Veiligheidsinval bij vijf Baháí-gezinnen in Semnan met arrestaties, in beslag genomen boeken en religieuze symbolen

Agenten van de Informatiedienst van Semnan voerden gelijktijdig invallen uit in de huizen van vijf Baháí-gezinnen en een zaak; drie burgers met de namen Bahfar Khanjani, Hossam Tabaiyan en Zahra Nikayin werden gearresteerd en minstens drie andere burgers werden geconfronteerd met dagvaardigingen of dreigingen daartoe. Tijdens deze huiszoekingen stelden functionarissen niet alleen mobiele telefoons en laptops in beslag, maar ook boeken, foto’s en sieraden die verband houden met het Baháí-geloof; een maatregel die opnieuw de vraag stelt: waarom is het religieuze geloof van burgers in de Islamitische Republiek in een veiligheidskwestie veranderd?
Volgens gepubliceerde rapporten voerden agenten van de Informatiedienst van Semnan op zondag 24 Aban, overeenkomend met 15 november, gelijktijdig huiszoekingen uit in de woningen van vijf Baháí-gezinnen en de werkplaats van een ervan. Tijdens deze operatie werden Bahfar Khanjani en het Baháí-echtpaar Hossam Tabaiyan en Zahra Nikayin gearresteerd en naar een onbekende locatie gebracht.
Volgens goed geïnformeerde bronnen hielden agenten eerst Bahfar Khanjani aan op straat en brachten hem, na hem in elkaar te slaan en handboeien om te doen, naar zijn huis. Zijn familiehuis werd doorzocht en de mobiele telefoons en laptops van familieleden werden ook in beslag genomen. In een rapport dat Hrana ook over deze operatie publiceerde, staat dat agenten toen zij het huis binnenkwamen, de dochter van Khanjani alleen in het huis aantroffen, wat haar ernstig schrik heeft bezorgd. Deze huiszoeking duurde volgens de informatie die Hrana ontving van 09:00 uur tot 15:00 uur.
In een ander deel van deze operatie doorzochten agenten het huis van Hossam Tabaiyan en zijn echtgenote Zahra Nikayin, de winkel van Tabaiyan en het huis van zijn moeder. Dit echtpaar werd gearresteerd en hun mobiele telefoons en laptops werden in beslag genomen. Bahfar Khanjani en Zahra Nikayin hebben eerder vanwege hun religieuze overtuigingen al gerechtelijke vervolgingen en gevangenschap ondergaan.
Tegelijkertijd stopten agenten de auto van Lida Pirastetar op straat, waarna zij het huis van haar en haar echtgenoot Badi’ Nowbakht doorzochten en de elektronische apparaten van het gezin in beslag namen. Pirastetar werd opgeroepen door de Informatiedienst. Het huis van Babak Shabirian en Parvane Shabirian werd ook doorzocht en dit echtpaar werd meegedeeld dat zij in de toekomst zal worden opgeroepen.
Een opvallend aspect van deze operatie is de inbeslagname van items die rechtstreeks verband houden met het religieuze geloof en de identiteit van de gezinnen. Volgens het rapport van Hrana hebben agenten, naast elektronische apparatuur en satellietontvangers, ook boeken, foto’s en sieraden gerelateerd aan het Baháí-geloof in beslag genomen. Tot het moment van publicatie van dit rapport hebben beveiligingsinstanties geen toelichting gegeven op de reden voor deze operatie, mogelijke beschuldigingen tegen degenen die zijn gearresteerd of de plaats waar zij worden vastgehouden.
Huiszoekingen en inbeslagname van persoonlijke bezittingen, zeker in gecoördineerde operaties tegen meerdere Baháí-gezinnen, is niet slechts een routinematige administratieve maatregel; zeker niet wanneer voorwerpen die verband houden met het religieuze geloof van mensen ervan het doelwit worden. De inbeslagname van boeken, foto’s en religieuze sieraden roept de vraag op wat het verband is tussen het bezit van deze voorwerpen in privéhuizen en de openbare veiligheid? Als er specifieke beschuldigingen tegen een individu zijn, waarom zouden voorwerpen die met hun religieuze geloof verband houden ook in beslag moeten worden genomen?
