Regering bezorgd over dalende geboortecijfers, jongeren bezorgd over werkloosheid en armoede

Officiële statistieken in Iran wijzen op een afname van de jonge bevolking. Ondanks de druk van ambtenaren en de nadruk van ayatollah Khamenei op het verhogen van de geboortecijfers, tonen deze cijfers aan dat noch zijn benadrukkingen noch de regeringspropaganda effect hebben gehad op jongeren. Waarom?

Het persbureau Tasnim heeft bericht verspreid van verschillende nieuwsbronnen over de afname van de jonge bevolking en de stijging van het percentage bejaarde bevolking in Iran, wat aantoont dat de Iraanse islamitische regering heeft gefaald in het aanmoedigen van jongeren om een gezin te stichten en kinderen te krijgen.

Ondanks alle spandoeken op snelwegen, televisie- en radioreclame, vrijdaggebedpreken en toespraken van ayatollah Khamenei, de leider van de Islamitische Republiek, over de noodzaak van bevolkingsgroei, lijkt het erop dat jongeren geen enthousiasme of haast tonen om kinderen te krijgen en niet eens bereid zijn om het huwelijk in te gaan.

Wat zeggen de statistieken en cijfers?

Volgens Akbar Mahzoun, directeur-generaal van het Bureau voor Bevolking, Arbeidskracht en Volkstelling, wijzen schattingen van dit centrum uit dat de bevolking van Iran in 1398 ongeveer 83 miljoen heeft bereikt, wat een groei van 1,24 procent tussen twee volkstellingen aangeeft. De eerste volkstelling vond plaats in 1395. De bevolking van Iran was toen 80 miljoen.

Volgens hem is Iran sinds 1390 in de middelbare leeftijdsfase ingegaan. De bevolkingsraming voor het huidige jaar laat zien dat 22 procent, ongeveer 18 miljoen 269 duizend mensen, in Iran tussen de 15 en 29 jaar oud zijn. De bejaarde bevolking van Iran is bijna 10 procent, dus iets meer dan 8 miljoen. Een statistische vergelijking toont aan dat de jonge bevolking van Iran afneemt met een groeipercentage van negatief 3,24 procent.

Gezien deze cijfers moet ook naar huwelijksstatistieken worden gekeken, die ook zijn afgenomen. Ali-Akbar Mahzoun zegt: “Het aantal huwelijken is gedaald van 891 duizend in 1390 naar 550 duizend vorig jaar.” Volgens dezelfde statistieken is ook de huwelijksleeftijd, vooral in grote steden zoals Teheran, gestegen.

Waarom hebben reclames geen aantrekkingskracht?

De verschuiving in de bevolkingsgroei en huwelijkscurve kan misschien ook met andere statistieken worden verklaard. Dit omvat onder meer het niveau van hoop van mensen, vooral jongeren, voor de toekomst, wat zelf van veel factoren afhangt, zoals welzijnsfaciliteiten, persoonlijke en sociale vrijheden en vooral het vinden van werk op de arbeidsmarkt, met één woord vertrouwen in de toekomst. De Islamitische Republiek heeft in geen van deze zaken een indrukwekkend trackrecord.

In Ordibehesht van dit jaar was de beoordeling van de ondervoorzitter van de Iraanse Handelskamer dat het werkloosheidspercentage in 1398 “een record zou breken”.

Het perssbureau Tasnim schreef geciteerd van Hossein Salahvarzei: “Officiële schattingen ingediend door de Iraanse regering bij internationale instellingen voorspellen dat het werkloosheidspercentage in 1398 ongeveer 15 procent bereikt, drie procent meer dan het werkloosheidspercentage van 1397”. Hij had voorspeld dat het “record” voor werkloosheid in het huidige jaar om deze redenen zou worden verbroken:

“De eerste reden gaat terug naar het lage investeringsgroeipercentage, dat nu de achilleshiel van de Iraanse economie is geworden. Het (echte) investeringsgroeipercentage in Iran is jarenlang negatief en ook in het nieuwe jaar is er geen rooskleurig perspectief voor toename ervan. Dit negatieve percentage, wat eigenlijk betekent dat huidige bedrijven niet groeien en zich niet uitbreiden en dat nieuwe bedrijven niet ontstaan; het heeft de Iraanse arbeidsmarkt beroofd van de drijvende kracht die nodig is voor lange termijn duurzame vraag (vooral in productie- en infrastructuursectoren)”.

