Zwitserland’s besluit om onderzoek naar moord op ‘Kazem Rajavi’ te beëindigen ontmoet verzet
Maandag protesteerde het secretariaat van de Nationale Raad van Verzet (NCRI), een groep gevestigd in Parijs, tegen het besluit van de Zwitserse aanklager om de onderzoeken naar de moord op ‘Kazem Rajavi’ in 1990 volgende week af te sluiten vanwege de “verjaring”.
Kazem Rajavi was de eerste ambassadeur van de Islamitische Republiek Iran bij de zetel van de Verenigde Naties in Genève, maar een jaar later trad hij af in verzet tegen het onderdrukkende beleid van de heersende geestelijken. Hij was de oudere broer van Masoud Rajavi, de oprichter van de Nationale Raad van Verzet van Iran, die nu wordt geleid door zijn echtgenote, Maryam Rajavi.
Volgens een rapport van The Washington Post uit 1993 werd in augustus 1990 op de auto van Kazem Rajavi in de buurt van Genève aangevallen en werd hij doodgeschoten met zes kogels. De moord op hem zou “misschien het duidelijkste geval van verband met Teheran bieden”.
Volgens The Washington Post verklaard de Zwitserse politie en aanklager Châteline vervolgens dat 13 Iraniërs een rol hadden gespeeld in deze moord. De meesten van hen waren met diplomatieke paspoorten binnengekomen die in Teheran waren afgegeven met dezelfde datum en voor dezelfde missie. Het aanklagersbericht van het kantoor van Châteline in de stad Vevey, Zwitserland, stelt dat de meeste van deze personen enkele maanden voor de moord zich naar Zwitserland begaven met kaartjes met opeenvolgende serienummers via vluchtroutes van Teheran naar Genève. Slechts twee uur na de moord vlogen enkele van deze personen van Genève naar Wenen.
The Washington Post had in 1993 gerapporteerd dat “Châteline op basis van verzameld bewijs had verklaard dat de directe betrokkenheid van één of meer officiële Iraanse functionarissen bij deze moord was bevestigd.”
Het secretariaat van de Nationale Raad van Verzet noemde in een verklaring van protest tegen het Zwitserse aanklagersbesluit de namen van enkele officiële Iraanse functionarissen die betrokken waren bij de moord op Kazem Rajavi. Onder hen werd Ali Fallahian, minister van Inlichtingen van de Islamitische Republiek op het moment van deze moord, genoemd. De verklaring kritiseert ook scherp het verzuim van Zwitserland om de namen van Ali Khamenei, Ali Akbar Velayati, toenmalig minister van Buitenlandse Zaken, en Hassan Rouhani, toenmalig secretaris van de Iraanse Hoge Veiligheidsraad, die “opdrachten- en bevelsgevers van deze moord” waren, ter sprake te brengen.
De verklaring stelt: “De Iraanse verzet vraagt de Zwitserse regering en justitie stellig: Laat het dossier open blijven. Laat een internationaal aanhoudingsbevel afgeven tegen de bevelsgevers en uitvoerders van deze terroristische moord.”
Volgens een “factsheet” van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken die op 22 mei 2020 werd gepubliceerd, legde de regering van president Trump sancties op Ali Fallahian wegens zijn rol in het verhogen van schendingen van de mensenrechten tijdens zijn ambtsperiode als minister van Inlichtingen van de Islamitische Republiek. Deze factsheet stelt dat “Fallahian tijdens zijn tijd aan de macht een rol had in de moord op verschillende politieke tegenstanders in Europa, waaronder degenen die in Zwitserse en Duitse rechtbanken tegen hem aanhoudingsbevelen hebben uitgevaardigd.”
Volgens de factsheet van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken: “Het Iraanse regime is sinds het aan de macht is gekomen in 1978 betrokken geweest bij moorden, complotten en terroristische aanslagen in meer dan 40 landen.”
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken stelt ook: “Irans wereldwijde moordcampagne omvatte 360 moordobjekten in andere landen en bomexplosies die honderden mensen hebben gedood en gewond hebben gemaakt.”
Bron: Voice of America
