Waarschuwingen van “Marco Rubio” wanneer Washington vrede gijzelt voor Israëlisch beleid

Terwijl Washington vrede gijzelt voor Israëlisch beleid, waarschuwde Marco Rubio voor de erkenning van Palestina.

Marco Rubio, minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten, stelde in een verklaring dat de erkenning van Palestina als zelfstandige staat de crisis zou verdiepen, maar critici stellen dat het beleid van Washington zelf de oorzaak is van het voortduren van de oorlog en wantrouwen.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken nam tijdens een bezoek aan Ecuador en zijn ontmoeting met ambtenaren van dat land wederom een duidelijk pro-Israëlische positie in en waarschuwde tegen de beslissing van enkele Europese landen om Palestina als staat te erkennen. Hij zei duidelijk: “We hebben al deze landen gezegd dat als zij Palestina erkennen, dit allemaal nep en onrealistisch is. Als je dit doet, zul je problemen creëren.”

Zijn uitspraken worden gedaan in omstandigheden waarin de oorlog in Gaza sinds 7 oktober 2023 duizenden slachtoffers heeft gemaakt en de oproepen voor het stoppen van geweld en het vinden van een politieke oplossing dagelijks toenemen. Ondanks dit heeft Washington, in plaats van steun te geven aan de vorming van een onafhankelijke Palestijnse staat, opnieuw de zorgen van Israël vooropgesteld en gewaarschuwd dat dergelijke maatregelen alleen tot hardere reacties uit Tel Aviv zullen leiden.

Rubio benadrukte in een ander deel van zijn toespraak, verwijzend naar de kwestie van de annexatie van delen van de Westelijke Jordaanoever door Israël: “Dergelijke maatregelen zullen reacties uitlokken en het bereiken van een staakt-het-vuren in de Gazastrook moeilijker maken. Dit kan ook leiden tot maatregelen van dit soort die je hebt gezien, of op zijn minst pogingen daartoe.”

Hoewel hij stelde dat deze zaak nog niet definitief is, toonde zijn beschrijving van dit proces als volledig voorspelbaar probleem aan dat de Amerikaanse regering bekend is met het expansionistische beleid van Israël en nog steeds volstaat met stilzwijgen of medewerking.

Rubio bleef volharden in het standpunt dat eenzijdige erkenning van Palestina geen manier zou zijn om een onafhankelijke staat te creëren en voegde eraan toe: “Een Palestijnse staat zal niet op deze manier ontstaan. Een Palestijnse staat zal niet op deze manier en ook niet door het houden van een persconferentie ergens worden opgericht.” Maar critici herinneren eraan dat deze logica al jaren een excuus is geweest om de vorming van een Palestijnse staat uit te stellen en heeft tot niets anders geleid dan het voortduren van bezetting en escalatie van de crisis.

Analisten geloven dat Rubio’s opmerkingen meer een afspiegeling zijn van het langdurig Amerikaanse beleid om Israëlische acties te rechtvaardigen en ernstige internationale druk op Tel Aviv tegen te gaan dan een poging om de crisis op te lossen. Naar hun mening heeft Washington, hoewel het bemiddelingsclaims maakt, door middel van bedreigingen en waarschuwingen aan Europese landen om Palestina niet te erkennen, aangetoond dat het aan de voorste linie staat van verzet tegen vrede.

Naar aanleiding van de vergadering van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York hebben enkele Europese landen aangekondigd dat zij zullen overgaan tot erkenning van Palestina als staat, maar de Amerikaanse waarschuwingen tonen het voortbestaan aan van een beleid dat al jaren vrede heeft uitgesteld en het zelfbeschikkingsrecht van Palestijnen volledig afhankelijk heeft gemaakt van Israëlische belangen.

De waarheid is dat de Verenigde Staten wederom hebben aangetoond dat zij geen wil hebben om geweld in Gaza te verminderen of een werkelijke weg te creëren voor de vorming van een Palestijnse staat. Rubio’s waarschuwingen aan Europa zijn niets anders dan het voortduren van het traditionele beleid van vrede als gijzelaar ten gunste van Israël. In plaats van zijn machtige positie te gebruiken om een einde te maken aan bloedbaden en bezetting, speelt Washington feitelijk de rol van politieke schilddrager van Israël. Deze benadering verlengt niet alleen de crisis, maar ondermijnt ook steeds meer het wereldwijd vertrouwen in Amerikaanse beweringen over democratie, mensenrechten en bemiddeling.