Vernieling van begraafplaats van Chaldeeuwse en Assyrische christenen in Koya, Irak
De begraafplaats van Chaldeeuwse en Assyrische christenen in Koya, Irak, is aangevallen door islamistische extremisten, waardoor grafstenen zijn verbroken en enkele graven zijn geopend.
Op 3 december 2025 werd de begraafplaats van christenen in de wijk “Harmote” in Koya in de provincie Erbil in Noord-Irak, die toebehoort aan de Chaldeeuwse, Assyrische en Syrische gemeenschappen, het doelwit van vernieling en schending.
Volgens verschillende mediaberichten zijn meer dan 15 graven op deze begraafplaats aangevallen, grafstenen zijn gebroken en enkele graven zijn geopend. Volgens getuigen zijn veel grafstenen met hamers en ander gereedschap kapot gemaakt en enkele graven zijn blootgesteld en open achtergelaten.
De christelijke gemeenschap van de regio uitte sterke woede en verdriet en benadrukte: “Zelfs onze eeuwige rustplaatsen zijn niet gespaard van de schade door islamistische groepen.” Deze reactie weerspiegelt de vrees voor verdere doelwitstellingen van christelijk erfgoed in Irak.
Autoriteiten en instellingen reageerden op de aanval door te benadrukken dat vervolgingen zouden plaatsvinden en graven zouden worden gereconstrueerd. Ze gaven onmiddellijk opdracht voor de oprichting van een onderzoekscommissie op provinciaal niveau in Erbil. Volgens een verklaring van de regering van de regio Koerdistan is een hoog comité ingesteld om het incident te onderzoeken en zal de reconstructie van de begraafplaats met officiële overheidskosten beginnen.
Masrour Barzani, minister-president van de regio Koerdistan, noemde de aanval “sabotage en schandalig” en benadrukte dat de veiligheidsfunctionarissen snel de daders moeten identificeren en straffen. De Chaldeeuwse kerk in Erbil bedankte ondertussen de regering voor haar inspanningen voor reconstructie en bescherming van christelijke waardigheid.
Christelijke vertegenwoordigers in het parlement van de regio Koerdistan waarschuwden dat deze aanval niet alleen gericht is tegen christenen, maar een rechtstreeks aanval op de fundamenten van samenleven en pluralisme in Koya en geheel Koerdistan.
De Assyrische Democratische Beweging (ZOWAA) en Beth Nahrain Patriotic Union beschouwden het incident als onderdeel van “een voortdurend patroon van aantastingen op begraafplaatsen en heilige christelijke plaatsen” en waarschuwden dat deze handelingen niet alleen het christelijk erfgoed, maar ook de fundamenten van sociale vrede targetten.
In een verklaring van christelijke gemeenschapsvertegenwoordigers werd gezegd: “Moslims en christenen hebben jarenlang samen op dit land geleefd; maar de aanval op onze graven toont aan dat het gevaar van verdeeldheid en haat nog steeds aanwezig is.”
De christelijke gemeenschap in Irak in de afgelopen jaren, inclusief Chaldeeuwen, Assyriërs, Syriërs en Armeniërs, heeft ernstig te lijden gehad. Het wordt geschat dat vóór 2003 de christelijke bevolking van Irak tussen 1,2 tot 1,5 miljoen mensen bedroeg, maar in de afgelopen twee decennia, door oorlog, verplaatsing, veiligheids- en economische druk, is dit aantal nu gedaald tot onder de 250.000.
Hoewel de regio Koerdistan in Irak en steden als Erbil en Koya historisch bekend staan om hun religieuze en etnische samenleven, onderstreept dit incident dat zelfs christelijke graven onder bedreiging staan; een kwestie die de christelijke gemeenschap bezorgd maakt over hun toekomst op dit land.
De recente aanval op de christelijke begraafplaats in Koya is niet slechts een gewone destructieve daad, maar een verontrustend teken van de voortdurende bedreiging voor christenen in Irak en hun historisch-religieus erfgoed. Hoewel officiële autoriteiten beloften hebben gedaan voor vervolgingen en reconstructie, toont dit incident aan dat religieuze minderheden in Irak nog steeds worden bedreigd door haat en geweld, zelfs tegen de doden. Voor de christelijke gemeenschap van Irak en christenen over de hele wereld is dit incident een ernstige waarschuwing. Om identiteit, geschiedenis en veiligheid van minderheden te behouden, zijn waakzaamheid, solidariteit en wereldwijde steun nodig.