Werkloosheid in Iran is een chronische ziekte. Iraanse media hebben herhaaldelijk over een “werkloosheids-tsunami” in verschillende regio’s geschreven. Tot de ingewikkelde warboel van economische corruptie in de Islamitische Republiek is de sanctiesfactor nog steeds toegevoegd en vergroot voortdurend de omvang van deze tsunami. Veel kleine en middelgrote bedrijven en dienstbedrijven kunnen niet voortbestaan. Bedrijven die volgens ambtenaren een belangrijke rol spelen in het Iraanse arbeiderslichaam.

De gevolgen van deze situatie, volgens de ondervoorzitter van de Iraanse Handelskamer, zijn een afname van de koopkracht van burgers en het sluiten van de deuren voor mensen om veel goederen te kopen: “Burgers in de huidige situatie verminderen sterk uitgaven zoals uitgaven voor entertainment, aankoop van nieuwe kleding, transport en eten buiten het huis.”

Hossein Salahvarzei voorspelt dat “de Iraanse economische crisis naar een nieuw niveau brengt waarin de stijging van het werkloosheidspercentage, zelfs voor de snelle inflatie, het eerste deel van het dikke boek van economische problemen van het land zal worden”.

Statistieken die moeilijk te geloven zijn in de huidige omstandigheden

Het Iraanse Statistiekbureau publiceerde vorige maand statistieken over de werkgelegenheidssituatie in Iran, waaruit blijkt dat het werkloosheidspercentage in het voorjaar van dit jaar ten opzichte van vorig jaar ongeveer 3,1 procent is gedaald. De statistieken van het Iraanse Statistiekbureau spreken over een daling van het werkloosheidspercentage, terwijl het proces van fabriek- en bedrijfssluitingen in recente jaren nooit is gestopt en sinds de sancties ook is toegenomen.

Maar zelfs bij aanvaarding van de juistheid van wat door dit bureau is gepubliceerd, wanneer het gaat om jongeren, geven deze statistieken geen rooskleurig perspectief. Op basis van gegevens van het Statistiekbureau is het werkgelegenheidscijfer van universitaire afgestudeerden in Iran vergeleken met 1397 gestegen, maar het aandeel van werkloze universitaire afgestudeerden in het voorjaar van dit jaar ten opzichte van het totale aantal werklozen was meer dan 43 procent. Dit betekent negatieve groei gelijk aan vier procent in één jaar. Volgens dezelfde statistieken bedraagt het aandeel van werkloosheid onder opgeleide vrouwen van de totale werkloze bevolking 64,9 procent.

In dergelijke omstandigheden is het niet vreemd dat de inspanningen van regeringsambtenaren om jongeren aan te moedigen kinderen te krijgen niet succesvol zijn. De Iraanse regering beperkt zich niet alleen tot aanmoediging en reclame en inmenging in persoonlijke aspecten van het leven van mensen. Het beleid van druk en repressie maakt ook deel uit van het programma voor bevolkingsgroei in Iran. Afgelopen winter werd Momeneh Hosseyni Chavoushi, demograaf, gearresteerd omdat zij onderzoek deed naar bevolkingsbeheersing, omdat elk onderzoeks- of onderwijswerk in dit veld niet aansluit bij wat ayatollah Khamenei voor ogen staat; het brengen van de Iraanse bevolking boven de 150 miljoen in een bankroet, arm land zonder water. Een perspectief dat waarschijnlijk voor veel van de huidige jongeren en toekomstige bejaarden een griezelig beeld is.

Bron: DW