روایت تکراری خودکشی؛ افشای مرگ مشکوک «عباس یاوری» زیر شکنجه در شیراز
مرگ «عباس یاوری» زندانی عرب اهوازی زیر شکنجه در شیراز، بار دیگر روایت رسمی «خودکشی» را زیر سئوال میبرد و نشانههایی از اعترافگیری اجباری را آشکار میکند.
خبر کشتهشدن عباس یاوری یک زندانی عرب اهوازی در شیراز، بار دیگر توجهها را به الگوی تکرارشوندهای جلب کرده که سالهاست از سوی نهادهای حقوق بشری درباره آن هشدار داده میشود: «بازداشتهای امنیتی، شکنجه برای اعتراف و پایانهایی که اغلب با روایت رسمی «خودکشی» بسته میشوند.»
طبق اطلاعات موجود، این فرد که دی ماه سال گذشته بازداشت شده بود، پس از انتقال به زندان مرکزی شیراز، در شرایطی نامشخص از زندان خارج و به مکانی نامعلوم منتقل شد. اندکی بعد، خبر مرگ او منتشر شد، مرگی که مقامات، آن را «خودکشی» اعلام کردند؛ روایتی که در موارد مشابه نیز بارها تکرار شده است. بنابر گزارش منابع مطلع، وی شکنجه شده بود تا به دست داشتن در قتل نیروهای بسیجی در منطقه معالیآباد و ملاصدرای شیراز اعتراف کند.
گزارشهای پیشین نشان میدهد که بازداشتشدگان عرب اهوازی، در بسیاری از موارد تحت فشار شدید برای پذیرش اتهامات امنیتی قرار میگیرند. در برخی پروندهها، این فشارها بهصورت مستقیم با شکنجه برای اخذ اعترافات اجباری همراه بوده است. همچنین منابع حقوق بشری تاکید کردهاند که بخشی از این بازداشتها در مکانهای غیررسمی و خارج از نظارت انجام میشود، جایی که دسترسی به وکیل و خانواده عملا قطع است.
در مواردی حتی گزارش شده که افراد بازداشتشده پس از انتقال به بازداشتگاههای امنیتی، جان خود را از دست دادهاند؛ موضوعی که تردیدها درباره روایتهای رسمی را افزایش داده است.
در چنین بستری، اعلام «خودکشی» برای زندانیای که پیشتر تحت بازجوییهای امنیتی بوده، برای بسیاری از ناظران قانعکننده نیست. منتقدان میگویند این روایتها اغلب در غیاب تحقیقات مستقل و شفاف مطرح میشوند و امکان راستیآزمایی آنها وجود ندارد.
این پرونده، فارغ از جزئیات دقیق آن، در امتداد مجموعهای از گزارشها قرار میگیرد که از یک الگوی نگرانکننده حکایت دارند: «بازداشت، فشار برای اعتراف و مرگهایی که توضیح رسمی آنها با تردیدهای جدی مواجه است.»
