Als oorlog geloven verandert; nieuw verhaal over toetrede tot het christendom in het Midden-Oosten

Recente rapporten uit Zuid-Korea en het Midden-Oosten tonen aan dat een aantal burgers uit Syrië, Libanon, Irak en Turkije oorlog, geweld van extremistische groepen en spirituele ervaringen zien als belangrijkste factoren voor het veranderen van hun levensweg; een onderwerp dat gelijktijdig met brede discussies over godsdienstvrijheid in de regio plaatsvond.

Terwijl het Midden-Oosten nog altijd te kampen heeft met oorlog, humanitaire crises en een massale vluchtelingenstroom, tonen recente rapporten van internationale christelijke mediakanalen een stijging van het aantal voormalige moslims die tot het christendom toetreden; een fenomeen dat volgens kerkactivisten vooral onder slachtoffers van oorlog en migranten wordt opgemerkt.

Het nieuwsnetwerk CBN News berichtte onlangs in een rapport over een bijeenkomst van een groep bekeerde christenen in de stad Seoel in Zuid-Korea; personen uit Syrië, Libanon, Turkije en Irak die zeggen dat ervaringen met oorlog, teleurstelling over religieus extremisme en persoonlijke spirituele ervaringen hen naar het christelijk geloof hebben gebracht.

Tijdens deze bijeenkomst zei dominee ‘George Housseny’, die meer dan vijf decennia evangelisatiewerk onder Koerden in het Midden-Oosten heeft verricht: “Telkens wanneer er een oorlog plaatsvindt, ontstaat een nieuwe golf van toetrede tot het christendom. Mensen zijn vermoeid en wanhopig van geweld en van overtuigingen die zij beschouwen als de oorzaak van deze vernietigingen.”

Hij beschouwde ook het optreden van politieke leiders en extremistische groepen als een van de belangrijkste factoren voor de veranderde kijk van sommige mensen in de regio en zei dat veel oorlogsslachtoffers nu ernstige vragen stellen over de relatie tussen geweld en religie.

Een belangrijk deel van deze verhalen gaat terug op de Syrische burgeroorlog en de vluchtelingenstroom na 2011. Volgens dit rapport hebben veel Syrische vluchtelingen na aankomst in Libanon en andere landen voor het eerst nauw contact met christelijke centra en kerken tot stand gebracht.

Housseny heeft uitgelegd dat straatteams die aan christelijke centra waren verbonden onder Syrische vluchtelingen actief waren; mensen die meestal zonder huis, baan of financiële middelen onder zeer moeilijke omstandigheden leefden. Hij stelde dat deze activiteiten in de afgelopen jaren hebben geleid tot de bekering van een groot aantal van deze burgers tot het christendom.

Ook andere rapporten werden in de afgelopen jaren gepubliceerd over een stijging van het aantal Syrische oorlogsslachtoffers dat tot het christendom toetreedt. Sommige internationale mediakanalen hebben geschreven dat enkele inwoners van oorlogsgebieden zich na het geweld van de ISIS-groep tot lokale kerken hebben gewend.

In een van deze verhalen zei iemand die enige tijd in ISIS-gevangenschap was: “Na wat ik met mijn eigen ogen heb gezien van het geweld, ben ik gaan twijfelen aan mijn eerdere overtuigingen.”

Een van de onderwerpen die in veel van deze rapporten wordt herhaald, is de kwestie van “dromen” en persoonlijke religieuze ervaringen; een onderwerp dat herhaaldelijk in het verhaal van burgers uit het Midden-Oosten is voorgekomen.

Een dominee die eerder in Syrië gevangen was gezet, beschreef in een gesprek met CBN hoe hij tijdens eenzame opsluiting, na ernstige lichamelijke pijn en totale wanhoop, een droom had van een man in witte kleding die zijn lichaam met olijfolie aanraakte. Hij zegt dat die persoon tegen hem zei: “Je bent mijn geliefde en ik hou erg veel van je.”

Hij zei ook dat hij vóór zijn gevangenschap een boek van Billy Graham had gelezen en dat het slotgebed van dat boek een diepe indruk op hem had gemaakt.

Dergelijke verhalen waren eerder ook onder enkele Syrische, Iraanse en Iraakse migranten verspreid. Westerse christelijke mediakanalen hebben de afgelopen jaren herhaaldelijk geschreven over personen die beweren dat zij Jezus Christus in dromen of visioenen hebben gezien en dat deze ervaring hun levenspad heeft veranderd.

Ondanks de voortdurende verspreiding van dergelijke verhalen, menen deskundigen op het gebied van religieuze aangelegenheden dat het presenteren van nauwkeurige statistieken over godsdienstverwisseling in het Midden-Oosten erg moeilijk is; vooral omdat veel mensen vanwege veiligheidsbelangen of sociale druk hun nieuwe geloof niet openbaar maken.

Enkele westerse onderzoeksinstellingen hebben ook benadrukt dat beweringen over wijdverbreide godsdienstverwisseling in het Midden-Oosten vanwege het gebrek aan onafhankelijke en verifieerbare statistieken nog altijd onderwerp van debat zijn.

Waarnemers zeggen echter dat wat niet kan worden ontkend, de toename is van persoonlijke verhalen over teleurstelling in religieus extremisme, humanitaire crises en het zoeken naar nieuw spiritueel inzicht onder sommige oorlogsslachtoffers in het Midden-Oosten.

Kerkleiders die aan de bijeenkomst in Seoel deelnamen, zijn ook van mening dat kerken zich moeten voorbereiden op een nieuwe golf van toetrede tot het christendom; een golf die naar hun mening meer dan ooit behoefte heeft aan onderwijs, spirituele ondersteuning en sociale veiligheid.