Irans rangschikking in jaarlijkse corruptietabel: 146 van de 180 landen

Indices van Transparency International tonen aan dat corruptie, steekpenningen en politieke mollenwerk vooral in Zuid-Afrika zeer ernstig zijn, en ook welvarende geïndustrialiseerde landen maken achteruitgang in de corruptiebestrijding door. Iran heeft uit 100 punten 26 punten behaald.

Transparency International stelt dat de strijd tegen corruptie in de wereld aan het instorten is. Het meest recente rapport van deze organisatie toont aan dat veel van de 180 onderzochte landen geen aanvaardbare staat van dienst hebben in de bestrijding van overheids- en financiële corruptie.

Transparency International geeft in zijn jaarlijkse evaluatietabel een score van nul tot honderd punten voor de omvang en intensiteit van corruptie in landen. Het meest opvallende punt in de evaluatie van deze organisatie voor 2019 is dat meer dan de helft van de landen minder dan 50 punten heeft behaald. De beste rangschikking gaat naar Denemarken en Nieuw-Zeeland met 87 punten. Finland staat met 86 punten en Singapore, Zweden en Zwitserland met 85 punten op de volgende posities.

Het gemiddelde van de evaluaties is 43 procent en geen enkel land heeft de volledige score van 100 punten behaald. Tweederde van de landen scoort onder de 50 punten.

Iran staat in dit onderzoek op plaats 146 en heeft uit 100 punten 26 punten behaald, wat de slechtste rangschikking voor dit land in de afgelopen jaren is. In 2018 stond Iran met 28 punten op plaats 138 in deze tabel, en in 2017 op plaats 130.

Angola, Bangladesh en Mozambique staan in de rangschikking van 2019 van Transparency International naast Iran.

Transparency International herinnert eraan dat corruptie gedijt in een omgeving waar rechtsstaat- en democratische structuren aan het vervallen zijn; waar democratische instellingen zijn verzwakt en de ruimte voor het maatschappelijk middenveld en onafhankelijke media is verkleind.

Geïndustrialiseerde landen hebben achteruitgang gemaakt

De statistieken tonen aan dat zelfs in de zeven belangrijkste geïndustrialiseerde landen van de wereld geen opmerkelijke vooruitgang in corruptiebestrijding zichtbaar is. Integendeel, in vier landen, namelijk Canada, Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten, is de corruptie zelfs toegenomen.

De situatie in Duitsland en Japan is gelijk gebleven (plaats 9 en 80 punten), en alleen in Italië zijn de omstandigheden ten opzichte van 2018 enigszins verbeterd.

Transparency International evalueert steekpenningen, politieke en financiële mollenwerk, overheids- en commerciële corruptie, en het criterium is de mening van deskundigen en landleiders.

Duidelijk verband tussen corruptie en instabiliteit

De slechtste scores gaan naar Somalië, Zuid-Sudan, Syrië en Jemen. Marwa Fatafta, een van de adviseurs van Transparency International in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, zegt dat in deze landen oorlog, onrust en geweld heersen, en dit verbindt het verband tussen corruptie en instabiliteit.

Na deze vier voorbeelden heeft sub-Sahara Afrika de slechtste situatie in de tabellen van Transparency International. Een van de redenen is de rijke reserves van grondstoffen in de regio en het feit dat buitenlandse bedrijven niet in de regio investeren ten voordele van de bevolking.

Mevrouw Mokuggabo Kupe, een van de medewerkers van Transparency International in Zuid-Afrika, zegt tegen Deutsche Welle: “Wat kan je verwachten van deze economie als deze niet eens structuren heeft voor gezondheids- en medische zorg om corruptie te bestrijden?”

Mevrouw Patricia Moreira, directeur van Transparency International, zegt: “Het gebrek aan vooruitgang in dit gebied is ontmoedigend en heeft schadelijke gevolgen voor het leven en het lot van burgers in landen.” Ze herinnert eraan dat verbetering van het leven van mensen en beëindiging van corruptie vereist dat de relatie tussen politiek en financiële kringen ter discussie wordt gesteld.

Protest als hoop

Desondanks zijn mensen over de hele wereld, in onder andere Irak, Chili en Libanon, de straat op gegaan om te protesteren tegen steekpenningen, nepotisme en verborgen financiële en politieke stromingen.

Hoewel de vooruitgang gering is en de huidige tekenen ontmoedigend zijn, geeft het feit dat mensen nog steeds de straat op gaan tegen economische corruptie en regeringen onder druk zetten, op zich hoop.

Mevrouw Marwa zegt: “Ik ben er vrijwel zeker van dat we in de toekomst veranderingen zullen zien. Volksverzekeringen tonen aan dat ze zich niet hebben overgegeven en nog steeds weerstand bieden om hun rechten op te eisen.”

Bron: DW