74 Iraanse politieke en maatschappelijke activisten: overeenkomst tussen Iran en China is “een bedreiging voor vrede en mondiale stabiliteit”

74 politieke en maatschappelijke activisten uit binnen- en buitenland hebben in een open brief aan wereldleiders en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties verklaard dat de overeenkomst tussen Iran en China “een bedreiging voor vrede en mondiale stabiliteit vormt”.

In deze brief, gericht aan de leiders van de Verenigde Staten, India, Japan, Australië, Nieuw-Zeeland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, worden Iran en China beide aangeduid als “totalitaire” regimes, en wordt de overeenkomst tussen de twee landen beoordeeld als “een grote stap voor de communistische regering van China”.

Volgens deze activisten geeft “Iran als regionale macht voor het nieuwe Zijderoute-plan China buitengewone toegang voor aanwezigheid in de regio”.

De schrijvers van de brief stellen dat “er samenwerking op hoog militair niveau tussen de twee regimes bestaat” en zeggen dat “China en Iran werken aan een grote wapendeal” en “we zijn opnieuw aangekomen bij een confrontatiepunt tussen democratische volkeren en totalitaire regeringen die de wereldorde willen veranderen”.

De regering van de Islamitische Republiek Iran keurde op 1 Tir de ontwerp “25-jarig programma voor uitgebreide samenwerking tussen Iran en China” goed en droeg buitenlandminister Hassan Rouhani op zijn collega Mohammad Javad Zarif aan te stellen om door onderhandelingen met China dit programma ter ondertekening voor beide partijen in te dienen.

De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken reisde afgelopen zomer naar Peking om onderhandelingen met Chinese partijen te voeren om deze overeenkomst af te ronden. De regering-Rouhani heeft uitgesproken hoop dat de genoemde overeenkomst vóór het einde van deze regering volgende zomer wordt ondertekend.

Iraanse politieke en maatschappelijke activisten binnen en buiten het land hebben deze overeenkomst in hun brief aangeduid als “een onheilspellende alliantie tussen communisme en politieke islam”, die volgens hen “veel catastrofale gevolgen zal hebben voor het Iraanse volk en de wereldsamenleving”.

Volgens de ondertekenaars van de brief zal een van de gevolgen van deze overeenkomst “een aanzienlijke toename van de invloed van China en de Islamitische Republiek in de regio” zijn en “door dit te doen, zullen de twee regimes ter ondersteuning van hun geopolitieke ambities, die gericht zijn op het controleren van strategische kernplaatsen, steun aan terroristische organisaties vergroten”.

Deze activisten concluderen daarom dat “deze gevaarlijke alliantie een belangrijke strategische bedreiging voor de vrede en stabiliteit van de wereld zal vormen”.

In deze brief, na aan te kondigen dat “het Iraanse volk herhaaldelijk heeft aangetoond dat het een echte bondgenoot van de vrije wereld is”, is aan de leiders van de Verenigde Staten, India, Japan, Australië, Nieuw-Zeeland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties gevraagd om “deel uit te maken van een internationaal coalitie ter ondersteuning van de wens van het Iraanse volk dat naar een overgang zonder geweld streeft en zich richt op democratie binnen het kader van rechtsstaat”.

Tot de ondertekenaars van deze brief behoren Zoroaster Ahmadi-Ragheb, Giti Pourfazel, Kourosh Zaim, Fatima Sepehri, Mohammad Nourizad, Ayatollah Masoumi Tehrani en Hashmatalah Tabarzadi in het land en Mary Apik, Shohreh Aghdashloo, Dariush Iqbali, Parviz Sayyad, Abdastar Doushoki, Ali Akbar Amirmehr en Sam Rajabi in het buitenland.

Over het 25-jarig samenwerkingsdocument tussen Iran en China zijn geen officiële gegevens bekendgemaakt, maar critici en tegenstanders van de Islamitische Republiek hebben het heftig bekritiseerd. Sommige critici, inclusief het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, vergelijken deze voorgestelde overeenkomst met het Verdrag van Turkmencshai tussen Iran en het tsaristische Rusland; een verdrag waaronder Iran delen van zijn grondgebied in de zuidelijke Kaukasus aan Rusland zou afstaan.

Iraanse autoriteiten hebben deze kritiek als ongegrond beschouwd en beloofd dat ze, wanneer de tekst van de overeenkomst afgerond is, deze openbaar zullen maken.

Bron: Radio Farda