Onderdrukking van rouw en eis van vrijheid, kritiek op voortdurende politieke arrestaties in de Islamitische Republiek
Onderdrukking van rouw en eis van vrijheid hebben opnieuw de aandacht gevestigd op politieke arrestaties en schendingen van menselijke waardigheid in Iran.
In het verlengde van een nieuwe golf van politieke en veiligheidsgerelateerde arrestaties in Iran, zijn de reacties op de manier waarop de regering omgaat met herdenkingsceremonies en vreedzame burgeractiviteiten geïntensiveerd. De arrestatie van deelnemers aan de herdenkingsplechtigheid van de overleden Khosrow Alikordi in Mashad heeft opnieuw de fundamentele vraag naar voren gebracht waarom zelfs rouw en menselijk medelijden in de Islamitische Republiek in een veiligheidsmisdaad worden omgezet.
Khosrow Alikordi was een advocaat en erkende mensenrechtenactivist die jarenlang actief was in de verdediging van politieke gevangenen, gewetensgevangenen en slachtoffers van onrechtvaardigheid. Zijn herdenkingsceremonie, die vreedzaam werd gehouden, werd geconfronteerd met een heftige veiligheidsmaatregel en leidde tot massale arrestaties van burgeractivisten, journalisten en mensenrechtenactivisten; een maatregel die door veel waarnemers wordt gezien als een duidelijk voorbeeld van schending van het recht op vrijheid van vergadering, meningsuiting en menselijke waardigheid.
In dit verband veroordeelde prins Reza Pahlavi in een recent videobericht deze arrestaties en eiste hij de onmiddellijke en voorwaardelijke vrijlating van alle arrestanten. Hij vroeg mensenrechtenorganisaties om internationale campagnes voor hun vrijlating op te zetten. In dit bericht benadrukte hij de morele verantwoordelijkheid van de wereldgemeenschap tegenover de systematische onderdrukking in Iran.
Prins Reza Pahlavi stelde in dit bericht: “Zoals ik in mijn recent videobericht tot mijn medeburgers en het dappere volk van Mashad heb gezegd, moet iedereen die is gearresteerd tijdens de herdenkingsceremonie van de overleden Khosrow Alikordi zonder voorwaarden worden vrijgelaten. We zullen deze kwestie blijven volgen en ik verzoek alle organisaties en mensenrechtengroepen om campagnes in te zetten voor de vrijlating van de volgende personen: Ali Adinezadeh, Abolfazl Abri, Hasti Omidi, Akbar Amini, Mohammad Reza Babaei, Javad Jalali, Heydar Chahchamandi, Hamed Hosseini, Nura Haghighi (Vahideh Haqparast), Mahmoud Khan Ali, Amir Khavari, Mohammad Ali Dehestani, Hamed Rasoulkhani, Mehdi Rasoulkhani, Hamed Zare, Mohammad Zanganeh, Milad Fattah, Zahra (Raha) Sharifi, Javad Alikordi, Sepideh Gholian, Narges Mohammadi, Aliyeh Motabzadeh, Poran Nazemi, Tayebeh Nazari, Amin Vosoughinia.”
De arrestatie van personen als Narges Mohammadi, Sepideh Gholian en andere erkende mensenrechtenactivisten toont een zich herhalend patroon in het gedrag van de Iraanse regering; een patroon waarop elke onafhankelijke burgerhandeling, zelfs in de vorm van rouw of herdenking, wordt uitgelegd als een bedreiging voor de veiligheidssituatie van het systeem.
Vanuit christelijk en theologisch perspectief staat deze benadering duidelijk in tegenspraak met de fundamentele principes van menselijke waardigheid, gewissensvreiheid en het recht op waarheidsvinding; principes die niet alleen in de christelijke leer, maar ook in internationale mensenrechteninstrumenten worden benadrukt. Kerken en christelijke organisaties hebben herhaaldelijk gewaarschuwd dat een regering die vreedzame bijeenkomsten en herdenking van de doden vreest, eigenlijk voor de macht van de waarheid bevreesd is.
In omstandigheden waarin de Islamitische Republiek probeert de stem van justitieëisers tot zwijgen te brengen door middel van onderdrukking en intimidatie, is het verzoek om onvoorwaardelijke vrijlating van arrestanten niet alleen een politieke eis, maar ook een moreel geschrei ter verdediging van de mens, het geweten en de rechtvaardige zaak. Onverschilligheid van de wereldgemeenschap ten aanzien van dergelijke gevallen zal gelijk staan aan normalisering van onrecht en voortzetting van de onderdrukkingscyclus.
