Sara Mousavi veroordeeld tot 6 jaar gevangenisstraf wegens activiteiten op sociale media
Sara Mousavi, een 42-jarige architect en bergbeklimmer, wordt na maanden arrestatie en veroordeling tot zes jaar gevangenis nog steeds vastgehouden in afdeling 8 van de gevangenis Qarchak in Varamin. Volgens mensenrechtenorganisaties wordt zij, ondanks lichamelijk letsel opgelopen tijdens detentie en verhoor, geweigerd toegang tot een gespecialiseerde arts en behandeling buiten de gevangenis. Deze zaak illustreert opnieuw de situatie van politieke gevangenen in de Islamitische Republiek, temidden van onduidelijkheid over de gerechtelijke procedure en beperkte toegang van advocaten tot de dossiers.
Volgens mensenrechtenorganisaties werd Sara Mousavi op dinsdag 21 april 2026 gearresteerd toen veiligheidstroepen een inval in haar huis uitvoerden. Volgens het rapport braken agenten de deur in en arresteerden haar met geweld. Drie dagen later, op 22 april, werd zij overgeplaatst naar afdeling 8 van de gevangenis Qarchak in Varamin, waar zij sindsdien vastzit.
De zaak van Sara Mousavi werd behandeld door tak 26 van de Revolutionaire Rechtbank van Teheran onder leiding van rechter Iman Afshari. Zij werd veroordeeld tot in totaal zes jaar gevangenis wegens beschuldigingen waaronder “belediging van de leider”, “belediging van de grondlegger van de Islamitische Republiek”, “belediging van heilige waarden” en “contact met vijandige staten”. Andere bronnen melden ook aanvullende straffen, waaronder twee jaar uitreisverbod en twee jaar verbod op activiteiten op sociale media.
Intussen heeft Sara Mousavi de beschuldiging van samenwerking met Israël of de Mossad van de hand gewezen. Zij benadrukte dat haar activiteiten zich beperkt hebben tot het plaatsen van enkele stories op haar persoonlijke pagina. Daarom moet wat gezegd is over haar contact met Israël of de Mossad worden beschouwd als een beschuldiging in het dossier en een bewering van gerechtelijke autoriteiten, niet als een onafhankelijk bewezen feit.
De voornaamste zorg is nu de lichamelijke toestand van deze politieke gevangene. Volgens berichten weigeren de autoriteiten van de gevangenis Qarchak, ondanks ernstige lichamelijke gevolgen, Mousavi naar medische centra buiten de gevangenis over te plaatsen en haar toegang tot een gespecialiseerde arts te verlenen. Eerdere berichten van Hrana en Iran Wire, op basis van bronnen dicht bij de familie, hebben melding gemaakt van lichamelijk letsel opgelopen tijdens verhoor en haar voortdurende gebrek aan passende medische behandeling.
Volgens Hrana stelde een bron dicht bij de familie dat Mousavi tijdens arrestatie en verhoor met een wapen was bedreigd, naalden in de palm van haar hand waren gedrukt en slag op haar lendenen had ontvangen. Deze bron stelde verder dat zij, ondanks het letsel, werd onthouden van passende medische controle en overbrenging naar gerechtelijk geneeskundig onderzoek. Deze beweringen zijn niet onafhankelijk geverifieerd en gerechtelijke autoriteiten noch gevolmachtigden van de gevangenis hebben hierover enige verklaring gepubliceerd.
Meer recente berichten berichten ook over verwonding aan de schouder van Sara Mousavi. Volgens informatie gepubliceerd door het Iranian Human Rights Documentation Center en het Iranian Human Rights Forum, is ondanks deze verwonding en voortdurende lichamelijke gevolgen, geen mogelijkheid geboden voor overbrenging naar een medisch centrum en voor het ontvangen van gespecialiseerde zorg.
Anderzijds is ook de gerechtelijke procedure in deze zaak omgeven door vragen over het recht op verdediging. Bronnen dicht bij de familie stelden dat Mousavi’s gekozen advocaat tijdens de gerechtelijke behandeling geen effectieve toegang tot het dossier had en niet volledig aan de procedure kon deelnemen. Sara Mousavi protesteerde tegen de uitspraak na kennisgeving ervan en het dossier is nu in beroep.
De 42-jarige Sara Mousavi werkte vóór haar arrestatie als architect en was een liefhebber van bergbeklimmen. Haar zaak heeft niet alleen tot zes jaar gevangenis geleid, maar heeft ook haar persoonlijke en professionele leven beïnvloed; terwijl mensenrechtenrapporten blijven waarschuwen voor haar lichamelijke toestand en gebrek aan toegang tot gespecialiseerde medische behandeling.
Wat in deze zaak het meest verontrustend is, is de combinatie van gevangenisstraffen met medische verwaarlozing en rapporten over geweld tijdens het verhoor. Ongeacht meningsverschillen over de aangevoerde beschuldigingen, heeft een gevangene nog steeds het recht op medische zorg en haar lichamelijke toestand mag niet in een instrument voor verdere druk tijdens gevangenschap worden omgezet.
De zaak van Sara Mousavi is uiteindelijk nog een voorbeeld van gerechtelijke druk op burgers die hun activiteiten op sociale media hebben vervolgd; een vrouw die, volgens bronnen dicht bij haar, haar activiteiten beperkt had tot het plaatsen van enkele stories, maar nu zes jaar gevangenis moet ondergaan, terwijl gelijktijdig rapporten over lichamelijk letsel en haar verwaarlozing van medische behandeling zijn gepubliceerd. De voortzetting van deze situatie, terwijl de zaak nog in beroep is, heeft zorgen over naleving van het recht op verdediging en de fundamentele rechten van politieke gevangenen in de Islamitische Republiek aangewakkerd.