Artikel 23 van de Grondwet van de Islamitische Republiek stelt duidelijk dat “onderzoek naar overtuigingen verboden is en niemand mag worden vervolgd of gestraft enkel omdat hij een bepaalde opvatting heeft.” Artikel 22 beschermt ook de waardigheid, het leven, de bezittingen, de rechten, de woningen en het beroep van individuen tegen inbreuk, behalve in gevallen die de wet voorziet. Deze bepalingen werpen minstens serieuze vragen op over de noodzaak, de wettelijke basis en de evenredigheid van dergelijke huiszoekingen.
Anderzijds is Iran partij bij het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten. De artikelen 17 en 18 van dit verdrag beschermen respectievelijk de privacy en de onschendbaarheid van het huis en het gezin tegen willekeurige inmenging, en de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst. Deze rechten omvatten de vrijheid om een geloof te hebben of aan te nemen en dit individueel of collectief, in privé of openbaar uit te drukken. Daarom kan het louter behoren tot een religieuze traditie geen basis vormen voor arrestatie, berooving van rechten of beveiligingsmaatregelen.
De inval in de stad Semnan vond niet in een vacuum plaats. Rapporten van mensenrechtenorganisaties in de afgelopen maanden hebben aangetoond dat arrestaties, gevangenisstraffen, huiszoekingen, inbeslagname van bezittingen en beperkingen in het beroeps- en onderwijsleven tegen Baháí-burgers in verschillende delen van Iran voortduren.
Volgens rapporten van deze organisaties over de situatie van Baháí’s in oktober 2026 werden minstens twee Baháí-burgers in die maand gearresteerd, vijf personen werden geconfronteerd met gevangenisstraffen en de huizen van zes Baháí-gezinnen en één café werden doorzocht en hun goederen in beslag genomen. Deze organisaties hebben in hun september-rapport ook bericht over de arrestatie van minstens zes Baháí’s, gevangenisstraffen voor vier personen en huiszoekingen in de huizen van minstens zeven gezinnen.
De Amerikaanse Commissie voor Internationale Religieuze Vrijheid bracht in haar landenrapport over Iran in oktober 2026 ook haar bezorgdheid tot uitdrukking over verhoogde druk op Baháí’s en christenen, willekeurige arrestaties, gedwongen verdwijning, inbeslagname van goederen, gewelddadige huiszoekingen en rapporten van marteling van gearresteerden. Deze commissie wees ook op het gebruik van veiligheidsbeschuldigingen en de karakterisering van Baháí’s als vijanden van de regering.
De Baháí-gemeenschap in Iran heeft jarenlang te kampen met een reeks beperkingen en vervolgingen; van onderwijs- en beroepsbeperkingen tot arrestaties, confiscatie van goederen en gerechtelijke vervolging. Baháí’s worden in de Grondwet van de Islamitische Republiek niet erkend als een van de officieel erkende religieuze minderheden in artikel 13, een bepaling die Zoroastriërs, Joden en christenen als erkende religieuze minderheden noemt. Echter, het feit dat een religie niet officieel wordt erkend, geeft geen toestemming om volgelingen van die religie van fundamentele mensenrechten en burgerrechten te beroven.
De zaak Semnan is een voorbeeld van een situatie waarin meerdere gezinnen, zonder dat specifieke beschuldigingen openlijk zijn medegedeeld, worden geconfronteerd met gelijktijdige huiszoekingen, inbeslagname van persoonlijke bezittingen en arrestatie van familieleden. De arrestatie van drie burgers en onwetendheid over hun verblijfplaats doen vragen rijzen over toegang tot een advocaat, contact met het gezin en het genot van een eerlijk proces.
Geen burger mag vanwege zijn religieuze geloof worden onderworpen aan intimidatie, arrestatie of ontbering van rechten. Veiligheid, vrijheid en het recht op een leven met waardigheid zijn geen voorrechten die de regering alleen voor volgelingen van haar goedgekeurde religies zou moeten voorbehouden. Zolang Baháí-burgers, christenen, Zoroastriërs en andere minderheden doelwit zijn van beveiligingsoperaties vanwege hun geloof en zelfs hun boeken en religieuze symbolen worden in beslag genomen, zal de bewering van respect voor de vrijheid van gedachte in tegenspraak zijn met de werkelijke praktijken van overheidsinstellingen.




