Prins Reza Pahlavi: «Een vrij Iran is niet langer een hoop, het is een zekerheid»
Ter gelegenheid van de zesde maandverjaardag van de landwijd protesten op 18 en 19 december deelt prins Reza Pahlavi een uitvoerig bericht waarin hij de slachtoffers van deze protesten gedenkt en roept hij op tot voortzetting van de strijd voor de vrijheid van Iran. Tegelijkertijd vraagt hij aan de internationale gemeenschap politieke akkoorden met de Islamitische Republiek niet boven de wil van het Iraanse volk te stellen. In zijn bericht stelt hij duidelijk: «Een vrij Iran is niet langer een hoop, het is een zekerheid.» Deze standpunten worden ingenomen op een moment waarop hij in recente weken in interviews met internationale media opnieuw de noodzaak van steun aan het Iraanse volk en het einde van het bewind van de Islamitische Republiek heeft benadrukt.
Prins Reza Pahlavi beschrijft in zijn bericht ter gelegenheid van de zesde maandverjaardag van de landwijd protesten op 18 en 19 december deze twee dagen als een keerpunt in de hedendaagse geschiedenis van Iran. Hij schrijft dat ook een totale stroomstilte in het land de mensen niet kon afschrikken om naar de straten te gaan. Met verwijzing naar de brede onderdrukking van de demonstranten gedenkt hij de gevallenen, gearresteerden en veroordeelden van deze protesten en benadrukt hij het voortbestaan van hun weg.
Prins Reza Pahlavi schrijft in zijn bericht:
«Zes maanden geleden, op zo’n nacht, zonk Teheran in het duister. Heel Iran zonk in het duister. Maar zelfs die duisternis kon miljoenen Iraniërs niet in hun huizen houden.
De 18e en 19e december waren niet slechts twee nachten voor protest. Het waren nachten waarin de stilte van Iran werd verbroken. Miljoenen mensen gingen naar de straten, vulden de pleinen en stonden op de daken van hun huizen, maar het regime antwoordde met geweld. In die achtenveertig uur verloren tienduizenden van mijn landgenoten hun leven. Van die dag tot nu zijn tienduizenden meer gearresteerd, gefolterd of ter dood veroordeeld.
Zij kwamen vastberaden en dapper naar de straat. Ik denk elke dag aan hen. In die twee nachten verloor ik landgenoten die ik nooit meer zal zien. Voor mij is het getal 40.000 nooit slechts een statistiek. Telkens wanneer ik het hoor, zie ik een jongen die nooit meer in de armen van zijn moeder zal terugkeren. Ik zie een meisje wiens plaats aan de familietafel voor altijd leeg zal blijven. Ieder van hen beschouw ik als een kind, broer of zus van mezelf en voel ik de zwaarte van elk van hun namen op mijn schouders. Maar elke week wanneer ik de families van de gevallenen ontmoet, wordt de wil van mijn volk om door te gaan sterker. Hun kinderen zijn niet voor niets gestorven. Zij stierven voor vrijheid en met het hoofd geheven.
De geschiedenis zal het offer van deze vrouwen en mannen niet vergeten, en ik zal hun naam en weg niet vergeten worden. Net zoals verzetskatten in het bezette Europa tegen tirannie opstonden en net zoals Amerikaanse revolutionairs voor vrijheid vochten, stonden de kinderen van Iran ook op. Maar hun moed had een ander kenmerk. Zij hadden geen leger, geen luchtsteun, en geen andere steun dan het geloof in het ideaal waarvoor zij waren opgestaan. Desondanks stonden zij op. Een verenigd volk besloot naast elkaar tegen kogels te staan, in plaats van nog een dag verder in angst te leven. De mannen en vrouwen van 18 en 19 december zullen in de Iraanse geschiedenis bijblijven als een generatie van eeuwige waarde die een vrije en waardig sterven verkoos boven een leven in ketenen en onderdrukking.»
Hij vervolgde zijn woorden tot de internationale gemeenschap: «Laat niet toe dat wat in onderhandelingsruimten in Genève of Islamabad wordt afgesproken, de waarheid van wat gebeurde in de straten van Teheran, Mashad en Kermanshah doet vergeten. Zij stierven voor vrijheid en met de vrijheid van Iran zal de Straat van Hormuz openen, zal de nucleaire bedreiging verdwijnen en zullen we werkelijke vrede bereiken.»
Reza Pahlavi vervolgde zijn bericht met: «Ik heb mijn landgenoten gezegd dat wat jullie op 18 en 19 december begonnen zijn, een onherroepelijk pad is. Samen zullen we onze natie de passende plaats in de wereld teruggeven, zullen we onze nationale waardigheid herstellen en zullen we het gedachtenis van onze helden levend houden door een vrij Iran op te bouwen. Nu is het tijd om adem te halen, opnieuw kracht op te doen en ons opnieuw aan de overwinning toe te wijden.
We eerbiedigen de herinnering aan de gevallenen door het pad dat zij begonnen zijn voltooid te krijgen. Een vrij Iran is niet langer een hoop. Het is een zekerheid en de wereld moet weten dat mijn dappere landgenoten niet alleen voor hun eigen vrijheid strijden, zij strijden ook voor vrede en stabiliteit in de wereld.»
Deze standpunten zijn consistent met de recente uitspraken van Reza Pahlavi in interviews met internationale media. Hij waarschuwde in een interview met «Euronews» ook dat enig akkoord dat tot voortbestaan van de Islamitische Republiek leidt, slechts een kans voor het regime om zijn macht te herstellen zou zijn, en benadrukte dat de enige weg naar duurzame stabiliteit in de regio het einde van de Islamitische Republiek en de vestiging van een seculaire en democratische regering in Iran is.
Reza Pahlavi heeft in de afgelopen weken in zijn bezoeken en toespraken in Europa ook opnieuw aan westerse regeringen gevraagd om af te zien van hun beleid van geduld jegens de Islamitische Republiek en in plaats van zich op onderhandelingen met de regering te richten, de wens van het Iraanse volk naar vrijheid en democratie te ondersteunen. Hij is van mening dat de toekomst waarvoor het Iraanse volk strijdt niet alleen de veiligheid en welvaart van Iraniërs zal versterken, maar ook de vrede en stabiliteit in de regio.
