Amnesty International eist noodzakelijke medische zorg voor drie gedetineerde vrouwen in Iran

Amnesty International heeft de Islamitische Republiek Iran verzocht onmiddellijk noodzakelijke medische zorg te verlenen aan Zeinab Jalalian, politieke gevangene, Narges Mohammadi, activiste voor mensenrechten, en Souhila Hejab, inhafteerde advocaat.

Amnesty International schreef donderdag 9 juli op het Twitter-account van deze mensenrechtenorganisatie naar aanleiding van gepubliceerde rapporten over deze gevangenen die geen medische zorg voor het coronavirus krijgen: “Amnesty International roept de Iraanse autoriteiten op onmiddellijk noodzakelijke medische zorg voor hen te leveren.”

Deze mensenrechtenorganisatie reageerde ook op de overplaatsing twee weken eerder van Zeinab Jalalian, politieke gevangene, van de stadsgevangenis Rei (Qarchak) naar een onbekende locatie, en beschreef dit als “gedwongen verdwijning”. De organisatie heeft de autoriteiten van de Islamitische Republiek verzocht onmiddellijk haar lot en verblijfplaats bekend te maken en haar toe te staan contact op te nemen met haar familie en advocaat.

Eerder meldde Tagi Rahmani, de echtgenoot van Narges Mohammadi, dinsdag 7 juli op Twitter dat deze journalist en mensenrechtenactiviste, die na een sit-in samen met 7 andere vrouwelijke gevangenen ter proteste tegen de moord in november gewelddadig van Evin-gevangenis naar Zanjan-gevangenis was overgebracht, samen met 6 andere gevangenen ernstige bewusteloosheid, ernstige lichaamspijn en verlies van reukzin onderving.

Volgens de heer Rahmani is de toestand van mevrouw Mohammadi, die zonder medicijnen en behandeling in de gevangenis verblijft, sinds 1 juli voortdurend verslechterd. Ondanks pogingen van de familie om de autoriteiten toestemming te geven voor vrijstelling, is hun alleen medegedeeld dat zij een coronatest zal ondergaan.

Eerder had Voice of America maandag 6 juli mededeling gedaan dat Souhila Hejab, advocaat die in maart vorig jaar met beschuldigingen zoals “propaganda tegen het systeem”, “vorming van een groep voor vrouwenrechten” en “verzoek om referendum en wijziging van de grondwet” in totaal tot 18 jaar gevangenisstraf was veroordeeld, in Qarchak-gevangenis in Varamin met het coronavirus was besmet en nog steeds in quarantaine werd gehouden onder moeilijke omstandigheden zonder medische begeleiding.

Voice of America meldde ook eind mei op basis van het Koerdische mensenrechtennetwerk dat Ali Jalalian, vader van de tot levenslang veroordeelde politieke gevangene Zeinab Jalalian, had verklaard dat zijn dochter vanaf 13 mei wegens ernstig benauwdheid naar de gevangenisgezondheidsdienst was overgebracht en dat haar coronabesmetting na onderzoek en testen was gediagnosticeerd; echter volgens hem “weigerden gevangenisfunctionarissen op bevel van het ministerie van Inlichting haar naar het ziekenhuis over te brengen.”

De vrijlating van enkele gevangenen begon op woensdag 26 februari met uitvaardiging van een nieuw circulaire van de voorzitter van de rechterlijke macht, waarbij vrijlatingsorders alleen voor een beperkte groep ter dood veroordeelde gevangenen onder bepaalde voorwaarden werden uitgevaardigd. In één van de bepalingen van het circulaire staat dat politieke gevangenen die met de beschuldiging van “acties tegen nationale veiligheid” tot meer dan 5 jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld “van vrijlating zijn uitgesloten.” Dit terwijl de meeste politieke gevangenen met genoemde beschuldiging straffen van meer dan 5 jaar hebben.

Aldus blijven veel gevangenen in verschillende Iraanse gevangenissen, waaronder politieke en gewetensgevangenen met straffen van meer dan 5 jaar, in Iraanse gevangenissen in hechtenis en hebben zij, ondanks de verspreiding van het coronavirus in Iraanse gevangenissen en besmetting van enkele gevangenen, geen recht op kort verlof of voorwaardelijke vrijlating.