“Net als andere kinderen”; van elke 10 kinderen met een beperking gaat slechts één naar school

“Net als andere kinderen” is de titel van een gezamenlijk rapport van Human Rights Watch en de Campaign for Human Rights in Iran dat woensdag werd gepubliceerd. Het rapport gaat in op de situatie van het onderwijs voor kinderen met een beperking in Iran en kritiseert het gebrek aan faciliteiten op dit gebied.

In het rapport staat dat naar school gaan voor veel kinderen met een beperking in Iran een onbereikbare droom is, een droom die deel zou moeten uitmaken van hun dagelijks leven.

Tara Sepehri Far, onderzoeker naar Iraanse aangelegenheden bij Human Rights Watch, zegt het volgende over dit rapport:

“Dit rapport gaat over het gebrek aan voldoende faciliteiten in Iraanse scholen voor het onderwijs van kinderen met een beperking, zoals fysieke toegangswegen in gebouwen, beschikbaarheid van up-to-date braillekaarten, hulp voor gehoorapparaten en andere voorzieningen, en het wijst ook op het gebrek aan middelen en onvoldoende opleiding voor leraren om effectief kinderen met een beperking in Iran te helpen.”

“Ontoereikende fysieke aanpassingen van scholen voor kinderen met een beperking, gebrek aan geschikte onderwijsmethoden en tekort aan leraren en geschoold personeel om kinderen met een beperking te helpen” zijn slechts enkele van de problemen waarmee deze kinderen in Iran worden geconfronteerd. Dit zegt Maryam, moeder van Alireza, een 12-jarig kind met een visuele beperking in de provincie Koerdistan:

“Mijn zoon heeft een visuele beperking, wat betekent dat hij met het ene oog tot een meter kan zien en met het andere oog tot een halve meter. We hebben sinds de eerste klas problemen met onderwijs en school. Helaas sturen ze ons overal door naar iemand anders. Geen goede klas, geen leraar, geen geschikte plek, geen speeltijd; deze vier kinderen zijn samen sinds de eerste klas en besteden hun speelkwartier, sport en alle tijd in één klaslokaal, dus van ochtend tot middag zijn ze alleen in die ene klas. Op school voor kinderen met speciale behoeften kregen ze een klas toegewezen, en daarna zeiden ze tegen ons: als je niet tevreden bent, breng je kind dan naar een normale school. Wanneer we naar een normale school gaan, zeggen ze: we accepteren zulke omstandigheden helemaal niet en we aanvaarden geen verantwoordelijkheid voor wat er met je kind gebeurt.”

Mensenrechtenactivisten zeggen dat geen enkel kind als niet-onderwijs geschikt moet worden beschouwd en dat volgens internationale wetten alle kinderen recht hebben op passend en voldoende onderwijs. Maar kinderen met een beperking in Iran worden echter geconfronteerd met “meerdere belemmeringen”. Dit zegt Arash, een ervaren leraar van kinderen met een beperking in Teheran:

“Ik werk vooral met kinderen met fysieke en motorische beperkingen. Er zijn transportproblemen en helaas hebben families niet het geld ervoor. De faciliteiten zijn erg zwak en zonder hulp van particulieren zou de school niet veel faciliteiten hebben. Een van de grootste problemen voor deze kinderen is het gebruik van toiletten. Op scholen zijn er meestal drie of vier toiletten voor 140 leerlingen met een beperking.”

Problemen die niet alleen het onderwijsruimte betreffen, maar ook sport-, cultuur- en kunstactiviteiten voor kinderen met een beperking. Kinderen voor wie kunst en sport essentieel zijn voor hun ontwikkeling, gezondheid en bloei, maar die ervan verstoken worden vanwege tekorten.

Fatema, sportleraar voor leerlingen met een beperking, spreekt over deze problemen:

“In Iran zijn er geen faciliteiten. Hulpmiddelen voor kinderen met een beperking bereiken ons niet in Iran en als ze Iran bereiken, zijn ze erg duur. Bijvoorbeeld, families hebben niet het geld om een intelligent wit reisstokje voor hun blinde kinderen te kopen. Andere onderwijshulpmiddelen zijn ook erg duur. Er zijn echt geen faciliteiten en geen aandacht en in deze economische situatie weten families niet of ze voedsel voor hun kinderen moeten kopen of onderwijshulpmiddelen.”

