Iraans Christelijk NieuwsIran NieuwsWereldwijd Christendom & Vervolging

Veiligheidsdocument voor beperking van kerstviering in Iran; kerstboom onder gouvernementeel toezicht

Een document dat wordt toegeschreven aan het secretariaat van de coördinatieraad voor inlichtingen onthult een plan om kerstviering, het tonen van nieuwjaarssymbolen en de verkoop van christelijke producten in Iran in te perken. In dit document is aan gemeentebesturen, scholen, welzijnsinstellingen, hotels, winkels, postdiensten en gerechtelijke instanties gevraagd christmasgerelateerde activiteiten nauwlettend in de gaten te houden en in sommige gevallen deze tegen te gaan of te verbieden.

Op basis van informatie gepubliceerd door organisatie artikel 18 heeft deze organisatie het originele document dat aan het secretariaat van de coördinatieraad voor inlichtingen wordt toegeschreven, gezien; maar vanwege beperkte toegang tot informatie en onafhankelijke bronnen in Iran is volledige verificatie van de echtheid van het document en de mate van uitvoering van de daarin vermelde bevelen niet mogelijk. Een versie van dit document met wijzigingen is ook op het sociale netwerk X gepubliceerd. Daarom moet wat in dit rapport over de details van de bevelen wordt vermeld, betrekking hebben op de tekst die aan veiligheidsinstellingen wordt toegeschreven en mag dit niet worden beschouwd als een richtlijn waarvan de echtheid en uitvoering officieel zijn bevestigd.

In de gepubliceerde tekst worden kerstmis en het gebruik van symbolen als kerstbomen en de Kerstman geplaatst binnen het kader van activiteiten aangeduid als “kruistocht-zionistische christelijke stroming”. De auteurs van het document stellen ook huiskerken en bijbelverdelingnetwerken voor als activiteiten die naar verluidt islamitische overtuigingen in de samenleving als doelwit gebruiken. Hoewel de echtheid en mate van uitvoering van dit document nog niet onafhankelijk zijn bevestigd, is de inhoud ervan op een verontrustende manier consistent met de lange geschiedenis van veiligheidsmaatregelen van de Islamitische Republiek tegen christenen, in het bijzonder bekeerde christelijke burgers en huiskerken.

De genoemde taal weerspiegelt meer een ideologische blik dan dat deze zorgen over openbare veiligheid aangeeft—een blik die religieuze en culturele activiteiten van een samenleving koppelt aan concepten als infiltratie, bedreiging en veiligheidssamenzwering. In zo’n perspectief kan zelfs een familiële bijeenkomst, de bijbel, een kruissymbool of een kerstboom van een normale culturele en religieuze aangelegenheid in een veiligheidskwestie veranderen.

Deze benadering heeft echter ook voorgaande voorbeelden in media dicht bij de regering. Het persbureau “Rasa”, verbonden aan het seminarie van Qom, schreef ongeveer twee jaar geleden in een artikel getiteld “Dennenboom-aanbidders van Cyrus” dat neiging tot viering zoals kerstmis een vorm van culturele agressie is. Dit medium koppelde zelfs degenen die kerstmis vieren aan personen die deelnemen aan aan Cyrus gerelateerde ceremonies. Zo’n taalgebruik toont aan dat verzet tegen kerstmis niet alleen beperkt is tot veiligheidskringen en ook wortels heeft in delen van de ideologische propaganda van de regering.

Maar de werkelijkheid van de Iraanse samenleving wijkt af van dit veiligheidsplaatje. Interesse in kerstbomen, de Kerstman, verlichtingen en nieuwjaarsversieringen wordt ook gezien onder sommige niet-christelijke burgers. Sommige van deze geïnteresseerden zijn christenen en sommigen houden van de cultuur en esthetiek van deze viering, en sommigen beschouwen het eenvoudig als een gelegenheid voor vreugde, familiebijeenkomsten en afstand nemen van dagelijkse druk. Geen van deze keuzes vormt op zichzelf een bedreiging voor de veiligheid of de overtuigingen van anderen.

