Motahari: We should not confront artists like Shajarian – the people’s hearts are with them

Volgens FCNN stelt een lid van de cultuurcommissie van het parlement dat het afwijzen van kunstenaars hen alleen maar dieper in de harten van het volk verankert, en benadrukt: We mogen geen frontale tegenstand bieden tegen kunstenaars zoals Shajarian, want de harten van veel mensen zijn bij hen.

Ali Motahari zei in een gesprek met het parlement over het verbod op uitzending en activiteiten van Mohammad Reza Shajarian in de afgelopen zes jaar: Het omgaan met kunstenaars moet gepaard gaan met voorzichtigheid, omdat zij in de harten van het volk leven. Stel dat bepaalde mensen hen willen bevechten, dan is het afwijzen van deze groep niet de juiste manier om hen tegen te gaan, want op die manier verankeren zij zich alleen maar sterker in de harten van het volk.

De vertegenwoordiger van de bevolking van Teheran, Rey, Shemiranat, Islamshahr en Pardis in de Islamitische Raadgevende Vergadering zei over de politieke uitspraken van Shajarian in 1388: Over het algemeen zijn de kritieken of lofprijzingen van kunstenaars iets forser en emotioneler, en zouden functionarissen hen niet om de minste reden uit hun samenleving mogen bannen; vooral niet omdat er een emotionele band bestaat tussen het volk en dergelijke personen, of zij nu acteurs of zangers zijn.

Hij voegde eraan toe: Over het geheel genomen hebben kunstenaars een delicate ziel en zijn hun gevoelens en emoties intens; daarom, als zij ergens een forse politieke uitspraak hebben gedaan, moet er niet op een gedwongen en harde manier met hen worden omgegaan.

Deze parlementslid verklaarde dat hij dit type omgang met wie dan ook niet goedkeurt, en legde uit: We mogen iemand niet om slechts één uitspraak afwijzen; vooral niet bij kunstenaars. Natuurlijk kunnen sommigen zeggen dat er op bepaalde plaatsen beledigingen waren, maar in die emotionele en gepassioneerde sfeer van 1388 kan iemand wellicht ruw taalgebruik hebben gehanteerd, maar we mogen dat niet serieus nemen, omdat dat onder abnormale omstandigheden plaatsvond.

Motahari beschreef de behandeling van Shajarian als voortzetting van de reacties uit 1388 en benadrukte: We mogen niet frontaal tegenstand bieden tegen dergelijke kunstenaars, want de harten van veel mensen zijn bij hen.

In antwoord op de vraag of, gezien de verandering van leiders van nationale media en het ministerie van Cultuur in vergelijking met 1388, herziening van de omgang met Shajarian noodzakelijk is, stelde hij duidelijk: Het ministerie van Cultuur heeft geen fundamenteel probleem met Shajarian; de omroep ontvangt ook orders van bepaalde kringen, en verandering van directeur heeft weinig invloed op verandering van gedrag.

Het lid van de cultuurcommissie van het parlement, terwijl hij gezondheid wenste voor de Iraanse zangmeester, zei over zijn relatie met de nummers van Mohammad Reza Shajarian: Ik heb, net als veel andere Iraniërs, een nostalgische relatie met de liederen van Shajarian en ik hou van zijn stem en die van veel andere traditionele zangers, omdat zij invloedrijk zijn en door hun verfijnde werken hebben bijgedragen aan de culturele vooruitgang van het land. Zijn liederen raken het hart.