12 demonstranten uit Isfahan op rand van terechtstellingen, bezorgdheid over aanstaande executies na overplaatsing naar eenzelcellen

Verslagen uit Iran geven aan dat 12 gearresteerde personen in de zaak rond het ‘Alikhani-plein’ in Isfahan, na overplaatsing naar eenzelcellen, ter dood veroordeeld zijn en op het punt staan deze uitspraken ten uitvoer te leggen. Mensenrechtenactivisten beschrijven deze situatie als een ernstig alarmsignaal en waarschuwen dat de uitvoering van deze doodvonnissen, vooral na een proces dat volgens critici gekenmerkt werd door ernstige juridische onduidelijkheden, een van de donkerste hoofdstukken in de onderdrukking van demonstranten in de Islamitische Republiek zou kunnen worden.

Met toenemende bezorgdheid over het lot van gearresteerde demonstranten in Isfahan wijzen verslagen op de overplaatsing van 12 ter dood veroordeelde gedetineerden in de zaak bekend als het ‘Alikhani-plein’ (Malard) naar eenzelcellen; een maatregel die in het gerechtelijk systeem van de Islamitische Republiek gewoonlijk als een van de laatste stappen vóór de uitvoering van een doodvonnis wordt beschouwd. Hoewel justitiële autoriteiten tot dusver niet officieel hebben aangekondigd wanneer de vonnissen zullen worden uitgevoerd, hebben ingewijde bronnen gewaarschuwd voor een verhoogd risico van aanstaande tenuitvoerlegging.

Volgens gepubliceerde verslagen zijn de doodvonnissen voor deze 12 personen, na bevestiging door het Hooggerechtshof, doorgestuurd naar de afdeling executie van de Revolutionaire Rechter in Isfahan. Deze zaak heeft betrekking op de demonstraties in december in het Alikhani-plein in Isfahan; protesten waarna tientallen personen werden gearresteerd en met ernstige beschuldigingen werden geconfronteerd.

De namen van personen wier terechtstellingen dreigen zijn: ‘Alireza Sepahi, Abolfazl Sepahi, Ghaem Hoseini, Gol Mohammad Mohammadi (Afghaanse burger), Shervin Bagherian, Erfan Esfandiari, Amir Hossein Safari, Amir Hossein Maleki, Ali Dashti, Abolfazl Ebrahimi, Alireza Raisi en Amir Hossein Ebrahimi Analoocheh.’ Volgens verslagen zijn sommige van deze gedetineerden geconfronteerd met meer dan één doodvonnis.

Mensenrechtenactivisten stellen dat de overplaatsing van deze gedetineerden naar eenzelcellen de bezorgdheid op het ergste punt brengt. In voorgaande jaren zijn in meerdere gevallen politieke en veiligheidsgerelateerde veroordeelden slechts enkele dagen of zelfs uren na overplaatsing naar een eenzelcel ter dood gebracht; een situatie die ertoe leidt dat alle soortgelijke overplaatsingen met grote zorg in het oog worden gehouden.

De zaak rond het ‘Alikhani-plein’ is nu een symbool geworden van de hardvochtige benadering van de Islamitische Republiek ten aanzien van demonstranten. Critici stellen dat het wijdverbreide gebruik van doodstraf in zaken met betrekking tot protesten niet alleen in tegenspraak is met beginselen van eerlijk proces en internationale verplichtingen van Iran, maar dat deze straf is omgevormd tot een instrument om schrik aan te jagen en de stem van verzet in de samenleving het zwijgen op te leggen.

De bezorgdheid wordt verergerd door het feit dat onder de veroordeelden ook personen voorkomen die zijn geboren in 2006 en 2007; een situatie die opnieuw vragen oproept over de wijze van gerechtelijke behandeling en naleving van internationale normen voor mensenrechten.

Terwijl mensenrechtenorganisaties en families van deze gedetineerden een onmiddellijke stopzetting van de executies en een herziening van het proces in deze zaak hebben geëist, heeft het stilzwijgen van de autoriteiten van de Islamitische Republiek over de situatie van deze 12 gedetineerden de bezorgdheid verergerd. Mochten de verslagen over hun overplaatsing naar eenzelcellen voor executie waarheid zijn, dan zal de wereldgemeenschap slechts weinig mogelijkheden hebben om te reageren en pogingen in het werk te stellen om de uitvoering van deze vonnissen te voorkomen.