Hoe kan Iran gedwongen worden een nieuw akkoord te sluiten?

Washington zegt dat Amerikaanse sancties niet zullen worden opgeheven zolang het “gedrag van Iran” niet verandert. Esfandiar Batmanghelidj heeft in een artikel voor Bloomberg uitgelegd onder welke omstandigheden sancties effectief zijn en hoe Iran aan de onderhandelingstafel kan worden teruggebracht.

Esfandiar Batmanghelidj, een Amerikaan van Iraanse afkomst, is een van de ondernemers die na de nucleaire overeenkomst op de Iraanse markt actief werd en begon samen te werken met grote bedrijven zoals Airbus, Cisco, Total en Citigroup. In een uitgebreid artikel voor het persbureau Bloomberg heeft hij uitgelegd dat de terugkeer van Amerikaanse sancties tegen Iran niet effectief is voor het terugbrengen van Iran aan de onderhandelingstafel – zoals de Trump-ambtenaren willen.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken heeft bedreigd dat Amerikaanse sancties tegen Iran van kracht zullen blijven totdat de Iraanse regering haar gedrag verandert. De Amerikaanse president zegt dat de nucleaire overeenkomst met Iran de slechtste deal in de Amerikaanse geschiedenis was en dat zijn regering nu naar een beter akkoord met Iran streeft.

Dit betekent dat de Iraanse regering moet toegeven aan Amerikaanse eisen over het raketprogramma, relaties met door de Islamitische Republiek ondersteunde milities en strengere controles op het Iraanse nucleaire programma om van sancties bevrijd te worden.

Esfandiar Batmanghelidj schreef in zijn artikel voor Bloomberg dat deze eisen niet haalbaar lijken. Hij schreef: Amerika gelooft dat door de economische druk op Iran te verhogen, het Iraanse volk druk zal uitoefenen op de regering zodat deze gedwongen wordt aan de onderhandelingstafel terug te keren en moet onderhandelen om een akkoord te bereiken. Maar het probleem is dat het opheffen van sancties geen zware last van de schouders van gewone burgers neemt en het vooruitzicht op opheffing van sancties in de toekomst onduidelijk zal zijn, en Iraanse politici geloven niet dat Amerika zich aan haar verplichtingen zal houden.

Volgens deze ondernemer is het grote probleem van Amerika met sancties dat hun invloed zelfs na opheffing van sancties niet volledig verdwijnt en als gevolg daarvan het gezag en vermogen van de Amerikaanse regering om ze opnieuw in te voeren niet effectief is.

Hij zegt dat de regering van Barack Obama er niet in slaagde Iran na de nucleaire overeenkomst te helpen profiteren van de voordelen van het opheffen van sancties. Dit was onder meer omdat officiële Amerikaanse regeringsfunctionarissen die maanden eerder voortdurend waarschuwden om met Iran te handelen, na de nucleaire overeenkomst weinig geloofwaardigheid hadden om ondernemers aan te moedigen met Iran samen te werken.

Nu hoopt de regering van Donald Trump dat Amerikaanse secundaire sancties tegen Iran de Iraanse regering zullen doen buigen, maar de werkelijkheid is dat Iran al jaren met sancties worstelt en sancties deel uitmaken van de dagelijkse werkelijkheid van dit land.

Esfandiar Batmanghelidj is van mening dat het opheffen van sancties belangrijk zal zijn in toekomstige onderhandelingen tussen Iran en Amerika, en dat de zweep van sancties effectief zal zijn wanneer samenwerking om de gevolgen van sancties op te heffen de zoete wortel is.

Hij schreef in zijn artikel voor Bloomberg: Amerika moet voordat het sancties tegen enig land invoert, een nieuw mechanisme hebben dat effectief is wanneer sancties worden opgeheven. Hij is van mening dat zo’n mechanisme op drie pijlers moet berusten:

Ten eerste: de psychologische impact van sancties moet worden opgeheven. Een jaar na de nucleaire overeenkomst met Iran werden niet-Amerikaanse banken aangemoedigd met Iran te handelen, maar er waren geen garanties voor Amerikaanse banken op dit gebied.

Ten tweede: de Verenigde Staten moeten beschikbare middelen hebben om landen die eronder lijden te helpen, wat zou helpen de gevolgen van sancties voor overheidsinstanties op te heffen, namelijk het verminderen van handelskapaciteit en het vergemakkelijken van investeringen na jaren economische isolatie. Een nieuw akkoord met Iran zou bijvoorbeeld technische hulp moeten omvatten om dit land te helpen toe te treden tot de Wereldhandelsorganisatie en andere instellingen die wereldhandel en investeringen beheren.

In het beste geval moeten de Verenigde Staten zich ertoe verbinden hun handel uit te breiden met investeringen in een land dat eerder onder sancties stond om bij te dragen aan het herstel van economische groei verloren door sancties. Dit is natuurlijk moeilijk omdat de Amerikaanse regering beperkte mogelijkheden heeft om Amerikaanse bedrijven en investeerders over te halen met andere landen samen te werken, vooral als deze landen een vijandige geschiedenis met Amerika hebben.

En tenslotte kan en moet Amerika programma’s hebben om degenen te helpen die door sancties zijn getroffen: de arme bevolkingsgroepen. Bijvoorbeeld na de nucleaire overeenkomst met Iran stelde Europa 50 miljoen euro beschikbaar voor ondersteuning van ontwikkelingsprojecten in Iran. Een opvallende verplichting van samenwerkings- en ontwikkelingorganisaties zoals het International Development Agency van de Verenigde Staten moedigt andere landen ook aan Iran te ondersteunen en stuurt een betrouwbaar signaal naar investeerders.

Esfandiar Batmanghelidj schreef voor Bloomberg: het bereiken van deze doelen vereist de oprichting van teams onder nieuw management in het Treasury Department, het ministerie van Buitenlandse Zaken en het Bureau of Commerce van de Amerikaanse regering, die in het beste geval worden ondersteund door nieuwe middelen van het Congres.

Hij is van mening dat zolang dergelijke instrumenten niet bestaan, geen nieuw akkoord met Iran kan worden gesloten en zullen de Verenigde Staten te maken krijgen met tegenstand van bondgenoten en tegenstanders van dit land tegen sancties.

Hij schreef tegelijkertijd dat het momenteel zeer onwaarschijnlijk lijkt dat de Amerikaanse regering naar dergelijke aanbevelingen luistert en zolang de huidige omstandigheden geen politieke kosten voor de Trump-regering hebben en geen aanzienlijke druk op de Amerikaanse economie uitoefenen, zal de situatie niet veranderen. Maar wanneer de volgende Amerikaanse president gedwongen wordt de schade van de Trump-beleid op te heffen, moet hij eerst bewijzen dat Amerika dit kan doen.

Bron: DW