مادر و پسر یزدی در مجموع به ۱۴ سال و ۶ ماه حبس محکوم شدند
معصومه عابری ۶۳ ساله و مبتلا بیماریهای زمینهای و فرزندش امین احمدی ۴۱ ساله اهل یزد، پس از ماهها بازداشت و محرومیت از حقوق اولیه قضایی، در مجموع به ۱۴ سال و ۶ ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شدند. عابری به دو سال و احمدی به ۱۲ سال و ۶ ماه و یک روز زندان محکوم شدهاند. این مادر و پسر بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و هفتهها از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بودند. اکنون نیز وضعیت درمانی هر دو بهویژه امین احمدی، موجب نگرانی جدی شده است.
بر اساس گزارشهای منتشر شده، معصومه عابری و امین احمدی روز ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ پس از یورش نیروهای امنیتی به منزل خانوادگیشان در یزد بازداشت شدند. نیروهای امنیتی ضمن تفتیش منزل، این مادر و پسر را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به زندان مرکزی یزد منتقل کردند.
این دو نفر پس از بازداشت، حدود سه هفته از حقوق ابتدایی خود محروم بودند؛ از جمله امکان تماس با خانواده، ملاقات با نزدیکان و دسترسی به وکیل. حتی مادر و پسر در این مدت از وضعیت یکدیگر نیز اطلاعی نداشتند.
چنین شرایطی، بهویژه در پروندههایی که با اتهامات امنیتی همراه است، نگرانی جدی درباره رعایت حق دفاع و روند دادرسی ایجاد میکند. بر اساس حکم صادرشده از سوی دادگاه انقلاب یزد، معصومه عابری به دو سال حبس تعزیری و امین احمدی به ۱۲ سال و ۶ ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شدهاند. در مجموع، احکام صادرشده برای این مادر و پسر به ۱۴ سال و ۶ ماه و یک روز زندان میرسد.
امین احمدی۴۱ ساله، مهندس کشاورزی و سیستمهای آبیاری است و در تمام مراحل دادرسی، اتهامات امنیتی مطرحشده علیه خود را رد کرده است. او پرونده را نتیجه فشارهای امنیتی دانسته است.
وضعیت جسمی معصومه عابری نیز یکی از نگرانیهای اصلی این پرونده است. این زن ۶۳ ساله به چند بیماری زمینهای مبتلاست و پس از نزدیک به پنج ماه بازداشت، به دلیل وخامت وضعیت جسمی خود در اواخر تیرماه ۱۴۰۵ با مرخصی درمانی از زندان خارج و در بیمارستان بستری شد، اما وضعیت فرزند او همچنان نگرانکننده است.
امین احمدی پس از بیش از شش ماه بازداشت، همچنان در زندان مرکزی یزد به سر میبرد و بنا بر گزارش ههنگاو، وضعیت جسمی و روحی مناسبی ندارد.
پزشک معالج او نیاز به درمان تخصصی را تایید کرده، اما مسئولان زندان از اعزام او به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری کردهاند و او همچنان در انتظار تعیین نوبت پزشکی قانونی است.
پرونده معصومه عابری و امین احمدی تنها درباره صدور دو حکم حبس نیست؛ بلکه نمونهای از نگرانیهای گسترده درباره بازداشت، دادرسی و وضعیت درمان زندانیان در ایران است. محرومیت یک زندانی بیمار از دسترسی به درمان تخصصی، در حالی که پزشکان بر ضرورت آن تاکید کردهاند، میتواند سلامت و حتی جان او را در معرض خطر قرار دهد.
از سوی دیگر، بازداشت یک مادر و فرزند در یک پرونده امنیتی و محرومیت آنان از تماس با خانواده، ملاقات و دسترسی به وکیل در هفتههای نخست بازداشت، پرسشهای جدی درباره رعایت حقوق متهمان ایجاد میکند.
در این پرونده، امین احمدی نیز تمامی اتهامات امنیتی علیه خود را رد کرده و آنچه را «پروندهسازی ناشی از فشارهای امنیتی» دانسته، نپذیرفته است.
صدور مجموعا بیش از ۱۴ سال حبس برای این مادر و پسر، در کنار گزارشهای مربوط به محرومیت آنان از حقوق اولیه و نگرانی درباره وضعیت درمانیشان، بار دیگر توجهها را به عملکرد دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی در برخورد با پروندههای امنیتی و سیاسی جلب کرده است.
