29 political and civil activists living in Iran filed a petition against the "solitary cell"
۲۹ نفر از فعالان سیاسی و مدنی که در دوران بازداشت خود مدتها در سلول انفرادی محبوس بودند، اقدام به «ثبت دادخواست علیه آمران، عاملان و مامورانی» کردند که در این روند مشارکت داشتهاند.
این فعالان که در میان آنها چهرههایی چون نرگس محمدی، ابوالفضل قدیانی، جعفر پناهی، فائزه هاشمی رفسنجانی، ژیلا بنییعقوب، بهمن احمدی امویی، سعید مدنی، رسول بداغی و … حضور داشتند، سلول انفرادی را مصداق بازر شکنجه دانسته و خواستار توقف آن شدهاند.
در بیانیهای که به امضای برخی از این فعالان سیاسی و مدنی رسیده است، با اشاره به اینکه «تحمل حبس انفرادی، بسیاری از متهمان را به بیماریهای جسمی و روحی دچار کرده» است، تاکید کردهاند که «اخذ اعتراف و اقرار تحت شکنجه روحی و روانی حاصل از سلول انفرادی» زمینهساز «صدور احکام سنگین زندان و حتی اعدام توسط دادگاهها شده» است.
در این بیانیه با تاکید بر اینکه سلولهای انفرادی «شرایط سخت و طاقتفرسا» دارند و «از هرگونه کنترل و نظارتی» خارج هستند، نگهداری متهمان در سلولهای انفرادی «غير انسانی» و از «مصاديق بارز شكنجه و مستوجب پيگرد قانونی» خوانده شده است.
International human rights organizations, including Amnesty International, have repeatedly, in their statements about Iran's political and ideological prisoners, considered solitary confinement to be a violation of international law and a form of torture, and have called for an end to the confinement of prisoners in solitary confinement.
In recent years, Iranian judicial authorities have quoted the Leader of the Islamic Republic as saying that "spending a month in solitary confinement is equivalent to a year in a general prison."
مهرماه سال ۹۲ نیز نعمت احمدی، سخنگوی کمیسیون قضایی مجلس شورای اسلامی گفت رهبر جمهوری اسلامی فتوایی به شورای نگهبان داده و گفته است «حبس در سلول انفرادی شکنجه است».
با وجود چنین سوابقی، نگهداری زندانیان در سلولهای انفرادی طولانیمدت و بازجویی و شکنجه آنها یک رویکرد معمول مقامهای امنیتی و قضایی در ایران است.
Source: Radio Farda
