Golf van verzamelingen van Iraniërs wereldwijd; reactie op oproep van prins Reza Pahlavi en protest tegen de Islamitische Republiek

Iraniërs buiten het land verzamelden zich in reactie op de oproep van prins Reza Pahlavi, ter vorming van een politieke golf buiten het land en ter protestering tegen de Islamitische Republiek.

Op zaterdag 11 april, overeenkomstig 22 Farvardin, gelijktijdig met verslagen over voortgaande politieke gesprekken tussen de Islamitische Republiek en de Verenigde Staten in Pakistan, vonden er verschillende protesterende bijeenkomsten van Iraniërs buiten het land plaats in verschillende steden over de hele wereld. Deze verzamelingen, gericht op protest tegen de politieke en veiligheidssituatie binnen Iran, inclusief wijdverspreide internetuitval, arrestaties, ter doodveroordeling van demonstranten en onderdrukking van protesten, kwamen tot stand.

Deze bijeenkomsten werden georganiseerd naar aanleiding van een oproep gepubliceerd door het communicatiebureau van prins Reza Pahlavi op het sociale netwerk X. In het gepubliceerde bericht stond: “Morgen verzamelen we ons voor de Amerikaanse ambassades en consulaten over de hele wereld en roepen we de wil van het Iraanse volk uit.”

Volgens verslagen uit verschillende steden organiseerden Iraniërs die in Groot-Brittannië wonen in Londen, in Denemarken in Kopenhagen, in Spanje in Barcelona, in Oostenrijk in Wenen, in Duitsland in Düsseldorf, in Zuid-Korea in Seoul, in Japan in Tokio, in Nieuw-Zeeland en Australië in Sydney gelijktijdig bijeenkomsten. De betogers in deze bijeenkomsten scandeerden voornamelijk leuzen tegen de Islamitische Republiek en ter ondersteuning van verandering in Irans politieke structuur.

In enkele bijeenkomsten, onder meer in Europa en Oost-Azië, vroegen deelnemers de Verenigde Staten om hun steun aan het Iraanse volk voort te zetten tot aan een verandering van de politieke situatie. Ook in enkele bijeenkomsten benadrukten betogers, met verwijzing naar internetuitval en onderdrukking van protesten, het doorgaan van protesten buiten het land als “de stem van het Iraanse volk binnenlands.”

Tijdens deze bijeenkomsten kondigden groepen betogers in Duitsland aan dat zij voorstander zijn van terugkeer van het “Pahlavi-huis” als onderdeel van Irans politieke toekomst. Ook in Nieuw-Zeeland werden leuzen geuit ter ondersteuning van internationale politieke figuren en tegen enig akkoord met de Islamitische Republiek.

In zo’n klimaat is de analyse van enkele deelnemers en voorstanders van deze bijeenkomsten dat de wijdverspreide aanwezigheid van Iraniërs in verschillende landen de toename van politieke convergentie onder een deel van de oppositie buiten het land aantoont. Echter, in onafhankelijke analyses en mediablik worden deze bijeenkomsten meer gewaardeerd als een symbool van de diversiteit van politieke standpunten van Iraniërs buiten het land en de toename van georganiseerde protestactiviteiten in de diaspora, niet noodzakelijk representatie van de gehele Iraanse samenleving.

Over het algemeen tonen deze gebeurtenissen aan dat het politieke klimaat van Iraniërs buiten het land nog steeds actief reageert op ontwikkelingen binnen Iran, en dat onderwerpen zoals de politieke toekomst van het land, het type regering en de richting van Irans internationale betrekkingen nog steeds centraal staan in debatten en protestmaatregelen.