenzetten van redenen voor zijn afwezigheid: eerst het gedrag van het presidium van het parlement, dat volgens hem de positie van vertegenwoordigers heeft verzwakt, en ten tweede het bestaan van structuren die parallel aan het parlement “besluiten” nemen en hun besluiten ook uitvoeren; zoals in het geval van de benzineprijs.
Falahatpisheh zei dat in fundamentele beleidsbesluiten van het land “niemand let op de mening van het parlement”. Hij verwees naar het onderwerp van de benzineprijsstijging die ondanks verzet van het parlement werd doorgevoerd.
Falahatpisheh, die in de negende termijn voorzitter van de commissie Nationale Veiligheid en Buitenlands Beleid van het parlement is geweest, verwees ook naar de “zwakheid” van het parlement en zei dat deze zwakheid voortvloeit uit structurele omstandigheden en deels uit de omstandigheden van het presidium van het parlement dat naar zijn mening “helaas” aan deze zwakheid heeft bijgedragen.
«We hebben een senaatparlement nodig»
Falahatpisheh voegde eraan toe, verwijzend naar het feit dat we in het administratieve politieke systeem getuige zijn van een reeks “conventies”: «Aan het begin van de revolutie zijn besluiten genomen die in taboes zijn veranderd. Dit land had een senaatparlement of iets dergelijks nodig en dit is een feit. Het land heeft een tweede parlement nodig.»
Deze “conventies” zijn volgens Falahatpisheh de oorzaak geweest van de vorming van meerdere raad zoals de Raad voor Onderscheiding van Belang van het Systeem, de top van de drie machten, de Hoog Culturele Revolutieraad en de Hoog Nationale Veiligheidsraad en andere parallelle uitvoerende instellingen; raadschappen en instellingen die naar de mening van meneer Falahatpisheh niet alleen impliciet het recht van het parlement verzwakken maar ook voldoende problemen hebben veroorzaakt.
Falahatpisheh ging niet verder in op deze problemen, maar eerder hebben sommige parlementariërs en politieke experts voortdurend volgehouden dat zij de bedoeling hebben “het volk te dienen” maar het parlement zit vast. Een onderwerp waarop Falahatpisheh refereerde en zei: «Gedurende de drie parlementen waarin ik aanwezig was, heeft dit presidium niet onwaardig van het parlement gehandeld, ze hebben zelfs volledig de waardigheid van het parlement verzwakt. In gesloten zittingen hebben ze brede hoeden op de hoofden van parlementariërs gezet en hebben ze het parlement feitelijk buiten de fundamentele beleidsbesluiten van het land gehouden.»
Ontmoedigden opnieuw aanmoedigen om deel te nemen aan verkiezingen?
“Inefficiëntie van het parlement en teleurstelling van het volk”, en dat nog na de recente protesten in Iran, zijn twee onderwerpen waaraan Parvaneh Salahshouri, vertegenwoordigster van Teheran in het tiende parlement, vandaag, dinsdag 12 Azar, in een notitie voor de krant “Etemaad” aandacht heeft besteed.
Salahshouri bracht het onderwerp van parlementsinefficientie ter sprake door het aantal ingeschreven vrouwen in de vorige termijn te vergelijken en te wijzen op de moeilijkheden van het introduceren van vrouwelijke kandidaten aan het volk, en schreef dat recente protesten en de daaraan gerelateerde kwesties, samen met parlementsinefficientie, het volk “ontmoedigd” hebben.
Ze voegde eraan toe dat vanaf het begin van de inschrijvingsdagen voor de elfde parlementsverkiezingen, vrouwen zich hebben ingeschreven met het voornemen onafhankelijk te zijn, of dat conservatieven zijn die meer hoop hebben om het parlement in te gaan. Maar naar haar mening is voor deze groep mensen “parlementsinefficientie helemaal geen probleem”, in plaats daarvan is hun voorkeurparlement hetzelfde parlement (het tiende parlement); een parlement dat “vertrouwelijke en geclassificeerde” rapporten van het onderzoekscentrum van het parlement ontvangt over de oorzaken van recente prijsstijgingen, maar geen besluiten kan nemen, omdat beleidscentra elders zijn.
Bron: DW




