Twee jonge protesteerders terechtgesteld in zaak ‘Alikhani-plein’ Isfahan
«Amirhassan Maleki» en «Amirhassan Ebrahimi» twee van de gearresteerden uit de protestacties van december 2024, zijn dinsdagochtend 3 november ter dood gebracht in de gevangenis Dastgerd in Isfahan. Met de uitvoering van deze vonnissen is het aantal terechtgestelden in de zaak bekend als ‘Alikhani-plein’ gestegen tot 9 personen; een zaak waarover mensenrechtenorganisaties berichten hebben uitgebracht over tortuur van de verdachten en schending van beginselen van rechtvaardige rechtsbedeling, wat ernstige vragen oproept over de geldigheid van de gerechtelijke procedure.
De gerechtelijke macht van de Islamitische Republiek heeft via het persagentschap Misan de uitvoering van het doodvonnis van Amirhassan Maleki en Amirhassan Ebrahimi aangekondigd. Deze twee jongeren waren gearresteerden van de landwide protestacties van december 2024 in Isfahan en verdachten in de zaak bekend als ‘Alikhani-plein’; een zaak die is verbonden met de dood van vier politieagenten en Basij-leden tijdens de gebeurtenissen van 18 december.
Volgens het bericht van Hengaw waren de families van deze twee jongeren maandagmiddag naar de gevangenis geroepen voor een laatste bezoek en werd hun doodvonnis dinsdagochtend uitgevoerd in de centrale gevangenis van Isfahan, bekend als gevangenis Dastgerd.
Amirhassan Ebrahimi was geneeskundestudent en Amirhassan Maleki werden gearresteerd tijdens de protestacties van december in de omgeving van het Alikhani-plein in Malekshahr, Isfahan. Hengaw heeft gerapporteerd dat Ebrahimi op een motorfiets naar het huis van zijn grootmoeder werd meegevoerd in de menigte en na identificatie via mobiele telefoontracking werd gearresteerd.
Deze mensenrechtenorganisatie heeft ook gerapporteerd dat Ebrahimi tijdens het verhoor lichamelijke en psychologische marteling heeft ondergaan om dwangbekentenissen af te leggen. Organisatie Human Rights Iran heeft in een rapport over deze zaak ook bericht over marteling van verdachten en dwangbekentenissen, waaronder druk op de minderjarige broer van Ebrahimi om tegen hem te getuigen. Deze rapporten roepen ernstige vragen op over de grondslag voor het uitvaardigen van doodvonnissen in deze zaak.
De gerechtelijke autoriteiten van de Islamitische Republiek hebben deze twee personen veroordeeld op beschuldigingen waaronder ‘moharebeh’ (gewapende strijd tegen de staat) en ‘efsad-fil-arz’ (bederf op aarde). Regeringsmedia beschuldigen hen ervan betrokken te zijn geweest bij feiten die hebben geleid tot de dood van veiligheidsfunctionarissen; maar een rapport van Euronews Farsi, onder verwijzing naar de advocaat van een voormalige verdachte in deze zaak, wijst erop dat de beschuldiging van moord op functionarissen niet aan de verdachten is medegedeeld en evenmin op specifieke wijze voor de rechtbank is behandeld. Dit roept, naast de rapporten over marteling en dwangbekentenissen, fundamentele vragen op over de transparantie en rechtvaardigheid van de gerechtelijke procedure.
Met de terechtstellingen van Maleki en Ebrahimi is het aantal terechtgestelden in de zaak Alikhani-plein gestegen tot 9 personen van de totaal 12 ter dood veroordeelden. Derhalve worden nog drie andere veroordeelden in deze zaak geconfronteerd met het risico van uitvoering van hun doodvonnis.
De terechtstellingen van deze twee jongeren tonen wederom aan dat het gerechtelijke apparaat van de Islamitische Republiek, in plaats van transparante verantwoording over de beschuldigingen, het aanleveren van evalueerbare bewijzen en waarborging van het recht op verdediging van verdachten, voortgaat met het uitvoeren van doodvonnissen. Zelfs indien de tegen verdachten ingestelde beschuldigingen ernstig zijn, rechtvaardigt geen enkele beschuldiging marteling, gedwongen bekentenissen of ontneming van rechtvaardige rechtsbedeling. Het recht op leven en het recht op een eerlijke berechting moeten voor iedereen beschermd zijn.
Twee jongeren zijn nu niet meer in leven; hun families staan voor een onherstelbaar verlies en drie andere veroordeelden in deze zaak worden nog steeds met het risico van terechtstellingen bedreigd. De urgent te stellen vraag is: wie zal verantwoording afleggen voor de levens die verloren gaan in de schaduw van omstreden processen en doodvonnissen? Een stopzetting van de uitvoering van de resterende vonnissen, een onafhankelijk en transparant onderzoek naar de beschuldigingen van marteling en waarborging van de toegang van verdachten tot onafhankelijke juridische bijstand is een onmiddellijke noodzaak.
