Brandstofsmokkel; broodwinning voor ontslagen arbeiders in Sistan en Baluchistan

Een vakbondsleider zegt dat het gebrek aan duurzame werkgelegenheid, stilgelegde projecten en werkloosheid in Sistan en Baluchistan ertoe hebben geleid dat grote groepen werkloze arbeiders zich tot valse banen of brandstofsmokkel wenden; een gevaarlijk beroep met gemiddeld één dode per dag op de weg.

Hosseinali Akbari, directeur van het Arbeidershuisgenotootschap van Sistan en Baluchistan, zegt dat op het niveau van gemeentelijke besturen in de provincie gemiddeld drie tot zes maanden loon niet is uitbetaald en er één tot drie maanden achterstallige verzekeringen zijn. Hij verwijst naar de stillegging van waterverzorgingsprojecten in de vlakte van Sistan en meldt de werkloosheid van alle arbeiders werkzaam in dit project met minimaal vijf jaar werkervaring.

Het persagentschap ILNA schrijft naar aanleiding van Akbari: “Ontslagen arbeiders verkeren in moeilijke omstandigheden. In het zuiden van de provincie hebben we dezelfde situatie. Door werkloosheid is de levenstoestand van de bevolking zeer ernstig geworden en om in het levensonderhoud te voorzien, zijn zij gedwongen zich tot brandstofsmokkel te wenden, en dagelijks branden één tot twee personen op de wegen van de provincie af vanwege brandstofsmokkel in een vuur dat door onbekwaamheid van ambtenaren is aangestoken.”

De directeur van het Arbeidershuisgenotootschap van Sistan en Baluchistan verklaarde dat de meeste slachtoffers van verkeersongevallen door brandstofsmokkel arbeiders waren die twee tot drie jaar ter plaatse hadden gewerkt maar hun werk hadden verloren. Hij heeft regering ambtenaren en parlementsleden gevraagd verantwoording af te leggen voor het lijden van de onderdrukte bevolking van de provincie en voorwaarden voor investeringen in werkgelegenheid te creëren.

Akbari zegt dat in het noorden en centrum van Sistan en Baluchistan, in plaats van duurzame werkgelegenheid, slechts weinig tijdelijke werkgelegenheid is ontstaan: “In Iranshahr, Saravan en Khash zijn de omstandigheden voor industriële banen niet gunstig, en in het zuiden en in Chabahar zijn er enkele maatregelen genomen op het gebied van petrochemie en staal die wij niet optimistisch beoordelen.” In verklaring van dit pessimisme merkt hij op dat projecten in Chabahar op nationaal niveau liggen en omdat zij arbeidskrachten uit heel Iran aantrekken, helpen zij de bevolking van de provincie niet veel.

Deze arbeidersactivist stelt dat het dodental van verkeersongevallen in Sistan en Baluchistan hoger is dan de verliezen in de oorlog: “Arme mensen zijn gedwongen hun leven op het spel te zetten voor hun levensonderhoud en worden getroffen door ongevallen door ongepast snelheidsrijden en inhalen om sneller hun bestemming te bereiken.”

Brandstofsmokkel en levens in vlammen

Brandstofsmokkel in Baluchistan is twee decennia geleden gebruikelijk geworden vanwege droogte, het einde van landbouw en visserij en verscherping van werkloosheid onder jongeren. Het persagentschap IRNA schreef onlangs in een rapport naar aanleiding van een brandstofsmokkelaar genaamd Ahmad: “Wanneer ik achter het stuur van een truck zit vol diesel, voel ik dat ik een grote bom bij me draag, maar om aan werkloosheid te ontsnappen en mijn levensonderhoud te waarborgen, zie ik geen ander alternatief… aan de ene kant is er het risico van elk verkeersongeval en aan de andere kant het risico om betrapt te worden door politieagenten en wettelijke straffen.”

Jaarlijks verliezen tientallen Baluche brandstofsmokkelaars hun leven in confrontaties met orde- en veiligheidstroepen. In de eerste helft van november werd een jonge Baluche, die twee lege brandstofjerrrycans in zijn hand had, in het gebied Lashar doodgeschoten door orde- en veiligheidstroepen. In september werd ook het voertuig van twee andere brandstofsmokkelaars beschoten aan de grens van Kalgan.

Brandstofsmokkelaars in de zuidoostelijke regio’s van Iran worden vergeleken met koelberen in Koerdische gebieden in het westen van het land, die gedwongen zijn zich tot dergelijk gevaarlijk en zwaar werk in te laten vanwege armoede en honger. Het persagentschap ILNA schreef twee jaar geleden in een rapport over de dodelijke gevolgen van brandstofsmokkel: “Koelberen verliezen hun leven door schoten in de kou en brandstofsmokkelaars verliezen hun half verbrande leven door schoten in het vuur.”

De bevrijdingsimam van Saravan schreef in een openbare protestbrief aan de gouverneur van Sistan onder andere: “Brandstofsmokkel is geen beroep, maar vanwege werkloosheid en uit noodzaak hebben zij dit in plaats van diefstal en ander onwettig gedrag gekozen… de georganiseerde brandstofmaffia is tot nu toe niet onder vuur komen te liggen, maar vooral de zwakke en arme lagen van de samenleving zijn als doelwit gebruikt. Is dit rechtvaardig en eerlijk voor iemand die de kostwinner van zijn gezin is en wiens kapitaal zelfs deze auto van lage waarde is?”

Bron: DW