Ongeveer 40 procent van de stedelijke bevolking van Iran woont in sloppenwijken en heeft slechte huisvesting
De migratie van het platteland naar de stad heeft in de afgelopen vier decennia aanzienlijke omvang aangenomen. Dit fenomeen heeft geleid tot de groei van sloppenwijken in Iran. Volgens de minister van Wegen en Stedebouw wonen 19 miljoen mensen in sloppenwijken of hebben zij slechte huisvesting. Een ramp voor de samenleving, een uitdaging voor de regering.
Abbas Akhondi, minister van Wegen en Stedebouw van de Islamitische Republiek Iran, maakte donderdag op de 15de van Tir nieuwe cijfers over sloppenwijken en slechte huisvesting in Iran bekend. Tijdens het symposium “Duurzame stadshernieuwing in Sistan en Baluchistan” schatte hij de stedelijke bevolking van Iran op ongeveer 59 miljoen mensen.
Veel lagen van de stedelijke bevolking van het land zijn naar de randen van steden verdreven. Volgens uitspraken van de minister van Wegen en Stedebouw leven 19 miljoen mensen in Iran in sloppenwijken en hebben zij slechte huisvesting.
Het persagentschap Mehr schrijft naar aanleiding van Akhondi: “Ongeveer 35 procent van de [stedelijke] bevolking van het land leeft in instabiele toestanden, wat kan oplopen tot 41 procent.”
Voortdurende stijging van migratie
De minister van Wegen en Stedebouw benadrukte op het genoemde symposium dat slechte huisvesting en leven in vervallen stadsdelen zich niet alleen beperkt tot Sistan en Baluchistan en is uitgegroeid tot een wijdverbreid fenomeen in het land.
Abbas Akhondi heeft migratie van dorpen naar steden als een nationaal fenomeen beschouwd. Een blik op officiële statistieken toont aan dat de plattelandsbevolking in de afgelopen vier decennia voortdurend is afgenomen. Afname van de plattelandsbevolking is niet noodzakelijk een negatief fenomeen. Het gaat erom deze mensen in het stedelijk leven op te vangen. Dit gebeurt echter terwijl het aantal bewoners van sloppenwijken rond grote steden voortdurend stijgt.
De minister van Wegen en Stedebouw meldde dat de afname van de plattelandsbevolking van Iran in de periode tussen jaar 90 en 95 slechts 2 procent bedroeg.
Sloppenwijken en stadstextuur
Het kernprobleem van sloppenwijken is dat deze wijken geen identiteit hebben. Het ontbreken van straten en wegen in sloppenwijk-gebieden belemmert de “identiteitsvorming” van deze gebieden en verhindert hun aansluiting op het stedelijke vervoersnetwerk.
Bovendien zijn de basale leefomstandigheden in sloppenwijk-gebieden niet aanwezig. Het ontbreken van deze voorwaarden, inclusief overheidsvoorzieningen zoals onderwijs- en gezondheidsdiensten, creëert deprivatie.
Abbas Akhondi noemde het “identiteitsloos” zijn van sloppenwijk-texturen een nationaal probleem en zei: “De benadering van het Ministerie van Wegen en Stedebouw is het definiëren van een buurt, en deze buurten hebben hun eigen structuur nodig wat betreft faciliteiten, waaronder scholen, moskeeën, markten en sociale relaties, en het is niet alleen op papier.”
De minister van Wegen en Stedebouw sprak over de noodzaak dat sloppenwijken deel uitmaken van de hoofdtekst en baseerde het principe op het scheppen van “openbare ruimte en stedelijke structuur” in deze gebieden en benadrukte dat “een plaats zonder straten, sociale structuur en identiteit geen waarde heeft.”
Bron: DW
