خامنهای و خشم از خیابان، معترضانِ «مزدور»، سرکوب ادامه دارد
رهبر جمهوری اسلامی در واکنش به اعتراضات گسترده و فراخوانهای مردمی، بار دیگر زبان تهدید و توهین را برگزید و هرگونه عقبنشینی در برابر معترضان را رد کرد.
علی خامنهای، روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در دومین واکنش رسمی خود به اعتراضات سراسری، معترضان را با ادبیاتی تند مورد حمله قرار داد و گفت حکومت در برابر آنچه او «تخریبگری» مینامد، کوتاه نخواهد آمد.
او در بخشی از سخنانش گفت: «دیشب در تهران یک مشت تخریبگر آمدند ساختمان متعلق به خودشان را خراب کردند برای اینکه دل رئیسجمهور آمریکا خوشش بیاید.»
خامنهای بدون اشاره به مطالبات اقتصادی و سیاسی معترضان، آنها را عامل بیگانگان دانست و افزود: «اینها افرادی مضر هستند. آمریکا گفته اگر دولت شما چنان کند، طرف شما را میگیرم؛ یعنی طرف افراد مضر.» وی با لحنی تهدیدآمیز تاکید کرد که نظام جمهوری اسلامی، با هزینه انسانی سنگینی شکل گرفته و در برابر اعتراضات عقبنشینی نخواهد کرد: «این جمهوری اسلامی با خون چند صد هزار انسان شریف به وجود آمده و در مقابل تخریبگران، کوتاه نخواهد آمد.»
او همچنین به مواضع اخیر دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا، واکنش نشان داده و افزود: «حالا او میگوید من طرفدار ملت ایرانم و یک مشت بیتوجه و فکرنکرده هم حرفش را باور میکنند. اگر میتواند کشور خودش را اداره کند؛ در کشور خودش مشکلات مهم وجود دارد.»
خامنهای، دونالد ترامپ را یکی از «مستکبران عالم» خواند و او را با چهرههایی تاریخی مقایسه کرد که به گفته او در نهایت سرنگون شدند: «اینها مثل فرعون و نمرود و رضاخان و محمدرضا شاه، در اوج غرور سرنگون خواهند شد.»
او در بخش دیگری از سخنانش، رئیسجمهور آمریکا را متهم به نقش مستقیم در کشتهشدن ایرانیان کرد و گفت: «او دستش به خون بیش از هزار ایرانی آلوده است. در جنگ ۱۲ روزه، غیر از فرماندهان و دانشمندان و بزرگان، مردم هم کشته شدند. خودش اعلام کرد من دستور دادم.»
این اظهارات در شرایطی بیان شد که اعتراضات مردمی در پی بحرانهای اقتصادی و سیاسی و بهدنبال فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای تجمعات گسترده، وارد مرحلهای تازه شده است. در حالی که بخشهایی از جامعه ایران این اعتراضات را نشانه نارضایتی عمیق از کل ساختار حاکم میدانند، علی خامنهای همچنان بر روایت «دشمن خارجی» و «عوامل مزدور» پافشاری میکند.
لحن سخنان خامنهای، نهتنها نشانهای از تمایل به گفتوگو یا اصلاح نیست، بلکه حاکی از اصرار بر ادامه سیاست سرکوب در برابر یکی از گستردهترین موجهای اعتراضی سالهای اخیر است.
