Drie dossiers, één patroon; gevangenisstraffen voor Marzieh en Hadis, verdwijning van Ali Mousavi-Nejad

De Islamitische Republiek heeft tegelijkertijd met het uitvaardigen van gevangenisstraffen voor twee vrouwen die tijdens landelijke protesten zijn gearresteerd, ook een burgerbewegingsactivist gearresteerd door informatiemachten van de Revolutionaire Garde en naar een onbekende locatie overgebracht. De voortdurende uitvaardiging van veiligheidsstraffen, arrestaties zonder mededelingen en het gebrek aan informatie voor families hebben opnieuw de bezorgdheid over een verscherping van de onderdrukking van tegenstanders in Iran vergroot.

Tegelijkertijd met het voortgezette veiligheids- en gerechtelijk optreden van de Islamitische Republiek tegen betogers en burgerbewegingsactivisten, zijn twee vrouwen die tijdens de landelijke protesten in december 2025 zijn gearresteerd, veroordeeld tot gevangenisstraffen en is een burgerbewegingsactivist gearresteerd door informatiemachten van de Revolutionaire Garde en naar een onbekende locatie overgebracht; een proces dat aangeeft dat de druk op critici van de regering voortduurt en dat veiligheidsaanklachten worden gebruikt om tegenstanders het zwijgen op te leggen.

Op basis van informatie gepubliceerd door mensenrechtenorganisaties, is “Marzieh Mashadi”, die tijdens de landelijke protesten in december 2025 is gearresteerd en in de gevangenis van Vakilabad in Mashad wordt vastgehouden, door de gerechtelijke autoriteiten van de Islamitische Republiek veroordeeld tot zeven jaar en één dag gevangenisstraf. De aanklacht tegen haar wordt beschreven als “contacten met media verbonden aan Israël”; een aanklacht die mensenrechtenorganisaties herhaaldelijk hebben getypeerd als obscure veiligheidsaanklachten zonder gerechtelijke transparantie.

Volgens goed geïnformeerde bronnen is deze politieke gevangene onlangs overgebracht van de afdeling genaamd “rust” naar afdeling één van de gevangenis van Vakilabad. Rapporten wijzen erop dat haar arrestatie uitsluitend plaatsvond vanwege haar aanwezigheid bij protestbijeenkomsten en beweringen van contacten met buitenlandse media.

In een ander dossier is “Hadis Morvarid”, een 24-jarige burger uit Fereidan die ook tijdens de protesten in december 2025 is gearresteerd, in twee afzonderlijke zaken in totaal veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Op basis van de uitgevaardigd straffen is zij veroordeeld tot twee jaar gevangenis wegens “belediging van de leiding” en tot één jaar gevangenisstraf wegens “propaganda tegen het systeem”.

Hadis Morvarid is evenals Marzieh Mashadi overgebracht van de afdeling “rust” van de gevangenis van Vakilabad naar afdeling één van dezelfde gevangenis. Zij werd op 18 december 2025 gearresteerd, tegelijkertijd met de landelijke protesten in Fereidan, en werd vervolgens overgebracht naar de gevangenis van Vakilabad in Mashad.

In een ander dossier werd “Ali Mousavi-Nejad Forkoosh”, burgerbewegingsactivist en voormalig politieke gevangene, op de avond van 2 augustus 2026 gearresteerd door informatiemachten van de Revolutionaire Garde in Talegan. Na enkele dagen zijn verstreken sinds zijn arrestatie, hebben de autoriteiten van de Islamitische Republiek geen verklaring gegeven over de reden van zijn arrestatie, mogelijke aanklachten of zijn verblijfplaats, en zijn zijn familie nog steeds in onzekerheid over zijn toestand.

Ali Mousavi-Nejad Forkoosh had eerder al arrestatie-, vervolgings- en gevangenisperiodes ondergaan vanwege zijn burgerbewegings- en politieke activiteiten; een situatie die de bezorgdheid over herhaling van willekeurige arrestaties en detentie op onbekende plaatsen heeft vergroot.

Mensenrechtenactivisten zeggen dat de gelijktijdige uitvaardiging van zware straffen voor betogers en het voortgezet arresteren van burgerbewegingsactivisten aantoont dat het beleid van de Islamitische Republiek voortduurt in het gebruik van veiligheids- en gerechtelijke instellingen om tegenstanders de mond snoeren. In afgelopen jaren hebben internationale instellingen herhaaldelijk aan de Islamitische Republiek gevraagd een einde te maken aan willekeurige arrestaties, gedwongen bekentenissen, inzet van veiligheidsaanklagen en processen zonder normen voor rechtvaardige procesvoering, maar recent rapporten tonen aan dat dit proces niet alleen niet is gestopt, maar met nog meer intensiteit voortduurt.