Human Rights Watch en de Campaign for Human Rights in Iran schatten het aantal kinderen met een beperking dat in Iran op schoolleeftijd is op ongeveer anderhalf miljoen kinderen, maar zeggen dat van dat aantal slechts 150.000 kinderen zich vorig schooljaar hebben ingeschreven op scholen en de rest uit onderwijs zijn gebleven. Hadi Ghaeemi, directeur van de Campaign for Human Rights in Iran, zegt het volgende over deze cijfers:

“Helaas publiceert de Iraanse regering geen statistieken over kinderen met een beperking of de redenen van hun uitsluiting van onderwijs. Volgens onze schattingen ging echter vorig schooljaar slechts één van de tien kinderen met een beperking in Iran naar school en gaat het merendeel van deze kinderen naar speciaal onderwijs. Kinderen met een beperking hebben volgens het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap het recht op inclusief onderwijs. Inclusief onderwijs betekent dat kinderen met een beperking naar school moeten kunnen gaan dicht bij hun woonplaats en samen met andere kinderen onderwijs moeten volgen.”

In Iran is “beperking de meest voorkomende reden waarom kinderen uit het onderwijs uitvallen,” aldus Human Rights Watch en de Campaign for Human Rights in Iran, die de Iraanse autoriteiten hebben opgeroepen een einde te maken aan wat zij discriminatie tegen kinderen met een beperking noemen.

In het rapport staat dat er in Iran 1570 speciaal onderwijs scholen zijn, scholen waarvan het werkingsprincipe de scheiding van leerlingen met een beperking van andere leerlingen is, een onderwerp waarop Human Rights Watch en de Campaign for Human Rights in Iran kritiek hebben. Tara Sepehri Far zegt dat de scheiding van kinderen met een beperking langetermijngevolgen in hun leven heeft:

“Het belangrijkste onderwerp dat in dit rapport ter sprake komt, is de noodzaak van een verandering in de algemene benadering van het onderwijs voor kinderen met een beperking. In Iran zijn stappen genomen zodat deze kinderen toegang hebben tot onderwijs, maar deze stappen hebben plaatsgevonden in het kader van het scheiden van kinderen met een beperking van normale scholen en hun onderwijs in speciaal onderwijs. Als deze kinderen aan het begin van hun toetreding tot de maatschappij uit de maatschappij worden gescheiden, zal dit ernstige gevolgen voor hun leven hebben.”

Human Rights Watch en de Campaign for Human Rights in Iran zeggen dat de Iraanse regering in recent jaren het budget voor het onderwijs van kinderen met een beperking heeft verhoogd, maar deze twee organisaties benadrukken in hun rapport dat als het onderwijssysteem, onderwijsmethoden en schoolomgeving voor kinderen met een beperking in Iran niet worden verbeterd, duizenden kinderen uit het onderwijs zullen uitvallen. Hadi Ghaeemi zegt dat volgens Iraanse wetten gratis onderwijs het recht van alle kinderen is:

“De rechtvaardiging die de Iraanse regering gebruikt voor het niet voorzien in de behoeften van kinderen met een beperking, is het gebrek aan voldoende budget en middelen. Dit is echter terwijl de grondwet van de Islamitische Republiek gratis onderwijs tot en met voortgezet onderwijs erkent als recht voor alle leden van de samenleving. Daarom kan de Iraanse regering niet, onder het voorwendsel van gebrek aan budget en middelen, het recht van 10 procent van de kinderen negeren. In sommige grensgebieden en achtergestelde gebieden in Iran hebben tot 90 procent van de kinderen met een beperking nooit de kleur van een school gezien.”

Human Rights Watch en de Campaign for Human Rights in Iran hebben een jaar geleden in een rapport getiteld “Ik ben net zoveel een mens als jij” ook de situatie van personen met een beperking in Iran onderzocht en benadrukt dat Iran op basis van zijn internationale verplichtingen alle voorwaarden voor een passend leven voor deze personen moet voorzien. Verplichtingen waar Iran zich aan gebonden heeft onder het internationale Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. Een verdrag waaraan Iran een decennium geleden is toegetreden. Tara Sepehri Far zegt dat inclusief onderwijs een van de principes van dit mondiale verdrag is:

“Dit betekent dat alle leerlingen met een beperking de mogelijkheid moeten hebben om kwalitatief goed onderwijs te volgen met voldoening van hun behoeften voor gelijke toegang tot onderwijs samen met andere leerlingen en in feite in het hoofd onderwijssysteem van het land.”

Onderwijs dat misschien enkele van de problemen van duizenden kinderen met een beperking in Iran zou kunnen oplossen, kinderen die volgens mensenrechtenactivisten nog een lange weg hebben voor toegang tot standaard en doeltreffend onderwijs.

Kinderen die recht hebben op voldoende onderwijs en een blije kinderwereld, een recht gelijk aan dat van alle kinderen in de wereld.

Bron: Voice of America