Onthullingen van Nilofar Bayani; Rouhani’s plaatsvervanger: ik ben niet op de hoogte

Ishaq Jahangiri zegt geen kennis te hebben van de brieven van Nilofar Bayani, maar het probleem wordt in de regering onderzocht. Deze verdachte in het milieudelict heeft bedreigingen van seksuele aard en fysieke en psychische marteling door inlichtingencellen van de Pasdaran tijdens 1200 uur ondervraging onthuld.

Een dag nadat de brieven van de tweede verdachte in het milieudelict publiek werden gemaakt waarin zij het verloop van haar ondervraging beschreef, reageerde Rouhani’s plaatsvervanger hierop. Ishaq Jahangiri zei aan de rand van de ministerraad: “Ik heb deze brief niet gezien en ben niet op de hoogte van het onderwerp, op zondag zullen we dit zeker in de regering aan de orde stellen. Indien nodig zullen we in de regering personen aanstellen om met de hoofd van de gerechtelijke macht te spreken.”

Nilofar Bayani, milieudeskundige van het instituut “Parsian Wildlife” schreef in haar brief dat onderzoekers haar dwongen dierengeluiden na te bootsen, haar bedreigden met het inspuiten van luchtampullen en “verlamming veroorzakende ampullen” en haar een foto van het lijk van Kavous Seyed-Amami toonden om haar te laten weten wat haar lot zou zijn bij niet-medewerking.

Nilofar Bayani is afgestudeerd biologie van McGill University in Canada en heeft een masterdiploma in wildlifebescherming van Columbia University in Amerika. Zij keerde in de zomer van 2017 naar Iran terug en werd in de winter van datzelfde jaar gearresteerd. Het revolutionaire tribunaal veroordeelde haar tot 10 jaar en tot inbeslagname van inkomsten uit zes jaar werk bij de Verenigde Naties.

De brieven die mevrouw Bayani vanuit de gevangenis aan autoriteiten schreef, werden dinsdag 19 februari gepubliceerd door BBC Persian. Zij schreef onder meer in december 2018 aan de hoofd van sectie twee – A van de Pasdaran-detentiecentrum dat een groot team tijdens lange ondervraging “de vuigste seksuele beledigingen met walgwekkende details zou opperen en mij vroeg hun seksuele fantasieën aan te vullen”.

Nilofar Bayani schreef in een ander brief aan Khamenei in februari 2018 ook dat zij eenmaal samen met 7 gewapende mannen naar een privé-villa in Lavasan werd verplaatst om “ondanks protesten gedwongen te worden om onethisch en onislamitisch gedrag van hen in het privé-zwembad gade te slaan”.

Reacties op sociale media

De publicatie van de brieven van Nilofar Bayani en de onthulling van het gedrag van de Pasdaran-inlichtingen jegens haar hebben een golf van reacties op sociale media veroorzaakt. Mezhgan Jamsidi, milieuactivist schrijft: “Als je nog niet dood bent van schaamte over wat er met Nilofar Bayani en andere gearresteerde milieuactivisten is gebeurd, zul je daarna ook niet dood gaan en niet trillen. Zeg niet dat we het niet weten! We onderzoeken het… Jullie weten al twee jaar dat zij onschuldig zijn en hebben niets gedaan! En jullie zullen daarna ook niets doen…”

Een Twitter-gebruiker schreef: “Zelfs als slechts één procent van de beschrijving van de marteling die Nilofar Bayani in de gevangenis is aangedaan waar is, zou vrijdag in plaats van verkiezingsdag als nationale rouwdag moeten worden uitgeroepen.”

Abbas Milani, historicus en auteur schrijft: “Als mens schaam ik me dat de beesten die Nilofar Bayani hebben gemarteld en ondervraging, en de leider die haar protestbrief las en niets deed, en andere beesten die Bahareh Hedayat hebben geslagen en gemarteld en niet zijn gestraft, allemaal zichzelf Iraniërs en mensen noemen. Schande.”

Morteza Kazemian, journalist schrijft op Twitter: “Twee decennia zijn verstreken sinds de ontdekking en verspreiding van gruwelijke martelingsfilms van de vrouw van Saeed Amami. Het droevige verhaal van Nilofar Bayani betekent dus dat we op dezelfde hakken rond draaien. Het enige verschil is dat de voormalige inspecteur-generaal nu hoofd van de gerechtelijke macht is geworden; de Pasdaran-inlichtingendienst is de belangrijkste inlichtingendienst van het regime geworden; en de leider is nog eigenmachtiger geworden.”

Mostafa Tajzadeh, hervormingsgezinde politieke activist heeft gezegd: “Mijnheren Rouhani, Raisi, Larijani, wat mevrouw Nilofar Bayani over milieuactivisten heeft gepubliceerd over het lelijke en onmenselijke gedrag van haar onderzoekers is beschamend en onverdedigbaar. U drie bent allemaal deelachtig aan deze tragedie als u niet onmiddellijk doortastende maatregelen neemt om de waarheid aan het licht te brengen, de schuldigen te straffen en de situatie te verbeteren.”

Eerder, in de winter van 2018, had de website “Kaleme” ook in een rapport geschreven dat mevrouw Bayani zich in de tweede zitting van het gerechtshof naar anderen omdraaide en schreeuwde: “Als je net als ik met ampullen zou worden geïnjecteerd en bedreigd, zou je ook bekennen. Mensen, zij hebben mij enkele maanden in eenzame opsluiting gehouden. Ze hebben me veel geslagen en dwang uitgeoefend om een bekentenis af te leggen. Ze brengen me nu naar Solwati om me ter dood te veroordelen.”

De verdachten in het milieudelict werden in februari 2017 gearresteerd door de inlichtingendienst van de Pasdaran en hun gesloten proces begon in de winter van 2018. De Organisatie voor Milieubescherming en het Ministerie van Inlichtingen hebben de beschuldiging van spionage tegen hen verworpen.

Kavous Seyed-Amami, een van de gearresteerden in deze zaak, stierf twee weken na de arrestatie van de groep op verdachte wijze in de gevangenis en de oorzaak van zijn dood werd als “zelfmoord” aangekondigd.

Bron: DW