Aanhoudingen gaan door na 12-daagse oorlog tussen Israël en Iran; 65 Gilaki-burgers gearresteerd

Na de aanhoudingen die aanhouden na de 12-daagse oorlog tussen Israël en Iran, zijn tientallen Gilaki’s in Rasht en andere plaatsen in de provincie Gilan gearresteerd en beschuldigd van beveiligingsdelicten en samenwerking met Israël, waarbij sommigen lange gevangenisstraffen hebben gekregen.

Na de 12-daagse oorlog tussen Iran en Israël zijn nieuwe rapporten gepubliceerd die aantonen dat de veiligheidstroepen van de Islamitische Republiek tot uitgebreide aanhoudingen van Gilaanse burgers zijn overgegaan. Volgens deze rapporten zijn minstens 65 mensen, voornamelijk Gilaki’s uit het gebied, in de stad Rasht en andere steden in de provincie Gilan gearresteerd.

Deze aanhoudingen lijken het gevolg te zijn van intensieve controle op sociale en digitale activiteiten. Sommige personen zijn beschuldigd van “propaganda tegen het systeem”, “informatiesamenwerking met vijandige regeringen” en zelfs “samenwerking met Israël” vanwege privéberichten met familie, commentaren op Iraanse of buitenlandse sociale mediaplatforms, of het delen van meningen op sociale netwerken.

Onder de gearresteerden bevinden zich gevallen van mensen die lange gevangenisstraffen hebben gekregen. Een voorbeeld is een 52-jarige Gilaki-arbeider die onder een tweet van Israël een sarcastisch commentaar in het Perzisch had geplaatst en door het Revolutionaire Gerechtshof van Rasht tot 5 jaar en 6 maanden gevangenisstraf is veroordeeld.

Er is ook bericht dat veel van de gearresteerden “gewone mensen” waren, personen zonder politieke achtergrond of noemenswaardige protesten die alleen na telefooncontroles op veiligheidskontroleparallelweg zijn aangehouden. Deze personen zijn vervolgens in niet-politieke afdelingen van de Lakan-gevangenis in Rasht vastgehouden.

Naast deze arrestatiegolf van Gilaki’s is de druk op christelijke burgers ook doorgegaan. Volgens rapporten van mensenrechtenorganisaties zijn veel christenen, vooral degenen die informele groepen “huiskerken” hebben gevormd of op sociale media actief zijn geweest, geconfronteerd met beschuldigingen zoals “propaganda tegen het systeem”, “vorming van huiskerken” of “samenwerking met vijanden”. Volgens recent rapport zijn sommigen van deze personen ook gearresteerd en na berechting tot enkele jaren gevangenisstraf veroordeeld.

Volgens analisten was het regeringsbeleid in deze periode onderdeel van een preventieve onderdrukking; een poging om burgergeluiden de mond te snoeren, strikte controle uit te oefenen over cyberspace en elke vorm van verzet of mogelijke kritiek in het licht van beveiligingsspanningen en oorlog tegen te gaan.

Verslaggevers zeggen dat in veel gevallen aanhoudingen en vervolgingen zonder voorafgaande protesten of gewapende acties hebben plaatsgevonden, enkel vanwege meningsuiting, het delen van inhoud of religieuze affiliatie.

De voortdurende druk op religieuze minderheden, vooral op christelijke burgers in Iran, is in recent jaren herhaaldelijk gedocumenteerd. Mensenrechtenorganisaties zeggen dat zelfs onder normale omstandigheden christenen (vooral zij die van de islam tot het christendom zijn overgegaan of huiskerken hebben) worden geconfronteerd met aanhoudingen, marteling, beperking van godsdienstvrijheid en strenge beperkingen.

Maar de huidige crisis, gepaard met de 12-daagse oorlog en de verergering van de beveiligingssituatie, is een keerpunt geworden voor de verscherping van deze onderdrukking. De aanhoudingen van Gilaki-volkeren zonder duidelijke reden, steunend op vage beveiligingsbeschuldigingen en zware gevangenisstraffen, duiden allemaal op wantrouwen van het systeem jegens de samenleving en inspanningen om tegenstemmige stemmen het zwijgen op te leggen.

Dit proces schendt niet alleen mensenrechten en godsdienstvrijheid en vrijheid van meningsuiting, maar kan ook de sociale cohesie in etnische provincies zoals Gilan beschadigen, waar etnische, culturele en taalkundige identiteit onderdeel uitmaakt van de identiteit van het volk.

Gepubliceerde documenten tonen aan dat de arrestatiegolf na het conflict met Israël niet alleen gericht was op religieuze tegenstanders of politieke activisten, maar dat ook gewone burgers zonder geschiedenis van verzet of politieke actie doelwit zijn geworden, alleen vanwege een commentaar of privébericht.

Als dit beleid ononderbroken wordt voortgezet, kan het een wijdverbreide atmosfeer van angst en zelfcensuur onder minderheden en niet-dominante volkeren verergeren en de stem van de maatschappij voor goed het zwijgen opleggen.

Het zij opgemerkt dat dit rapport is opgesteld op basis van tot nu toe gepubliceerde informatie.