Opzettelijke pogingen van de Revolutionaire Garde om Iran in oorlog te betrekken

Soheila. Sh. FCNN-persbureau: Irak is tegenwoordig verwikkeld in een vooraf geplande oorlog. Koerdische Peshmerga’s zijn met regeringsstrijdkrachten in het gevecht geraakt en vanwege de nabijheid van de Koerdische regio bestaat de vrees dat Iran ook niet gespaard blijft. Met name omdat bewijzen duiden op directe betrokkenheid van de Revolutionaire Garde en Basij-strijders bij de Iraakse conflicten.

De situatie van Iran is delicaat. Het volk betaalt al jaren voor de onvoorzichtigheid van de leiders van de Islamitische Republiek voor de bewapening van het land met kernenergie. Dit regime staat onder beschuldiging vanwege de wijdverspreide aanwezigheid van Revolutionaire Garde-troepen in Syrië, Libanon, Jemen en andere conflictgebieden tussen Shiïten, Arabieren en Israëli’s, en verschillende wereldleiders hebben Iran beschuldigd van ondersteuning van terrorisme. Hierbij is de voorkant van de aanval gericht op de Revolutionaire Garde.

Een instituut dat volgens bewijzen in de afgelopen decennia opzettelijk de voorwaarden heeft gecreëerd voor beschuldigingen dat Iran terrorisme en instabiliteit in het Midden-Oosten steunt. Natuurlijk hebben de leiders van de drie machtsvakken en de leiding van de Islamitische Republiek de Revolutionaire Garde op verschillende momenten gesteund.

Een handvol voorbeelden van schuur

Afgelopen week zei Mohammad Bagheri, voorzitter van de Stafchef van de Iraanse Strijdkrachten, tijdens zijn recente bezoek aan Damascus: “Het is onaanvaardbaar dat het Zionistische regime op elk moment door de lucht en over land Syrisch grondgebied en luchtruim mag schenden.”

Precies één dag daarna bombardeerde Israël doelen op de Golan Heights in Syrisch grondgebied.

Volgens BBC-berichten zegt het Israëlische leger dat dit bombardement een reactie was op granaatvuur vanuit Syrië.

In een ander BBC-bericht wordt benadrukt dat in de heftige strijd tussen de Iraakse centraleregering en de Peshmerga’s van de Koerdische regio, antiterreurmacht, federale politie en volksmilitie-eenheden aanwezig zijn. Het bericht vervolgt dat leden van antiterreur-eenheden door Amerika zijn getraind en deel van de volksmilitie onder Iraanse steun staat.

Dit zijn voorbeelden van de genoemde bewijzen die de beschuldiging van ondersteuning van terrorisme tegen Iran onderbouwen.

De littekens van de achtjarige oorlog zijn nog niet genezen

In deze omstandigheden is het logisch dat het Iraanse volk zich zorgen maakt over de veiligheid van het land. De littekens van de achtjarige oorlog tussen Iran en Irak branden nog steeds op het voorhoofd en in het hart van het volk. Een oorlog waarvan de voordelen naar de zakken van de Revolutionaire Garde en haar pelotons gingen en de rook in de ogen van het volk.

In een rapport dat het online-nieuwsagentschap twee jaar geleden naar aanleiding van de radiostudio Economie publiceerde, bedroegen de oorlogsschade aan Iran het tienvoudige van alle Iraanse olieinkomsten in de achtjarige strijd. Schade die nog steeds zwaar op de Iraanse economie en het volk weegt.

Daarnaast dragen mensen de bittere littekens van het verlies van hun dierbaren en zware verwondingen met zich mee.

Volgens FCNN-verslagen sneuvelden gedurende de achtjarige oorlog tussen Iran en Irak 233.591 Iraniërs, waarvan 155.000 jongeren waren tussen de 16 en 25 jaar oud die geen enkele strijd- of vijandelijkheidservaring hadden.

Uiteraard mag men ook het aantal van meer dan 5.000 vermisten en wachtende families niet uit het oog verliezen. De erfenis van de Irak-Iraanse oorlog zijn ook oorlogsgehandicapten die met verschillende lichamelijke gebreken en ziekten worstelen. Het aantal van deze gewonden bedraagt meer dan 520.000 mensen, en hun families lijden samen met hen mee en dragen de last van de oorlog.

De reactie van de Garde op de bevolkingsonderdrukking van 1988

De ervaring na de verkiezingen van 1988 en de onderdrukking van de protesten van het volk was nog een bitter moment van confrontatie tussen verschillende lagen van de bevolking van ons land en de belangen van de Revolutionaire Garde in Iran.

Een ervaring die leidde tot de dood en wijdverspreide arrestaties van jongeren en protesterende groepen tegen het optreden van de Revolutionaire Garde en het regime van de Islamitische Republiek. De doden in Kahrizak blijven nog in het geheugen van het volk, en de schietpartijen door mensen in burger verbonden aan de Garde en Basij op de 13e, 14e en 15e juni tegen burgers die alleen hun stemrecht wilden uitoefenen.

Bovendien zijn de reacties van de Garde op deze vreselijke misdaden, de arrestaties en lange gevangenisstraffen nog niet uit het geheugen van het volk verdwenen.

Mohammad Ali Jafari was destijds opperbevelhebber van de Garde en na deze gruwelen werd video van hem verspreid die binnen minder dan 24 uur duizenden keren op sociale netwerkplaatsen werd gedeeld.

In deze film verwijzend naar het vrijdaggebed van 20 juni 1988 dat door Ayatollah Khamenei werd geleid, zegt Jafari: “Na dat moment was het logisch dat wij zelfs rustige demonstraties niet mochten toestaan.”

