نشست بررسی گزارش سالانه «درهای باز» درباره مسیحیان تحت آزار

سازمان درهای باز طی نشستی، به بررسی تحلیل و یافته‌های جدید درباره آزار مسیحیان، با تمرکز بر ایران و دیگر کشورها پرداخت.

نشست‌ تخصصی که روز سه‌شنبه ۲۷ ژانویه برابر با ۷ بهمن، با حضور شماری از نمایندگان پارلمان اروپا برگزار شد، به بررسی تازه‌ترین گزارش سالانه سازمان بین‌المللی «درهای باز» (Open Doors) درباره وضعیت مسیحیان در سراسر جهان اختصاص داشت. این جلسه که با ارائه داده‌ها، تحلیل‌ها و شهادت‌های شخصی همراه بود، بار دیگر نشان داد فشارها و سرکوب‌ها علیه پیروان مسیحیت، در بسیاری از کشورها به ویژه در ایران و چند کشور دیگر همچنان جدی و رو به افزایش است.

بر اساس تازه‌ترین گزارش‌ها که توسط سازمان درهای باز منتشر شده، بیش از ۳۸۰ تا ۳۸۸ میلیون مسیحی در سراسر جهان در سال اخیر با سطوح مختلفی از تبعیض، سرکوب و آزار روبه‌رو بوده‌اند، رقمی که نسبت به سال قبل افزایش چشمگیری داشته است و نشان می‌دهد حدود ۱نفر از هر ۷ مسیحی در مقیاس جهانی، در معرض «آزار بسیار بالا» قرار دارد.

• افزایش خشونت: تعداد مسیحیان کشته شده به دلیل ایمانشان در سال گذشته، به حدود ۴,۸۴۹ نفر رسیده و روزانه به طور میانگین حدود ۱۳ نفر برای ایمان مسیحی خود جان خود را از دست می‌دهند.
• گستره جهانی: تعداد کشورهایی که دارای سطح «افراطی» آزار علیه مسیحیان‌ هستند، از ۱۳ به ۱۵ کشور افزایش یافته است.
• داده‌های فاصله‌دار: این آمار در برآوردهایی است که دوره تحقیق آن‌ها از اول اکتبر ۲۰۲۴ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ بوده و ممکن است تاثیر رویدادهای اخیر در ایران و منطقه را کاملا منعکس نکند.

این گزارش نشان می‌دهد که آزار مسیحیان فقط شامل خشونت فیزیکی نیست، بلکه تبعیض قانونی، فشار اجتماعی و محرومیت از آزادی‌های مدنی در بخش‌های مختلف زندگی خصوصی، خانوادگی و اجتماعی نیز گسترده است.

جدول اخیر World Watch List  ، کشورهای با بیشترین سطح آزار علیه مسیحیان را منتشر کرده است که از میان آن‌ها کره شمالی، سومالی و یمن به عنوان شدیدترین موارد شناخته می‌شوند. ایران نیز برای سال ۲۰۲۵ در میان ده کشور نخست جهان در این فهرست قرار دارد، جایگاهی که نشان‌دهنده وضعیت وخیم مسیحیان در این کشور است.

گزارش‌های تکمیلی و منابع معتبر نشان می‌دهد که:

• در ایران بیش از ۸۰۰,۰۰۰ مسیحی وجود دارد که بخش عمده‌ آنها پیروان مسیحیت از زمینه مسلمان بوده‌اند و تحت فشارهای شدیدی قرار دارند.
• خروج از اسلام و گرایش به مسیحیت جرم تلقی می‌شود و افراد در این مسیر، با آزار، بازداشت، زندان، فشار برای اطلاعات‌دهی و شکنجه مواجه می‌شوند.
• بسیاری از کلیساهای خانگی توسط نهادهای امنیتی مورد تفتیش و حمله قرار می‌گیرند و اعمال تحریم‌ها و فشارهای قضایی علیه آنها رایج است.
• سازمان‌های حقوق بشری گزارش کرده‌اند که آمار دستگیری و پیگرد شهروندان مسیحی در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

برخی ناظران حقوق بشر نیز، همچون گزارشگر ویژه سازمان ملل، تاکید کرده‌اند: «نوکیشان مسیحی در ایران به‌طور مداوم تحت شکنجه و آزار قرار می‌گیرند.»

در نشست پارلمان اروپا، علاوه بر بحث درباره داده‌ها، نسبت به افزایش ظلم و فشار علیه مسیحیان هشدار دادند.

• نمایندگان Open Doors  و کارشناسانی چون «پیتر پولسون» مدیر اجرایی دفتر سوئد، یافته‌های گزارش جدید را تحلیل کردند و نسبت به افزایش فشار در برخی کشورها هشدار دادند.
• دو مسیحی از کشورهای در صدر فهرست مانند یمن و نیجریه، روایت‌های شخصی دردناک خود از تبعیض، تهدید و جدایی از خانواده را با نمایندگان اروپایی در میان گذاشتند.
• «بارت-یان رویسن» نماینده پارلمان اروپا، ضمن تاکید بر اهمیت شنیدن روایت قربانیان، گفت: «امروز دو گزینه پیش روی ماست، یا بی‌تفاوت باشیم و به زندگی روزمره خود ادامه دهیم، یا به روایت دردناک قربانیان گوش ‌دهیم و از خود بپرسیم چه کاری از دستمان بر می‌آید.»

همچنین در بخش پرسش و پاسخ، نماینده‌ای از سازمان «ماده ۱۸» با اشاره به روز جهانی یادبود هولوکاست و سخنان الهی‌دان مقاومت «دیتریش بونهوفر» گفت: «سکوت در برابر شر، خود نوعی شر است» و تاکید کرد که نباید درباره‌ آنچه در ایران می‌گذرد سکوت کرد.

در این نشست، موضوع وضعیت پناهجویان ایرانی نیز مطرح شد؛ از جمله اینکه چگونه می‌توان از رد شدن پرونده‌های پناهندگی آنها در برخی کشورها جلوگیری کرد. پاسخ روشن و عملی در این بخش ارائه نشد، اما موضوع، نشان‌دهنده پیچیدگی و حساسیت وضعیت کلی در ارتباط با مهاجرت اقلیت‌های مذهبی است.

گزارش سالانه درهای باز و نشست بررسی آن در پارلمان اروپا، تصویری واقعی و تکان‌دهنده از وضعیت مسیحیان تحت آزار در جهان ارائه می‌دهد:

• افزایش چشمگیر آزار و خشونت علیه مسیحیان با رکورد بیش از ۳۸۰ میلیون نفر تحت فشار.
• جمهوری اسلامی ایران همچنان یکی از کشورهایی است که مسیحیان در آن در معرض آزار و تبعیض جدی قرار دارند.
• روایت‌های شخصی قربانیان نشان می‌دهد که این موضوع فراتر از آمار و ارقام، واقعیتی انسانی و دردناک است که نیازمند پاسخ جدی جامعه جهانی است.