Op basis van de tekst die aan het secretariaat van de coördinatieraad voor inlichtingen wordt toegeschreven, zal de uitvoering van de besluiten over “beheer van nieuwjaarsceremonia’s en kerstviering” worden gevolgd via veiligheidscomités van gouverneursambten en districtsambten.

In de sectie over gemeentebesturen wordt gesproken van het voorkomen van aanwezigheid van burgemeestersdistrict bij kerken, onthouding van het plaatsen van nieuwjaarsgroetborden en het weigeren van toestemmingen voor toeristische reizen om religieuze minderheidsterreinen te bezoeken.

In de onderwijs- en welzijnssectie wordt ook gesproken van het voorkomen van kerstviering in scholen en kleutertuinen, vooral in Teheran en andere grote steden. Van cultureel erfgoed instanties is ook gevraagd om het plaatsen van kerstbomen en symbolen zoals de Kerstman in hotels te voorkomen.

Een ander deel van het document betreft het openbaar ministerie voor cultuur en media; een instantie die volgens de gepubliceerde tekst moet optreden tegen de verkoop van christelijke artikelen in online winkels en sociale netwerken. Deze maatregelen kunnen leiden tot blokkering van websites en Instagram-pagina’s. Postdiensten zijn ook opgeroepen tot het beheer van het verzenden van christelijk propagandamateriaal.

In een ander deel wordt de nadruk gelegd op het verzamelen van informatie over Instagram-pagina’s en winkels die christelijke symbolen en kerstproducten aanbieden of promoten. Als deze bevelen worden uitgevoerd, zal het bereik van maatregelen verder gaan dan kerken en religieuze samenkomsten en normale bedrijven, verkopers van versieringen, hotels en zelfs gezinnen die thuis een kerstboom plaatsen, bloot stellen aan beperkingen.

Met andere woorden, de andere kwestie is niet alleen hoe men religieuze ceremonies uitvoert, maar ook het recht van burgers om te kiezen hoe zij zich verheugen, hun huis versieren, een cultureel product kopen en in de openbare ruimte aanwezig zijn, staat onder vuur.

De bezorgdheid over de bepalingen van dit document doet zich voor in omstandigheden waarin het optreden tegen christelijke samenkomsten, in het bijzonder bekeerde christelijke burgers en leden van huiskerken, herhaaldelijk is gedocumenteerd.

Organisatie artikel 18 heeft in haar rapporten bericht over de arrestatie van tientallen christenen rond kerstmis. Bijvoorbeeld, op 6 december 2024 werden meer dan 40 christenen op twee afzonderlijke bijeenkomsten voor kerstviering gearresteerd. Deze arrestaties vonden plaats terwijl gerechtelijke autoriteiten tegelijkertijd bericht gaven over het toekennen van vijf dagen verlof aan sommige gevangen christenen ter gelegenheid van kerstmis.

In een ander geval vielen rond november 2023 ongeveer 30 agenten van het ministerie van Inlichtingen een familiefeest van christenen in de buurt van Shahriyar aan dat werd gehouden voor de planning van kerstviering. Hossein Mohammadi en Hana Golami, twee christelijke burgers, waren onder de gearresteerden in deze zaak en werden later opgeroepen voor het uitvoeren van gevangenisstraffen.

Ook de twee broers Mahmoud en Mansoor Mardani, die werden gearresteerd tijdens een inval van veiligheidsagenten in een huiskerk in Foulad Shahr, Isfahan, gelijktijdig met de viering van kerstmis, werden elk tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld en in december 2025 naar gevangenis gestuurd om hun straf uit te zitten.

