Waarschuwing van christelijke activisten over ineenstorting Iran: “Niemand is neutraal”

Christelijke activisten waarschuwen voor de ineenstorting van Iran en stellen dat niemand neutraal is en dat verantwoordelijkheid voor beslissingen blijvend zal zijn.

Naar aanleiding van verergering van politieke, sociale en veiligheidskrisen in Iran heeft de organisatie “Christelijke activisten voor een vrij Iran” met een ongekend statement alle rangen en standen van overheidsfunctionarissen en krachten aangesproken en gewaarschuwd voor de toekomst van het land. Dit statement schetst een zorgwekkend beeld van de huidige situatie en benadrukt dat Iran zich op een pad bevindt dat kan leiden tot ineenstorting en wijdverspreide vernietiging.

Dit statement, gisteren zondag 5 april gepubliceerd, gelijk aan 16 Farvardin, wordt niet alleen beschouwd als een binnenlandse stellingname, maar een kopie ervan is ook naar enkele westerse politici bij de Verenigde Naties verzonden. Deze stap laat zien dat de schrijvers van het statement proberen de aandacht van de wereldgemeenschap op de huidige ontwikkelingen in Iran te vestigen en te waarschuwen voor de gevolgen.

In de tekst van het statement staat: “Wat zich vandaag in Iran voordoet, is geen gewone crisis meer.” Deze zin vormt het centrale punt van de boodschap; een boodschap die gelooft dat de omstandigheden voorbij de fase van incidentele crises zijn en in een structurele en diepe situatie zijn geraakt.

Deze organisatie benadrukt ook dat voortzetting van het huidige proces niet een teken van gezag is, maar een teken van “verlies van controle en toename van kosten die rechtstreeks gevolgen zullen hebben voor het volk en de toekomst van Iran.” Zo’n beoordeling weerspiegelt de groeiende bezorgdheid die in de afgelopen maanden ook door mensenrechtenorganisaties en internationale analisten is geuit.

In een ander deel van dit statement wordt het concept van “persoonlijke verantwoordelijkheid” nadrukkelijk benadrukt. De schrijvers stellen duidelijk dat in de huidige omstandigheden niemand zich zelf als neutraal of alleen uitvoerend kan beschouwen en dat elke actie of zelfs stilte als een bewuste keuze wordt beschouwd met gevolgen voor het individu.

Dit statement vervolgt met verwijzing naar huidige beslissingen in de overheidstructuur dat deze maatregelen “hebben geleid tot toename van het lijden van het volk, vernietiging van het land en verdieping van de crisis”; een onderwerp waarvan deze organisatie zegt dat de tekenen ervan zelfs binnen officiële instellingen zichtbaar zijn.

Vervolgens plaatst dit statement zijn doelgroep voor een morele en historische keuze: “Deelneming aan een pad dat leidt tot geweld, vernietiging en meer schade aan het volk, of afstand nemen daarvan en zich aansluiten bij mensen die de kosten van deze beslissingen betalen.”

Deze organisatie doet in de vorm van vier specifieke verzoeken een beroep op krachten en ambtenaren:

• Stop zo snel mogelijk met elke deelneming aan onderdrukking en geweld tegen het volk.
• Weiger uit te voering van bevelen die tot meer schade leiden.
• Gebruik uw positie en autoriteit om verergering van de crisis te voorkomen.
• Sta op dit bepalende moment aan de zijde van het volk en sluit u bij hen aan.

Aan het einde van dit statement wordt benadrukt: “Geen enkele structuur is permanent, maar de gevolgen van uw beslissingen zullen blijvend zijn.” Deze zin is een duidelijke samenvatting van de benadering van het statement, dat persoonlijke verantwoordelijkheid boven machtstructuren stelt.

Ook door het stellen van nadenken-stimulerende vragen als “Toen ik het wist, waarom ging ik door? Toen ik kon stoppen, waarom deed ik het niet?” is geprobeerd de doelgroep aan te sporen tot reflectie op hun eigen rol en functionering.

De schrijvers van dit statement benadrukken aan het einde dat deze tekst niet slechts een waarschuwing is, maar “beschrijving van een realiteit”; een realiteit die volgens hen de toekomst van Iran op een gevoelig en bepalend moment plaatst.