Voortdurende detentie van “Navid Zarrabin Irani”, Bahaïsch burger in Mashhad
Na meer dan vijf en een halve maand detentie van “Navid Zarrabin Irani”, een Bahaïsche burger en fotograaf in Mashhad, wordt hij nog steeds zonder definitief vonnis vastgehouden in gevangenis Vakilabad onder onduidelijke omstandigheden. Volgens rapporten is, ondanks de afronding van de laatste ondervraging en de mogelijkheid van voorlopige vrijlating onder borgsom, de weigering van veiligheidsinstellingen een belemmering voor zijn vrijlating geworden; een situatie die opnieuw zorgen heeft doen toenemen over de situatie van Bahaïers en de afhandeling van ideologische zaken in Iran.
Volgens verslagen gepubliceerd door mensenrechtenorganisatie Hengaw, wordt Navid Zarrabin Irani, een Bahaïsche burger en fotograaf uit Mashhad, na 168 dagen sinds zijn arrestatie, nog steeds in onzekerheid vastgehouden in gevangenis Vakilabad in deze stad, en heeft de rechtelijke macht tot nu toe niet ingestemd met zijn voorlopige vrijlating onder borgsom.
Volgens dit rapport werd dhr. Zarrabin Irani op dinsdag 10 Tir 1405 naar de openbare aanklagerij en revolutionair tribunaal van Mashhad overgebracht voor zijn laatste verdediging en de afronding van de ondervraging, maar naar zeggen van ingewijde bronnen is de weigering van veiligheidsinstellingen om het arrestatiebevel te wijzigen, een belemmering geweest voor zijn voorlopige vrijlating.
Navid Zarrabin Irani werd op 26 Dey 1404 gearresteerd toen functionarissen van het Inlichtingenbureau zijn huis binnenvielen, in tegenwoordigheid van zijn minderjarige kind. Na ongeveer 40 dagen ondervraging op het Inlichtingenbureau, werd hij overgebracht naar gevangenis Vakilabad in Mashhad; waar hij tot nu toe met opeenvolgende verlengingen van de voorlopige arrestatie blijft vastzitten.
Volgens gepubliceerde informatie hebben gerechtelijke autoriteiten de reden voor de herhaalde verlenging van het arrestatiebevel aangeduid als “het niet ontvangen van het definitieve rapport van het Ministerie van Inlichtingen”; een aangelegenheid die volgens mensenrechtenorganisaties vragen oproept over de onafhankelijkheid van de gerechtelijke procedure en de rol van veiligheidsinstellingen in gerechtelijke beslissingen.
Sinds eind van de eerste week van Ordibehesht is deze Bahaïsche burger zonder definitief vonnis overgebracht naar sectie 1-6 van gevangenis Vakilabad; een sectie waar politieke, ideologische en veiligheidsdetainees worden vastgehouden; maar volgens rapporten worden, in strijd met het beginsel van scheiding van misdrijven, sommige gevangenen die tot zware misdrijven zijn veroordeeld en zelfs ter dood veroordeelden ook in dezelfde sectie vastgehouden.
Bronnen dicht bij deze zaak hebben ook gezegd dat Navid Zarrabin Irani, tijdens zijn tijd in de gevangenis, vanwege zijn positieve contact met andere gevangenen en zijn humanitaire geest, meerdere keren heeft geconfronteerd met het gedrag van gevangenisbeheerders. Volgens deze bronnen is hij minstens twee keer overgebracht naar cellen met hoge bevolkingsdichtheid en beperkte faciliteiten om zijn contact met andere gevangenen te verminderen.
De wereldwijde Bahaïgemeenschap en internationale mensenrechtenorganisaties hebben in de afgelopen jaren herhaaldelijk bezorgdheid geuit over de veiligheids- en gerechtelijke druk op volgelingen van het Bahaïgeloof in Iran. Amnesty International, Human Rights Watch en het bureau van de Hoge Commissaris voor de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties hebben in hun rapporten herhaaldelijk verklaard dat Bahaïers in Iran vanwege hun religieuze overtuigingen worden geconfronteerd met arrestaties, ontheffing van burgerrechten, beperkingen in werk en onderwijs, en gerechtelijke vervolgingen.
Tot het moment van publicatie van dit rapport hebben de gerechtelijke en veiligheidsbeheerders van de Islamitische Republiek geen verklaring gegeven over de laatste status van de zaak van Navid Zarrabin Irani of de reden voor hun verzet tegen zijn voorlopige vrijlating.
