Tenuitvoerlegging van vijfjarige gevangenisstraf “Nirah Arjinah” – symbool van onderdrukking van christelijke burgers in Iran

De tenuitvoerlegging van de vijfjarige gevangenisstraf voor “Nirah Arjinah” wegens “vreedzame christelijke activiteiten” geeft opnieuw voeding aan kritiek op de beperkingen van godsdienstvrijheid in Iran.

Nirah Arjinah, een christelijke burger uit Garmsar die op 7 juli van dit jaar samen met haar man thuis was gearresteerd wegens vreedzame religieuze activiteiten, meldde zich dinsdag aan in de gevangenis van Semnan om haar vijfjarige straf uit te zitten. Dit vonnis maakt deel uit van een reeks rechtsvorderingen tegen haar, die door critici wordt gezien als een nieuw voorbeeld van onderdrukking van godsdienstvrijheid in Iran.

Volgens vonnissen van de Revolutionaire Rechtbank is Nirah Arjinah veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf wegens “schadelijke propaganda en afwijkend onderricht in strijd met de Islamitische wet”, met een geldboete van 165 miljoen toman, twee jaar verplichte huisarrest in de stad Kohbanan in Kerman, en twee jaar verbod op het verlaten van het land.

In een ander deel van het vonnis wordt zij beschuldigd van het geven van gaven en religieuze liefdadigheden ter waarde van 11 miljoen toman aan “financiële en materiële steun aan groepen gerelateerd aan zionistisch christendom”. Voor deze beschuldiging ontving zij ook vijf jaar gevangenisstraf en ongeveer 60 miljoen toman boete.

“Farshid Safdari”, rechter van de Revolutionaire Rechtbank in Garmsar, sprak haar vrij van de beschuldiging van “belediging van heilige dingen” in het vonnis. Echter, de totale vonnissen tegen haar bedragen tien jaar gevangenisstraf, maar volgens wettelijke procedure wordt alleen het zwaarste “maximale strafmiddel” ten uitvoer gelegd, namelijk vijf jaar gevangenisstraf.

Na haar eerste arrestatie bracht Arjinah meer dan 40 dagen in detentie door en werd zij aanvankelijk tegen een borgsom van 500 miljoen toman vrijgelaten. Op 6 oktober werd zij echter opnieuw opgeroepen voor verhoor en drie dagen later opnieuw gearresteerd, waarna de borgsom door het openbaar ministerie werd verhoogd naar 2 miljard toman. Uiteindelijk werd zij onder borgtochtvoorwaarden vrijgelaten.

Zij had eerder in 2022 eveneens een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden ontvangen wegens religieuze activiteiten, wat aantoont dat de Iraanse regering lange tijd christelijke activiteiten onder toezicht houdt en onder druk zet.

Tijdens haar arrestatie ondervond Arjinah psychologische druk en foltering en werd zij bedreigd met executie. “Qasem Esmaili”, haar echtgenoot, is in een afzonderlijk vonnis veroordeeld tot drie jaar en zes maanden gevangenisstraf, maar dit vonnis is nog niet ten uitvoer gelegd vanwege zijn kankerdiagnose en lopende chemotherapie.

De zaak van Nirah Arjinah vindt plaats in het kader van toenemend geweld en onderdrukking tegen christenen in Iran. Rapporten wijzen erop dat Iraanse autoriteiten vergelijkbare zaken tegen christelijke minderheden, vooral mensen die van de islam tot het christendom zijn bekeerd, vervolgen met beschuldigingen van “propaganda tegen de Islamitische wet” of “daden tegen de nationale veiligheid”.

Bijvoorbeeld, het hoger beroep in Teheran bevestigde gevangenisstraffen voor vijf Iraanse christelijke burgers die eveneens zijn veroordeeld wegens activiteiten gerelateerd aan hun christelijke geloof en “propaganda tegen het systeem”. Dit patroon getuigt van voortdurende pogingen van het Iraanse justitiële apparaat om onafhankelijke religieuze activiteiten te onderdrukken.

Daarnaast tonen mensenrechtenrapporten aan dat in recente jaren langdurige straffen tegen christenen zijn toegenomen, en velen zijn gearresteerd en veroordeeld wegens “religieuze activiteiten” zonder duidelijke veiligheidsgerelateerde redenen.

Dit vonnis heeft op het gebied van mensenrechten en godsdienstvrijheid wijdverspreide kritiek ondervonden. Mensenrechtenorganisaties en internationale organisaties hebben herhaaldelijk gewaarschuwd voor de toename van gevangenisstraffen voor christenen in Iran en beschouwen dit als een schending van de beginselen van godsdienst- en gewetensvrijheid.

Deze situatie toont aan dat christenen in Iran nog steeds worden geconfronteerd met het risico van arrestatie, onderzoeksacties en zware straffen, terwijl hun activiteiten over het algemeen vreedzaam zijn en betrekking hebben op aanbidding en religieuze samenkomsten.

De zaak van Nirah Arjinah is een sprekend voorbeeld van de verergering van onderdrukking van godsdienstvrijheid in Iran. Dit vonnis heeft, ondanks het feit dat haar activiteiten vreedzaam waren en binnen het kader van persoonlijk geloof vielen, geleid tot ernstige straffen en schending van fundamentele vrijheden. Dit vonnis heeft niet alleen het persoonlijke leven van haar en haar familie beïnvloed, maar weerspiegelt ook een breder patroon van druk op religieuze minderheden in Iran.