Mohammad Ali Jafari benadrukt dat “het niet betrokken zijn” van de Garde en Basij bij die verkiezingen zou hebben betekend dat “krachten tegen de Islamitische Revolutie hun werk hadden kunnen doen”.

De opperbevelhebber van de Revolutionaire Garde zegt aan het einde van deze film dat wijdverspreide arrestaties bezorgdheid veroorzaakten in de verkiezingsstaf van Mir-Hossein Mousavi en dat het voortduren van deze arrestaties, samen met de aanpak en vastberaden verzet van het volk en de veiligheids-, militaire en ordediensten ervoor zorgde dat “zij hun plaats innamen”.

De bevelhebber van de Garde pocht op oorlogsgezindheid

Maar al deze littekens lijken de blik van de leiders van de Revolutionaire Garde niet voldaan te hebben gesteld en zij schijnen geen pijn te voelen.

Generaal Salami, plaatsvervangend opperbevelhebber van de Revolutionaire Garde, zei vorige vrijdag met trots: “Als er geen oorlog was geweest, zouden we nu als Garde een kleine groep met geweren in kleine basissen hebben gezeten.”

De Iraanse media publiceerden deze uitspraken ook met dezelfde terminologie en koppen. Dit toont aan dat het volledig is voorzien van de goedkeuringszegel van de Revolutionaire Garde en de leiding van het regime.

Het begin van de greep van de Garde op de Iraanse economie

De greep van de Revolutionaire Garde tijdens de oorlog tussen Iran en Irak en in de decennia daarna is voor niemand verborgen. Vandaag zien we dat dit instituut zich in een groot economisch monster in Iran heeft veranderd en volgens eerdere uitspraken van Hassan Rouhani durft niemand het aan om er tegenstand tegen te bieden.

Rouhani zei toen hij verantwoordelijk was in de elfde regering: “Onze zakenlieden waren al bang voor een regering zonder geweer, laat staan dat we de economie hebben gegeven aan een regering die niet alleen een geweer heeft maar ook de media bezit en alles bezit en niemand durft met hen te concurreren.”

Hassan Rouhani zei ook in 1394 dat het verzamelen van informatie, geweer en media door één instituut tot corruptie leidt. Desondanks hebben we vandaag geen precieze statistieken over de werkelijke waarde van goederen, eigendommen en economische activiteiten van de Garde, maar de Financial Times schatte in zijn rapport op basis van enkele economen de waarde van het economische netwerk van de Garde op ongeveer honderd miljard dollar.

Ontmaskering van grootschalige corruptie in de Garde

In dit verband is het niet ongepast om het nieuws dat onlangs door Ali Motahari, ondervoorzitter van de Islamitische Shura-raad, is aangekondigd ook in herinnering te brengen.

Hij bevestigde in een interview met de Franse krant Le Monde het arrestatiebericht van enkele hoge commandanten van de Revolutionaire Garde op beschuldiging van financiële en economische corruptie.

Terwijl in december vorig jaar Hossein Nejat, plaatsvervanger van de inlichtingendienst van de Garde, de financiële corruptie onder de leiders van de Garde ontkende en dit de inspanning van media verbonden aan de vijand noemde. Intussen is het duidelijk dat de invloed van de Garde op de drie machtsvakken toeneemt. Want Hassan Rouhani, die in zijn vorige regering een van de belangrijkste critici van de Garde was en dit instituut als een regering met geweer beschouwde, is nu in reactie op uitspraken van Trump, president van Amerika, een krachtig verdediger van de Revolutionaire Garde geworden.

Dit alles wijst erop dat er machten aan het werk zijn om Iran in conflict te betrokken om de verloren gegane macht van het verzwakte regime van de Islamitische Republiek en met name de Revolutionaire Garde te verlengen.

Expliciete bekentenis van de Garde van oorlogsstichting

In deze omstandigheden en gezien de geschiedenis die het Iraanse volk met de Revolutionaire Garde heeft, nodigt de plaatsvervanger van de opperbevelhebber van dit instituut vorige vrijdag het volk tot kalmte uit. Een volk wiens grootste zorg de opzettelijke bewegingen van de Revolutionaire Garde zijn om Iran in regionale oorlogen te betrekken.

Volgens een eensluidend bericht dat in onze media is gepubliceerd, benadrukte de plaatsvervanger van de opperbevelhebber van de Revolutionaire Garde tegen het Iraanse volk: “Maak je geen zorgen; we hebben genoeg macht om zelfverzekerd tegen vijanden te staan. Vandaag hebben we zoveel macht dat we zelfverzekerd kunnen staan en een wereldwijd aanvaard model kunnen presenteren dat zowel vecht, als wordt belegerd, maar vooruitgaat. Als de vijand het Syrische en Iraakse luchtruim niet had verstoord, zouden we dan zo duidelijk onze rol hebben kunnen spelen en vijanden naar de marge van regionaal beleid hebben kunnen drijven?”

Vandaag is het passend om deze vraag in ons hart te heroverwegen. Wie is de werkelijke vijand van Iran en het Iraanse volk, en wat soort vijandschap heeft het Iraanse volk de afgelopen vier decennia het meest geschaad.

Een groep in Iran bezit een belangrijk deel van de macht die wolven zijn in schaapskleren. Maar volgens Mattheüs 7:16 moet elke boom aan zijn vruchten herkend worden. Plukken mensen druiven van doornstruiken en vijgen van distels?

Wij zoeken nu zegen voor ons land, ons volk en zelfs voor de leiders van de regering van de Islamitische Republiek, want onze grondslag is het heilige boek en volgens Gods woord zoeken we voor Iran Gods koninkrijk en zijn gerechtigheid. Er is geen twijfel dat daarna alle zegeningen het volk en land Iran ten deel zullen vallen en de duisternis van ons land zal vertrekken. Amen