Farida Vissi en Sirus Abbasi, twee burgerrechtenactivisten uit Koerdistan; een ander verhaal over detentie en marteling voor geforceerde bekentenissen voor de camera

Een goed geïnformeerde bron stelt dat Farida Vissi, een burgerrechtenactivist uit de provincie Koerdistan in Iran, en haar echtgenoot die eind december vorig jaar door veiligheidskrachten waren gearresteerd, gedwongen zijn geweest tot geforceerde bekentenissen voor de camera.
Deze goed geïnformeerde bron, die om veiligheidsredenen anoniem wilde blijven, vertelde Voice of America dat deze twee burgerrechtenactivisten, inwoners van de stad Dehgolan, in december vorig jaar gewelddadig waren gearresteerd door veiligheidskrachten op hun werkplek. Volgens deze bron hebben zij minstens twee maanden doorgebracht in een van de gevangenissen in Sanandaj, bekend als “Reformatie- en Trainingscentrum”, en werden zij gedurende deze periode beiden onder marteling gedwongen tot geforceerde bekentenissen voor de camera.
Deze bron voegde eraan toe dat onderzoekers in de zaak deze twee burgerrechtenactivisten hebben gedwongen om voor de camera te verklaren dat zij contacten hadden met “Koerdische bewegingen en partijen, waaronder de Democratische Partij van Koerdistan Iran” en ook contacten met buitenlandse media; beschuldigingen waarvan volgens deze bron geen enkel bewijs bestaat en waarvan Vissi en Sirus Abbasi, haar echtgenoot, tot op heden noch politieke activiteiten noch contacten met politieke partijen hebben gehad.
Op basis van informatie die Voice of America ter beschikking is gesteld, hebben onderzoekers in de zaak van deze burgerrechtenactivist hem minstens 58 dagen na zijn arrestatie eenmaal in aanwezigheid van zijn echtgenoot Sirus Abbasi geplaatst. Bij dit bezoek zei meneer Abbasi tegen mevrouw Vissi, gezien haar slechte fysieke toestand, dat als nodig, zij voor de camera van de onderzoekers zou kunnen verschijnen en alles zou kunnen bekennen wat zij wilden.
Deze goed geïnformeerde bron vertelde Voice of America dat deze twee burgerrechtenactivisten elk minstens eenmaal en gedurende 5 uur gedwongen voor de camera van de filmploeg van de Sepah-inlichtingendienst in Sanandaj werden geplaatst om activiteiten te bekennen die zij niet hadden uitgevoerd. Volgens deze bron worden deze geforceerde bekentenissen en verklaringen nu gebruikt als bewijs voor hun veroordeling op beschuldigingen zoals poging tot ondermijning van de nationale veiligheid, propaganda tegen het systeem, beledigen van de leider, en verschillende andere beschuldigingen.
De Iraanse staatstelvisie publiceert doorgaans beelden van televisiebekentenissen van veiligheidsverdachten om de juistheid van hun veroordeling aan te tonen. Tot nu toe hebben echter vrijwel alle gedetineerden na hun vertrek uit eenzame opsluiting en verplaatsing naar een gewone celblok hun televisiebekentenissen ingetrokken en stellen dat dit het gevolg was van druk, marteling en bedreigingen jegens hun naasten door onderzoekers.
Het onderwerp van geforceerde bekentenissen op Iraanse staatstelvisie is eerder meerdere keren aan de orde gesteld. Ondanks het feit dat deze propagandamethode van het Iraanse regime bij het uitzenden van televisiebekentenissen meerdere keren door mensenrechtenorganisaties is veroordeeld, stelt de rechterlijke macht van de Islamitische Republiek voort met deze praktijk. Tot de slachtoffers van dit gedrag behoren onder meer Maziar Bahari, Manouchehr Bakhtiari, vader van een van de doden bij de protesten in november, Maziar Ebrahimi, Sepideh Ghilian, Ibrahim Bakshi, Saeed Malekpour en veel anderen.
Deze goed geïnformeerde bron vertelde Voice of America voorts dat Farida Vissi, die tijdens haar detentie onderwerp was van de meest ernstige psychologische en mentale martelingen, lijdt aan epilepsie. Hij zei dat Vissi tijdens haar detentie geen toegang tot medische hulp had gekregen. Deze goed geïnformeerde bron stelt dat deze burgerrechtenactivist blijkbaar als gevolg van de druk die tijdens de verhoren werd uitgeoefend haaruitval heeft ondervonden, gezichtsstoornissen heeft ontwikkeld en meerdere malen tijdens haar detentie aanvallen heeft gehad.
Op basis van informatie die Voice of America bereikt heeft, is mevrouw Vissi’s verzoek om een arts te raadplegen tijdens haar detentie twee keer geweigerd. Volgens deze bron kon Farida Vissi slechts eenmaal, en wel na afloop van de verhoren en verkrijging van geforceerde bekentenissen, een arts in de gevangenis bezoeken.
Deze goed geïnformeerde bron vertelde Voice of America ook over het proces tegen dit echtpaar dat de eerste rechtszitting in de zaak op 20 juli plaatsvond in de eerste kamer van het revolutionaire gerechtshof van Sanandaj onder voorzitterschap van rechter Saeedi, en dat de rechter deze twee burgerrechtenactivisten geen gelegenheid gaf om zich te verdedigen.
Volgens deze bron zijn in de afgelopen dagen ook nieuwe dagvaardingen voor deze twee burgerrechtenactivisten verstuurd op basis van hun aanwezigheid bij de tweede zitting van het gerechtshof op maandag 3 november, maar mevrouw Vissi en meneer Abbasi hebben zich niet in het gerechtshof willen vertonen vanwege het oneerlijke karakter van het onderzoeksproces.
Op basis van informatie die deze goed geïnformeerde bron aan Voice of America heeft verstrekt, werden Farida Vissi en haar echtgenoot Sirus Abbasi op 15 december 2019 gearresteerd door een inval van inlichtingenkrachten van de stad Dehgolan op hun werkplek, het wetenschappelijk en onderwijscentrum “Zanist”. Volgens deze bron werden zij uiteindelijk op 16 maart van datzelfde jaar, na afloop van de verhoren, voorlopig en totdat alle rechtszakken waren afgerond, vrijgelaten tegen het stellen van in totaal 150 miljoen Toman borg.
Mensenrechtenorganisaties stellen dat de Islamitische Republiek beschuldigingen niet op eerlijke wijze behandelt en dat soms onschuldige personen worden berecht en zelfs ter dood gebracht.
Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft herhaaldelijk en in verschillende gevallen het gewelddadige optreden en de uitgebreide onderdrukking van demonstranten, alsmede de herhaalde en aanhoudende schending van de rechten van Iraanse burgers door het heersende regime in dat land, veroordeeld.
Bron: Voice of America




