Onderzoekscentrum Parlement: schuld nationale oliebedrijf 60 miljard dollar

Het onderzoekscentrum van het Parlement heeft in een rapport melding gemaakt van een schuld van 60 miljard dollar van het Iraanse nationale oliebedrijf tot einde 2019.

Deze aan het Islamitische Raadgevend Parlement verbonden instelling had in een eerder rapport de schuld van het Iraanse nationale oliebedrijf tot het einde van 2018 gerapporteerd op 50 miljard dollar, waarmee in 2019 ongeveer 10 miljard dollar aan de schuld van dit bedrijf is toegevoegd. Statistieken over de schuldsituatie van dit bedrijf in vorig jaar zijn nog niet gepubliceerd.

60 miljard dollar komt overeen met de totale jaarlijkse inkomsten uit de export van olie, aardolieproducten en gas van Iran vóór de sancties. De Centrale Bank rapporteerde dit bedrag voor vorig jaar op 21 miljard dollar, wat wijst op een drastische daling van de olie-inkomsten van het land als gevolg van Amerikaanse sancties.

Slechts 14,5 procent van de inkomsten uit olie- en gasexport van het land behoort toe aan het Iraanse nationale oliebedrijf en het is onduidelijk hoe dit bedrijf zijn zware en toenemende schulden in de toekomst zal kunnen afbetalen.

Volgens dit rapport, dat op de website van het onderzoekscentrum van het Parlement is gepubliceerd, zijn olie-investeringen in 2018 en 2019 sterk gedaald.

Volgens het rapport bedroegen de investeringen vorig jaar slechts 3,3 miljard dollar en in 2018 slechts 3 miljard dollar in de upstream-sector van olie (exploratie en productie), terwijl dit bedrag in 2013-2017 gemiddeld dicht bij 8 miljard dollar per jaar lag.

Het onderzoekscentrum van het Parlement heeft ook gewaarschuwd dat de velden van het land snel verouderen en productieverlies lijden, en dat de ontwikkeling van gezamenlijke olieveldenmet buurlanden van Iran aanzienlijke vertragingen oploopt.

Het Iraanse ministerie van Olie en ook het Amerikaanse Energy Information Administration hebben eerder gerapporteerd dat meer dan 80 procent van de actieve Iraanse olieveldenin de tweede helft van hun levensduur verkeren en dat de productie ervan vanwege drukval in de oliereservoirs elk jaar met 8 tot 12 procent afneemt.

Iran heeft in het afgelopen decennium door de ontwikkeling van enkele nieuwe velden zoals de West-Karun-velden geprobeerd de productiedaling van oude velden te compenseren, wat heeft geleid tot milieucrises. Recent werd bijvoorbeeld gerapporteerd dat het ministerie van Olie, om de ontwikkelings- en overdrachtskosten van de West-Karun-velden aan Chinese bedrijven te verlagen, in 2010 toestemming van de Nationale Veiligheidsraad heeft verkregen om het moeras Hawizeh droog te leggen.

De Chinese bedrijven Sinopec en CNPC hebben twee velden, Azadegan en Yadavaran, half en half in dit gebied ontwikkeld en hebben deze projecten na de ontwikkeling van de eerste fase verlaten.

Actieve Iraanse olieveldenwordennietalleennietmet veroudering en productieverlies geconfronteerd, ook hun terugwinningspercentage is gedaald, een kwestie waarnaar het onderzoekscentrum van het Parlement ook heeft verwezen.

Het terugwinningspercentage van olie is het percentage van de reserves van een veld dat onder natuurlijke omstandigheden terugwinbaar is.

Het rapport zegt dat het terugwinningspercentage van Iraanse olieveldenin 2013 dicht bij 29 procent lag, maar in 2019 is gedaald tot 27,5 procent. Met andere woorden, ongeveer 73,5 procent van de reserves van Iraanse olieveldenkunnen onder natuurlijke omstandigheden niet worden teruggewonnen.

Iran heeft moderne technologieën en samenwerking met westerse bedrijven nodig om het terugwinningspercentage van olieveldenteverbogen, en als zonder aandacht voor deze kwesties de productie uit oude velden doorgaat, zal slechts een kwart van de oliereserves van deze velden te winnen zijn en zal de rest waarschijnlijk voor altijd in de aarde begraven blijven en nooit terugwinbaar zijn.

Andere landen hebben met behulp van westerse bedrijven hun terugwinningspercentages op de juiste tijd verhoogd en maken zich geen zorgen over de permanente bedeling van tientallen miljarden vaten oliereserves in de aarde en het verlies van nationale hulpbronnen.

Saoedi-Arabië heeft bijvoorbeeld het terugwinningspercentage van olie uit het Ghawar-veld, het grootste olieveldin de wereld dat de helft van Saoedi-Arabië’s olieproductie verzorgt, tot en met 2015 boven de 30 procent gebracht, en heeft in datzelfde jaar door het verzamelen van bij de oliewinning vrijkomend koolstofdioxide en het opnieuw in het veld injecteren een belangrijke stap gezet om het terugwinningspercentage van het Ghawar-veld naar 50 procent te brengen.

Saoedi-Arabië hoopt met modernere plannen en technologieën het terugwinningspercentage van dit veld zelfs tot 70 procent te brengen.

Bron: Radio Farda