بازداشت «محمد نیکبخت» شهروند مسیحی با یورش گسترده امنیتی
بازداشت محمد نیکبخت با یورش گسترده امنیتی، در حالی رخ داده که گزارشها از وضعیت نگرانکننده زندانیان و افزایش فشارها بر شهروندان مسیحی در ایران حکایت دارد.
بر اساس گزارش منتشرشده از سوی «شورای ملی تصمیم»، محمد نیکبخت فعال جمهوریخواه و از چهرههای شناختهشده جریانهای دموکراسیخواه، در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۱۴۰۴ (مارس ۲۰۲۶) توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. این منبع همچنین تاکید کرده که او یک شهروند مسیحی است.
در این گزارش آمده است که بازداشت وی با هجوم بیسابقه و رعبآور نزدیک به ۲۰۰ نیروی عملیاتی و مسلح صورت گرفته است. توصیفی که نشاندهنده ابعاد غیرمعمول این عملیات امنیتی است.
طبق اطلاعات منتشرشده، نیکبخت پس از بازداشت به بند ۲الف زندان دستگرد اصفهان منتقل شده؛ بندی که معمولا تحت نظارت نهادهای امنیتی اداره میشود. به گفته «شورای ملی تصمیم»، نگرانیها درباره وضعیت جسمی و امنیت جانی او جدی است، چرا که وی پیشتر دو بار از سوءقصدهای نافرجام جان سالم به در برده بود.
این بازداشت در شرایطی صورت میگیرد که گزارشهای مختلف حاکی از ادامه فشار بر فعالان مدنی، سیاسی و مذهبی در ایران است. نهادهای حقوق بشری طی ماههای اخیر بارها نسبت به بازداشتهای گسترده، صدور احکام سنگین و حتی اجرای مجازات اعدام برای مخالفان هشدار دادهاند.
در همین زمینه، مای ساتو، در نشست شورای حقوق بشر در ژنو اعلام کرد که بسیاری از زندانیان همچنان پشت میلههای زندان هستند و تاکید کرد این افراد تنها به دلیل استفاده از حقوق بنیادین خود بازداشت شدهاند. این اظهارات بازتابی از نگرانیهای بینالمللی نسبت به وضعیت حقوق بشر در ایران است.
همزمان، گزارشهایی درباره شرایط نامناسب نگهداری زندانیان، بهویژه در زندانهایی مانند زندان اوین و زندان فشافویه منتشر شده که از کمبود امکانات، فشارهای روحی و محدودیتهای شدید حکایت دارند.
در این میان، وضعیت شهروندان مسیحی نیز مورد توجه نهادهای مدافع آزادیهای مذهبی قرار گرفته است. طبق گزارشها، دستکم ۱۶ شهروند مسیحی به دلیل باور دینی و فعالیتهای مسالمتآمیز در زندان اوین نگهداری میشوند و در مجموع حدود ۴۸ نفر در نقاط مختلف کشور در بازداشت به سر میبرند. سازمانهای بینالمللی بارها تاکید کردهاند که این بازداشتها در تضاد با اصول آزادی دین و وجدان است.
از سوی دیگر، برخی گزارشهای مستقل و رسانههای بینالمللی نیز نشان میدهد که در سالهای اخیر فشار بر اقلیتهای مذهبی، از جمله مسیحیان، افزایش یافته و مواردی مانند بازداشت، احضار و محدودیت در فعالیتهای مذهبی بهطور مکرر ثبت شده است. نهادهایی مانند «Article 18» و «Open Doors» نیز در گزارشهای سالانه خود به این روند اشاره کردهاند.
«شورای ملی تصمیم» که خود را نهادی سیاسی با هدف گذار از جمهوری اسلامی و استقرار نظامی دموکراتیک مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر معرفی میکند، در پایان گزارش خود نسبت به وضعیت نیکبخت هشدار داده و خواستار توجه فوری نهادهای بینالمللی به این پرونده شده است.
مجموع این تحولات، تصویری نگرانکننده از وضعیت حقوق بشر، بهویژه برای فعالان مدنی و شهروندان دارای باورهای مذهبی متفاوت در ایران ترسیم میکند؛ وضعیتی که همچنان در کانون توجه نهادهای بینالمللی و رسانهها قرار دارد.
