Twee jaar rechtszoeking, twee jaar onderdrukking; het bloed van Mahsa en Kian zal niet worden vergeten

De families van de slachtoffers hebben verklaard dat na twee jaar onderdrukking en rechtszoeking, het bloed van Mahsa en Kian niet zal worden vergeten.
In aanloop naar de tweede verjaardag van de staatsmoord op Zhina (Mahsa) Amini, is er een nieuwe golf van rechtszoeking in Iran ontstaan. De families van de slachtoffers van de “Vrouw, Leven, Vrijheid”-opstand hebben opnieuw, door het delen van herinneringen aan hun dierbaren, de nadruk gelegd op de voortzetting van de zoektocht naar gerechtigheid.
De vader van Kian Pirfalak, een negenjarig kind dat het leven verloor door schoten van de krachten van de Islamitische Republiek, schreef in een kort maar ontstellend bericht: “Mijn dierbare Kian, ik vergeef niet, ik vergeet niet.”
Deze uitspraak is niet alleen een rouwbrief voor een onschuldig kind, maar een weerklanking van de woede en wil van het volk dat tegen geweld en ongerechtigheid heeft standgehouden. Door dit bericht te herhalen, maken de families duidelijk dat het verstrijken van tijd de wonden niet heeft genezen en dat de zoektocht naar gerechtigheid nog steeds levend is.
Ondanks het verstrijken van twee jaar sinds het begin van deze protesten, zitten honderden gearresteerden nog steeds in gevangeningen en zijn velen van hen geconfronteerd met zware en oneerlijke straffen. De onderdrukking was niet alleen beperkt tot straatprotesteerders; religieuze minderheden, waaronder christenen en andere religieuze groepen, zijn ook doelwit geworden van het veiligheidapparaat en sommigen van hen zitten in gevangenis onder valse beschuldigingen zoals “spionage”.
De voortgezette arrestaties, het uitvaardigen van lange straffen en de druk op families tonen aan dat de regering, in plaats van verantwoording af te leggen voor haar misdaden, nog steeds de weg van onderdrukking en ontkenning heeft ingeslagen. Maar het bloed van Mahsa, Kian en andere slachtoffers van deze beweging is een symbool van verzet en rechtszoeking geworden, bloed dat, aldus de families van de slachtoffers, niet zal worden vergeven en niet zal worden vergeten.




