Amerikaanse speciale gezant: Washington wil onderhandelen met Iran
«Steve Wittkoff» sprak op de «Concordia»-conferentie over de bereidwilligheid en kans van Washington voor dialoog en de hardnekkigheid van Iran.
Steve Wittkoff, speciale gezant van de Verenigde Staten voor Midden-Oosterse aangelegenheden, kondigde woensdag 24 september aan dat de Amerikaanse regering bereid is om onder de huidige omstandigheden met de Islamitische Republiek Iran in onderhandeling te treden.
In zijn toespraak op de jaarlijkse «Concordia»-conferentie zei hij, verwijzend naar de moeilijke situatie van Iran: «Teheran bevindt zich in een moeilijke positie en gezien de nakoming van spoedig af te kondigen sancties door de Verenigde Naties, ziet Washington onderhandeling als een noodzakelijke maatregel.» Wittkoff voegde eraan toe: «Wij spreken met hen (Iran), waarom zouden we dat niet doen?»
Deze uitspraken werden gedaan terwijl slechts een dag eerder Ali Khamenei nucleaire onderhandelingen met de Verenigde Staten als nutteloos beschouwde en stelde dat gesprekken met Amerika in een volledige impasse waren verzeildd.
De tegenstrijdige verklaringen tussen Washington en Teheran tonen opnieuw aan dat diplomatieke kansen keer op keer verloren zijn gegaan door de koppige besluiten van de leiders van de Islamitische Republiek. Amerika heeft de onderhandelingsduren opengezet, maar het Iraanse regime voert alleen maar een confrontatiebeleid dat de internationale druk alleen maar verscherpt.
De sancties die binnenkort opnieuw worden ingesteld, hebben het dagelijkse leven van het Iraanse volk het meest getroffen: inflatie, werkloosheid, economische stagnatie en schaarste aan essentiële goederen zijn directe gevolgen van dit politieke impasse. Toch blijven de Iraanse leiders in plaats van vooruitgang naar constructieve dialoog, volharden in isolatie en sturheid.
Een dergelijk beleid levert niet alleen geen voordeel op voor de regering, maar is ook een teken van strategische dwaasheid; want het Iraanse volk draagt de zware last van deze tegenwerkingen, terwijl de machthebbers immuun blijven voor de werkelijke gevolgen.
