Staalindustrie lijdt zware schade door recente staking van vrachtwagenchauffeurs

Landelijke stakingen van vrachtwagenchauffeurs in heel Iran hebben zware schade berokkend aan de Iraanse industrie, waaronder de staalindustrie.

Na landelijke protesten in Iran en boycots door burgers op bepaalde producten, zijn Iraanse vrachtwagenchauffeurs gaan staken ter ondersteuning van het volk en de protesten, waarbij dagelijks meer chauffeurs zich bij de stakingen aansloten.

Een video die een burger van het bedrijf Ferroalloy Aksin (een dochtermaatschappij van Isfahan Steel Melting) op sociale media heeft geplaatst, toont aan dat de grondstoffen van dit bedrijf door de staking van vrachtwagenchauffeurs opraken. Dit bedrijf gebruikte houtskool voor de productie van ferrosilicium, de grondstof voor deze legering, maar omdat vrachtwagenchauffeurs staken en houtskool niet aankomt, kappen zij’s nachts heimelijk de grove dennen rond het staalsmeltbedrijf om deze in de ovens te gebruiken.

Ferrosilicium is een legering van ijzer en silicium die wordt geproduceerd door verhitting, reductie en smelting van ijzersteen en silica (kwarts) met behulp van koolstof, meestal in elektrische boogovens bij een temperatuur van 2400 graden.

De grootste consumenten van ferrosilicium in het land zijn staalprodukten, die ongeveer 38.000 ton van het totale jaarlijkse ferrosiliciumverbruik voor hun rekening nemen. Gieterijen (zoals het bedrijf Poladir Casting) zijn ook consumenten van dit materiaal, en met inbegrip van het verbruik van staalbedrijven bedraagt het totale verbruik in het land ongeveer 50.000 ton.

De behoefte van de industrie van het land aan ferro-legeringen, waaronder ferrosilicium, werd vóór de bouw van binnenlandse productiebedrijven volledig via import voorzien. Tegenwoordig, met de bouw van ferro-legerings fabrieken en de uitbreiding van de ferro-legeringsindustrie in het land, kunnen naast de voorziening van een deel van de binnenlandse behoefte aan ferrosilicium ook ferro-legeringen worden geëxporteerd.

Maar door de staking van vrachtwagenchauffeurs naar aanleiding van protesten die ongeveer drie maanden in Iran hebben plaatsgevonden, bereiken grondstoffen deze productiefabrieken niet. Als deze stakingen doorgaan, zal de economische basis van het land volledig worden ondermijnd. Als gevolg hiervan zullen niet alleen alle consumenten dit product niet hebben, maar zal ook de exportpool van het land verdwijnen.

Vrachtwagenchauffeurs, wetende dat deze staking zou kunnen resulteren in het verlies van hun werk en inkomsten, hebben toch deze staking gestart en volgehouden ter ondersteuning van de protesten en de omverwerping van het Islamitische regime.

Maar de vraag is: hoe lang zullen deze stakingen doorgaan? Zullen andere vrachtwagenchauffeurs die in verschillende organisaties werken, zoals textiel, voeding, olie en gas, zich bij deze stakingen aansluiten om de volkse revolutie tegen het Islamitische regime te ondersteunen?