Het jaarrapport van artikel 18 over 2025 bericht ook over toegenomen druk op christenen, arrestaties en zware gevangenisstraffen. In dit rapport staat dat in 2025 minstens 73 christenen tot verschillende vonnissen werden veroordeeld en minstens 57 personen met straffen werden geconfronteerd, waaronder gevangenis, verbanning of dwangarbeid. Dit rapport vermeldt ook de annulering van openbare kerstdiensten in de Vank-kerk in Isfahan in november 2025; een actie die voor de tweede keer in vier jaar plaatsvond.

Ondertussen moet onderscheid worden gemaakt tussen de situatie van historische en erkende Armeense en Assyrische kerken en de situatie van bekeerde christelijke burgers en Farsi sprekende gemeenten. De grondwet van de Islamitische Republiek erkent christenen onder erkende religieuze minderheden, maar deze erkenning betekent niet dat alle christenen gelijk genot hebben van de vrijheid van aanbidding, onderwijs en het houden van ceremonies.

Volgens het politieke rapport van het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken over christenen in Iran, dat in oktober 2026 is bijgewerkt, hebben Armeense en Assyrische christenen binnen bepaalde grenzen de mogelijkheid om ceremonies in hun kerken te houden, maar deze vrijheid gaat gepaard met beperkingen; waaronder, officiële kerken worden gecontroleerd en mogen bekeerde christelijke burgers niet toelaten in hun ceremonies of Farsisprekende religieuze en evangelische activiteiten hebben. Daarentegen worden deze burgers vaak uitgesloten van toegang tot officiële kerken en wenden zij zich tot huisbijzonderkomsten voor aanbidding en bijbelstudie; samenkomsten die herhaaldelijk doelwit zijn geweest van invallen door veiligheidsagenten.

Dit rapport bericht ook over arrestatie en gerechtelijke vervolging van christenen onder vage anklachten zoals “propaganda tegen het systeem”, “bevordering van zionistisch christendom” en veiligheidsmisdrijven. Zelfs activiteiten als gebed, doop, avondmaal en kerstviering zijn in sommige dossiers als bewijsstukken van beschuldiging tegen christenen naar voren gebracht.

Artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten, waarvan Iran ook partij is, erkent het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst. Dit recht omvat de vrijheid om een godsdienst of overtuiging te hebben of aan te nemen en deze uit te drukken, individueel of collectief, privé of in het openbaar, door middel van aanbidding, religieuze ceremoniën, religieuze handelingen en onderwijs.

Zelfs als een regering het niet eens is met een viering of cultureel symbool, kan deze onenigheid geen rechtvaardiging zijn voor het onderdrukken of burgers van hun fundamentele rechten beroven. Een kerstboom, de Kerstman, de bijbel of een familiebijeenkomst vormen op zichzelf geen veiligheidsbedreiging. Het omzetten van deze symbolen in zaken voor dossiering en veiligheidstoezicht is niets anders dan regeringsinmenging in de meest persoonlijke keuzes van burgers.

Als het gepubliceerde document echt is en de bepalingen ervan worden uitgevoerd, beperkt de Islamitische Republiek niet alleen de religieuze vrijheid van christenen, maar ook het recht van niet-christelijke burgers om deel te nemen aan een culturele viering en hun levensstijl te kiezen. Een regering die zich bedreigd voelt door een versierde boom of een familiefeest toont feitelijk aan hoe vreemd zij staat tegenover de culturele diversiteit en keuzevrijheid van burgers.

Het Iraanse volk heeft geen veiligheidsmachtiging nodig voor vreugde, geloof en samenleven. Geen enkele instantie heeft het recht tegen gezinnen te zeggen welk symbool zij in hun huis mogen plaatsen, welk boek zij mogen lezen, welke viering zij mogen houden of welke religieuze gemeenschap zij mogen toejuichen. Kerstmis is geen misdrijf, het christelijke geloof is geen misdrijf, en de vreugde van burgers mag niet in een veiligheidsdossier worden veranderd.

Gerelateerde artikelen

Terug naar bovenkant pagina knop
Beschermd Door
Shield Security