Zesendertigste zitting rechtszaak Hamid Nouri; verlamde gevangene sprong als vogel op en liep naar executieplaats
De zesendertigste zitting van de rechtszaak tegen Hamid Nouri vond plaats op donderdag 20 Aban 1400 in de stad Durrës in Albanië, met getuigenis van Majid Saheb Jam Atabaki, een getuige in de zaak en lid van de Volksmujahiddin-organisatie.
De vorige vierendertig zittingen van deze rechtszaak vonden plaats in Stockholm, Zweden, met uitzondering van buitengewone zittingen. Volgens een vooraf opgesteld schema zullen de zittingen vijfendertig tot eenenveertig van de rechtszaak in plaats van Stockholm in Albanië plaatsvinden, waar zeven van de getuigen in de zaak zijn gevestigd.
Majid Saheb Jam Atabaki werd in Shahrivar 1361 gearresteerd onder verdenking van sympathie voor de Volksmujahiddin-organisatie en werd in 1362 in een drie minuten durende rechtszaak onder voorzitterschap van Ali Niri veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Twee jaar later, na ontvangst van nieuwe informatie over hem, veroordeelde een ander gerechtshof hem opnieuw tot twaalf jaar gevangenisstraf, met ingang van 1365.
De getuige werd in Bahman 1366 overgeplaatst naar Gohardasht-gevangenis terwijl hij deel uitmaakte van een groep van ongeveer tweehonderd mensen die staking en protest hielden tegen de omstandigheden in Evin-gevangenis. Bij aankomst werden zij door Revolutionaire Gardisten in de zogenaamde “tunnelgang van de dood” zwaar mishandeld met kabels, stokken en ander materiaal.
Majid zei dat hij in de jaren 61 en 62 Hamid Nouri verschillende malen had gezien in zalen een en zes van Evin-gevangenis, bekend als “trainingshal”, waar hij als gewone Revolutionaire Gardist werkte. Hij zei dat de vrijdaggebedpreken van de zevende en veertiende dag van Mordad ons toekomstige lot bepaalden. Niri was de gevangenis binnengegaan en er werd gesproken over executies op de achtste en negende dag van Mordad.
Volgens hem zei de voorzitter van de Opperste Raad voor Justitie in de vrijdaggebedpreken: “Ik kan het niet meer aan, omdat men op mij drukt waarom deze gevangenen nog leven. Wij zullen niet langer tegenstand bieden aan het volk wanneer zij ons bevelen deze mujahiddin-gevangenen te executeren.”
De getuige legde uit dat zij de preken hoorden via luidsprekers die aan Revolutionaire Gardisten toebehoorden. De getuige verzocht dat de uitgesproken preken als document in de rechtszaak zouden worden opgenomen.
In de zaal van de zesendertigste zitting van de rechtszaak werden de namen van veel van de geëxecuteerde gevangenen opgelezen.
Majid Saheb Jam Atabaki werd voor het eerst op de vijftiende dag van Mordad naar de doodgang gebracht en vervolgens voor een sterftribuaal geplaatst bestaande uit Niri, Ashrafi, Shoushteri en Pourmohammadi. Hij schreef later een afkeuringsdocument tegen de Volksmujahiddin-organisatie in de doodgang. Het was daar dat hij Hamid Nouri voor het eerst zag, die een lijst in zijn hand hield en mensen naar de executieplaats bracht.
De getuige zei dat een van de pijnlijkste taferelen betrekking had op Mohsen Mohammadbaghir, die vanaf beide benen verlamd was en in zijn jeugd vanwege dit probleem ook in een beroemde film had gespeeld. Deze film werd ook vertoond op het Zweedse filmfestival. De getuige zei dat Mohsen Mohammadbaghir op de dertiende dag van Mordad voor zijn ogen werd opgeroepen. De getuige zei dat hij ondanks twee stokken als een vogel sprong en naar de executieplaats liep.
De getuige werd op de tweede dag van Mordad opnieuw opgeroepen en voor het sterftribunal geplaatst. Die dag zag hij Hamid Nouri opnieuw, die de namen van veel van zijn bekende medegevangenen voorlas en hen naar de executieplaats bracht.
Majid Saheb Jam Atabaki werd na de executies in Bahman 67 samen met Naseriaan en Hamid Nouri teruggevoerd naar Evin-gevangenis. Hij was getuige van het feit dat Hamid Nouri daar ook werkte met soortgelijke verantwoordelijkheden als die in Gohardasht-gevangenis.
De getuige was in totaal zeventien jaar van 61 tot 78 in verschillende gevangenissen en werd toen vrijgelaten. Hij sloot zich later aan bij de Volksmujahiddin-organisatie en is nu gevestigd in Camp Ashraf 3 in Albanië.
Bron: Voice of America
