AMA-partij: Verklaring van Ghazal Merzbaan over seksueel geweld, “De tram van Kolyma rijdt voort op brandstof van stilte”

De Christelijke Vrijheidpartij van Iran (AMA) stelde in een verklaring, onder verwijzing naar het relaas van Ghazal Merzbaan, een christelijke burger die gevangen zit in Evin-gevangenis, over seksueel geweld in een van de detentiecentra van het Ministerie van Inlichtingen, dat dit bewijs is van het gebruik van seksueel geweld voor intimidatie en onderdrukking van gevangenen. De partij riep op voor verantwoording van de daders en opdrachtgevers van deze daden bij internationale instanties.

De Christelijke Vrijheidpartij van Iran (AMA) stelde in een brief, onder verwijzing naar het relaas van Ghazal Merzbaan, een christelijke burger die gevangen zit in Evin-gevangenis, over seksueel geweld en verkrachting in een van de detentiecentra van het Ministerie van Inlichtingen, dat dit onderwerp bewijs is van wat deze partij “het toppunt van moreel verval en de tortuuurstructuur van de regering” noemt.

Ghazal Merzbaan, een christelijke burger, heeft in een brief die uit de gevangenis werd gepubliceerd, beschreven dat zij na haar arrestatie in Ordibehesht 1402 naar een van de operationele detentiecentra van het Ministerie van Inlichtingen werd overgebracht en daar seksueel werd aangetast. Zij sprak ook over bedreigingen om stilte te bewaren over dit gebeuren en om verhinder te worden in het volgen van haar klacht.

Merzbaan, die momenteel in Evin-gevangenis vastzit, werd in Khordad van dit jaar door afdeling 26 van de Revolutionaire Rechtbank van Teheran veroordeeld tot 9 jaar en 8 maanden gevangenisstraf; de tegen haar ingebrachte beschuldigingen omvatten “propaganda tegen het systeem” en “samenspanning tegen de veiligheid van het land”.

De AMA-partij stelde in haar brief, met verwijzing naar gepubliceerde verslagen over seksueel geweld tegen gevangenen en demonstranten in voorbije decennia, dat het gebruik van verkrachting als instrument voor intimidatie en het breken van tegenstanders een lange geschiedenis in de Islamitische Republiek heeft.

In een deel van deze brief staat:

“Deze brief dragen wij met een hart vol pijn, maar standvastig in de strijd voor waarheid en gerechtigheid, over aan het geheugen van de geschiedenis. Opnieuw brengen betrouwbare en schokkende berichten over seksueel geweld en verkrachting van mevrouw Ghazal Merzbaan, een moedige vrouw die alleen vanwege haar geloof in het christendom in de donkere cellen van de Islamitische Republiek gevangen zit, aan het licht dat dit het toppunt is van moreel verval en de tortuuurstructuur van een regering die zichzelf religieus noemt, maar waarvan het handelen volledige tegenstelling toont met alle menselijke, morele en goddelijke normen. Het gebruik van seksueel geweld als wapen voor intimidatie en het breken van de wil van tegenstanders en hun families is geen nieuwe methode in dit regime. Deze laffe misdaden begonnen al in de vroege jaren van de opstand van ’57 en de vorming van de islamitische regering tegen politieke en ideologische tegenstanders en met steun op de regels van het heilige religieuze recht in de vroege ochtenduren van executies!

Vervolgens, tijdens de protesten van ’88 en de gruwelijke misdaden van de regering in de tortuurgangenseoul, werden de dimensies van deze ontijding zo naakt blootgelegd dat zelfs enkele functionarissen van het regime gedwongen waren dit toe te geven. De onderdrakkingsmachine van het regime werd opnieuw ingezet in de nationale Iraanse revolutie met volledige wreedheid; de duivelse regering maakte niet alleen tienduizenden kinderen, jongeren en ouderen tot het stof en bloed, maar schuwde ook niet voor brutale seksuele aanrandingen van protesterende meisjes en zelfs voor ontschending van de levenloos lichamen van enkele gewaardeerde vrouwen van ons land. Dit is bewijs van de waarheid dat dit systeem geen enkel taboe respecteert wanneer het gaat om het vertreden van menselijke waardigheid. Deze mate van brutaliteit vindt plaats terwijl het regime in zijn eigen grondwet heuchelachtige beweringen bevat over vrijheid van meningsuiting, bescherming van menselijke waardigheid en burgerrechten; maar de bittere waarheid is dat de heersende structuur niet eens het minste van haar eigen gemaakte wetten gelooft en de wet in dit systeem slechts een sluier is om absolute onderdrukking te verbergen.

De vrijen van de wereld moeten beseffen dat “de tram van Kolyma” voortdurend voortrijdt op brandstof van stilte over wat Ghazal Merzbaan en andere politieke en ideologische gevangenen overkomt.

Het moment is gekomen dat de wereld gezamenlijk door het verbreken van politieke en diplomatieke betrekkingen met dit criminele regime, de opdrachtgevers en uitvoerders van deze misdaden voor het gerecht van internationale tribunalen moet brengen.

Andersom zal deze tram geen grenzen hebben binnen de “Goelag”!

De Christelijke Vrijheidpartij van Iran (AMA)”