Het belang van wat zich in Saoedi-Arabië afspeelde en China’s verzoening met Iran
De zijderoute van Peking naar Riyad loopt niet langer via Iran. De route is veranderd!
De reis van potentiële Chinese keizer ‘Xi Jinping’, secretaris-generaal van de Communistische Partij en onbetwiste politieke, militaire en economische leider, markeerde het begin van een nieuw diplomatiek tijdperk in het Midden-Oosten. De Chinese leider nam in een coupachtige actie tegen het Westen en de Islamitische Republiek, in de ontmoeting in Riyad met de meeste belangrijke Arabische leiders, een bondgenootschappelijke maatregel aan waarvan werd aangekondigd dat deze de machtsverhoudingen in Chinees voordeel zou verschuiven. China vroeg in deze ontmoeting om zekerheid dat Irans nucleaire programma vreedzaam zou zijn. Zij vroegen ook aan de Islamitische Republiek zich niet in de binnenlandse aangelegenheden van landen in de regio te bemoeien.
Aangezien China en Saoedi-Arabië talrijke problemen met de Verenigde Staten hebben gehad, waaronder kwesties rond mensenrechten, Taiwan, olieprijzen en dergelijke, heeft dit geleid tot een naderbij komen van deze twee landen.
Het is duidelijk te vermoeden waarom China zich met Saoedi-Arabië wil bondgenoten en Iran wil omzeilen. China heeft gedurende deze 43 jaar, sinds het begin van de revolutie, niet alleen de beste garnalen ter wereld geplunderd die in de Perzische Golf liggen, maar ook alle hulpbronnen en mijnbouw en alles wat in hun handen viel meegenomen en niets in Iran achtergelaten. Nu, na 43 jaar en gezien de behoefte aan olie, gas, petrochemie enzovoort, wil het meer bondgenoten in de regio vinden. Aangezien deze hulpbronnen worden geleverd via de eilanden langs de Perzische Golf en deze eilanden ook veiligheidsbijstand nodig hebben, heeft China zich met Saoedi-Arabië verbonden door deze veiligheid te waarborgen en Iran opzij gezet.
Ook omdat de relatie tussen Saoedi-Arabië en Amerika niet goed en passend is, moet Saoedi-Arabië ook zijn relaties met andere landen, waaronder China en Rusland, die twee grote wereldmachten zijn, uitbreiden. Dit zijn twee van de meest basale redenen waarom China en Saoedi-Arabië – die schijnbaar vijand van Iran zijn – een langetermijnverbond hebben gesloten. Dit verbond is gesloten terwijl de regering van de Islamitische Republiek drie omstreden eilanden als onlosmakelijk onderdeel van Iran beschouwt.
Helaas is Amerika ook door mislukte beleid en dagelijkse politieke opportunisme, zonder langetermijn staatsmanskundig denken met logische en wijze gedachten, slachtoffer van coalities van groene bewegingen tussen landen geworden en gezien het feit dat zij zelf miljardenbelas economische belangen hebben, heeft het met Saoedi-Arabië, dat hun sterke bondgenoot was en nu in het nadeel van Amerika handelt, ertoe geleid dat een kleine deur die van achteren open zou gaan, is veranderd in een grote poort voor China om Saoedi-Arabië binnen te gaan en toegang te krijgen tot alle Arabische landen, en deze kwestie heeft de machtsverhoudingen verstoord.
Het moet worden opgemerkt dat dit de grootste politieke gebeurtenis is waarvan alle westerse regeringen ofwel droomden dat het niet zou gebeuren, ofwel het onderschat hebben dat zo’n beslissing onmogelijk zou zijn, en dat was China’s scheiding van Iran.
De veroordeling van Iran in een formele verklaring door Riyad en Peking is zeer belangrijk. Daarom realiseerden sommige Iraanse regeringsfunctionarissen zich achter gesloten deuren wat voor dolksteek zij hadden ontvangen, hoewel dit niet de eerste dolksteek is. Iran verwachtte niet dat China, ondanks een langetermijnstrategisch akkoord dat het met Iran had gesloten, snel zou worden aangetrokken naar Saoedi-Arabië, dat een ernstige rivaal en vijand van Iran in de regio is.
China, dat tot vandaag van Irans uitgebreide oliebronnen had geleefd, wil nu van Irans uitgebreide oliebronnen en de warme markt van Arabische landen profiteren voor zijn goederen.
Iran, dat gedurende deze 43 jaar een zwaard tegen zijn eigen volk en andere volkeren heeft geheven, wordt nu met ontrouw en China’s slechte wil geconfronteerd die datzelfde zwaard tot het einde in Irans keel steekt.
Daarom is Iran alleen gebleven en heeft geen vrienden behalve Venezuela die ook is voor het uitnodigen van gestolen dollars en de ander is Peking en Poetin.
En het opvallende en belangrijke punt is het nieuws van het Amerikaanse Ministerie van Financiën. Het Amerikaanse Ministerie van Financiën heeft alle banken ter wereld bericht dat het vanaf het begin van 2023 alleen nieuwe bankbiljetten accepteert. Dit betekent dat iedereen pallets met oude dollars moet omzetten in nieuwe dollars.
Als dit waar is, zal het omzetten van oude naar nieuwe dollars voor Venezuela en Iraanse regeringsfunctionarissen die naar dit land vluchten praktisch onmogelijk zijn. Als gevolg daarvan is Iran van alle zijden onder zware slagen te lijden.
En na de gebeurtenissen van de afgelopen dagen en de vijandige uitspraken van Chinees president tegen Iran, probeert China nu Iran te verzoen. Na de reis van ‘Xi Jinping’, premier van China, naar Saoedi-Arabië, reisde ‘Hu Chunhua’, vicepremier die naar de achtergrond was gedrukt, voor verzoening naar Iran. Deze reis vond plaats terwijl de Islamitische Republiek 15 keer ambassadeurs van westerse landen heeft ontboden wegens kritiek op de onderdrukking van Iraanse tegenstanders, maar in tegenstelling tot dit handelen beschreef het de ontmoeting met de Chinese ambassadeur in Teheran niet als ontbiedingen.
Het punt is wat China met deze verzoening beoogt, dat Iran met de hand wegduwt en met de voet naar zich toe trekt? Het lijkt erop dat deze spellen China ervan weerhouden de resterende rijkdom van Iran te plunderen, wat het met zijn nieuwe partner Saoedi-Arabië aan het plannen is.
