Reza Pahlavi: De Islamitische Republiek verschuilt zich achter de naam Iran

Prins Reza Pahlavi heeft met het publiceren van een bericht de Islamitische Republiek verantwoordelijk gesteld voor de oorlog, isolatie van Iran en verwoesting van het land. Hij benadrukte dat deze regering niet kan proberen zich achter de naam Iran te verschuilen om haar veertig jaar durende regering zuiver te wassen. Hij sprak ook ter gelegenheid van de sterfdag van Mohammad Reza Shah over de noodzaak van ‘het terugwinnen van Iran’ en het voortzetten van het vrijheidspad.
Prins Reza Pahlavi publiceerde twee afzonderlijke berichten waarin hij de Islamitische Republiek scherp bekritiseert en deze regering beschouwt als de belangrijkste oorzaak van de huidige crises in Iran. Hij benadrukte dat men niet mag gelijkstellen tussen de Islamitische Republiek en het Iraanse volk. Ter gelegenheid van de sterfdag van Mohammad Reza Shah Pahlavi herdenkte hij de prestaties van zijn vader en riep op tot voortzetting van de inspanningen om Iran terug te winnen uit de huidige regering.
Reza Pahlavi zei in zijn eerste bericht met verwijzing naar wat hij ‘een enorme leugen- en propagandamachine’ van de Islamitische Republiek noemde, dat de Iraanse regering na decennia van onderdrukking en wanbeheer nu probeert zichzelf voor te stellen als verdediger van de nationale belangen. Hij stelde duidelijk: ‘De Islamitische Republiek, met haar enorme leugen- en propagandamachine, heeft zich na 47 jaar van misdaden tegen ons volk en land opnieuw achter de naam Iran verschanst.’
Hij voegde eraan toe door deze visie af te wijzen: ‘Deze oorlog is Iran opgelegd door de Islamitische Republiek en de verantwoordelijkheid ligt bij dit regime en zijn openlijke en verborgen bondgenoten.’ Volgens hem kunnen degenen die in de afgelopen jaren hebben gezwegen of een rol hebben gespeeld bij armoede, corruptie, discriminatie en verwoesting van het land, vandaag de dag niet gebruikmaken van de naam Iran om hun verleden schoon te wassen.
Prins Reza Pahlavi maakte ook onderscheid tussen regering en volk van Iran en zei: ‘Net zoals het naziregime niet hetzelfde was als het Duitse volk, is de Islamitische Republiek niet hetzelfde als het Iraanse volk. Iran is het Iraanse volk, niet een regime dat zijn voortbestaan heeft gebouwd op de verwoesting van het land.’
Hij omschreef nationalisme vervolgens als het staan naast het Iraanse volk en het ondersteunen van hun inspanningen om vrijheid en welvaart te bereiken. Hij riep zijn aanhangers op door alternatieve media te volgen de ‘censoruurmuur van het regime’ te doorbreken.
Reza Pahlavi publiceerde een ander bericht ter gelegenheid van de zesenveertigste sterfdag van Mohammad Reza Shah Pahlavi, waarin hij zijn vader herdenkt als een persoon die nog steeds een bijzondere plaats inneemt in het historische geheugen van veel Iraniërs. Mohammad Reza Shah Pahlavi stierf op 5 Mordad 1359 op 61-jarige leeftijd in het ziekenhuis ‘Madi’ in Caïro, Egypte. Vandaag, 27 juli 2026, overeenkomstig 5 Mordad 1405, is de zesenveertigste sterfdag van deze overleden Iraanse Shah.
Reza Pahlavi, diens zoon, schreef hierover: ‘Zes en veertig jaar zijn verstreken sinds het overlijden van mijn vader, maar hij is vandaag het levendigste politieke gezicht ter geschiedkundige beschouwing en in het hart van de Iraniërs.’ Hij vervolgde met een verwijzing naar een uitspraak toegeschreven aan ‘Majidrezah Rahnavarad’, een van de slachtoffers van landelijke protesten: ‘De vlam van de liefde van het Iraanse volk voor hem wordt dag na dag hoger en helderder. Net zoals het eeuwige herdenking ‘Majidrezah Rahnavarad’ namens miljoen jonge Iraniërs schreef: ‘Een generatie verliefd op jou geworden, die je nooit heeft gezien.’
Prins Reza Pahlavi beschreef de regeringsperiode van Mohammad Reza Shah vervolgens als een periode van ontwikkeling en vooruitgang van Iran en zei: ‘Mijn vader was met heel zijn hart verliefd op Iran. Zijn hart klopte met de natuur van deze bodem mee en regen die op de Iraanse vlaktes viel, was voor hem het beste en mooiste nieuws. Op 22-jarige leeftijd ontving hij het land onder de moeilijke omstandigheden van geallieerde bezetting en stuurde Iran op basis van patriottisme naar de poorten van grote beschaving. Als het onheil van 1357 ons geschiedenispad niet had afgebogen, zou Iran vandaag een van de meest glinsterende centra van welvaart en ontwikkeling in de wereld zijn.’
Hij benadrukte aan het einde van dit bericht opnieuw de noodzaak van verandering van de huidige situatie in Iran en schreef: ‘Mijn medelandgenoten, als wij in zijn weg geloven, hebben wij een grote verantwoordelijkheid. Uit trouw aan zijn visie moeten wij Iran van dit verderfelijke regime terugnemen en het opnieuw opbouwen.’
Deze twee berichten zijn gepubliceerd terwijl het politieke klimaat in Iran nog steeds wordt beïnvloed door binnenlandse spanningen, veiligheidsdrukte en economische crises, en verschillende stromingen die tegen de Islamitische Republiek gekant zijn, verschillende standpunten presenteren over de politieke toekomst van het land.



