Hashtag “Ik ben ook gemarteld”

Naar aanleiding van de publicatie van een brief van Esmail Bakhshi, arbeidersactivist, waarin hij over zijn marteling tijdens detentie schreef, is nu een golf van getuigenissen van andere voormalige gedetineerde activisten ontstaan over marteling in Iraanse gevangenissen.

“Als iemand die door de Islamitische Republiek is mishandeld en gemarteld, heb ik enkele vragen voor de leiders van de Islamitische Republiek: waarom hebben jullie een 21-jarig meisje gedurende 8 dagen in volledige isolatie in het beveiligde detentiecentrum 2000 van de Sepah Tsar-al-Shohada vastgehouden onder de slechtste omstandigheden en gedwongen met een blinddoek? Waarom heeft een medewerker met de organisatorische naam Fazlollah in de ondervragingskamer dit 21-jarige meisje herhaaldelijk verbaal mishandeld en mij zelfs vernederend bedreigd met fysieke marteling en seksueel geweld, terwijl hij lachte? Tot het punt dat ik elke nacht in mijn cel ineen schrompelde en tot de ochtend angstig naar de celdeur staarde en zelfs bang was om te slapen!” Dit is een gedeelte uit een Instagram-post van Shima Babaei, burger-activiste die in juni 2016 in Teheran werd gearresteerd.

Babaei is nu een van degenen die het pad voortzet dat Esmail Bakhshi, werknemer van het Haft Tappeh suikerbietenfabriek, korteleden inzette. Zij schrijven over hun psychologische en fysieke marteling in Iraanse gevangenissen en de hashtag “Ik ben ook gemarteld” zal al deze online geschreven getuigenissen met elkaar verbinden.

بعد آزادی هم مصاحبه کردم هم در دیدار با مسولین وقت از شکنجه گفتم مرتضوی احضارم کرد درحضور وکیلم گفت باید شکایت کنی! شکایت کردم. گفت حالا پرونده تشکیل شد باید ثابت کنی وگرنه خودم حبس طولانی برایت می دهم. شدم متهم پرونده شکایت خودم.
اژه ای گفته #بخشی شکایت کند دادستان وارد می شود

— Fereshteh Ghazi (@iranbaan) January 6, 2019

Esmail Bakhshi schreef op 4 januari van dit jaar in een open brief aan Mahmoud Alavi, minister van Inlichtingen van de Islamitische Republiek, over zijn martelingen in de gevangenis. In deze brief nodigde hij de minister van Inlichtingen uit voor een openbaar debat hierover. Zijn brief heeft zelfs reacties uitgelokt in het Iraanse parlement en regering.

Shima Babaei benadrukte in haar vervolgbericht op Instagram dat haar werk een voortzetting van Bakhshi’s beweging is. Zij schreef hierover: “Waarom hebben jullie mij, toen ik in een cel ter grootte van een graf werd gebracht, gedwongen me uit te kleden voor jullie ogen, iets wat zelfs mijn moeder nooit heeft gezien?” Zij beschreef haar psychologische martelingen en schreef dat gevangenismedewerkers “zich beter voelden” omdat zij haar geen fysieke marteling hadden toegebracht.

Marteling van gezinnen van gedetineerden

Het schrijven met de hashtag “Ik ben ook gemarteld” was echter niet beperkt tot voormalige gedetineerden, en andere burgers hebben zich erbij aangesloten. De moeder van Atena Daemi, een ander politiek gedetineerde, deelde in een brief op sociale media dat zij zich aansloot bij het verhoor van de minister van Inlichtingen en gaf een beschrijving van het geweld waarvan zij zelf getuige was geweest.

In haar brief, die begint met de zin “Ik ben de moeder van Atena Daemi, een meisje dat meerdere keren in de gevangenis is gemarteld”, schreef zij: “Ik heb nooit kunnen vragen naar de martelingen tijdens de ondervragingen van mijn dochter, maar telkens wanneer iemand mij of Atena naar martelingen vroeg en ik gedwongen was te luisteren, brak ik.”

Zij schrijft ook over hoe zij zelf werd behandeld tijdens haar juridische acties en daarna: “Toen ik met mijn kleine dochter voor de gevangenis werd aangevallen door minstens 10 mannelijke agenten, ging ik voor mijn kleine dochter staan om te voorkomen dat slagen met wapenstokken en elektrische schokkers mijn buik zouden raken. Toen agents in burgerkleding obscene en seksuele taal gebruikten, brak ik vanbinnen en werd ik vernederd, maar mijn enige zorg was mijn dochter. Met al mijn kracht hield ik haar hand vast uit angst dat zij me zou worden afgenomen zoals mijn Atena.”

بحث درباره خودسرانه یا سیستماتیک بودن #شکنجه در ایران داغ است،اما تمرکز آن بر زندانیان سیاسی است.در حالیکه تجربه من و وکلای دیگری که در پرونده‌های کیفری کار کرده‌اند نشان می‌دهد زندانیان عادی به مراتب وحشیانه‌تر و بی‌دفاع‌تر شکنجه می‌شوند. فقط یک مورد را به عنوان مثال ذکر می‌کنم:

— Shadi Sadr (@shadisadr) January 7, 2019

Atena Daemi werd op 20 oktober 2014 gearresteerd en bracht 86 dagen door in volledige isolatie en onder ondervaging. Op 17 januari van dat jaar werd zij overgebracht naar de vrouwenafdeling van Evin-gevangenis. Daemi werd veroordeeld tot 14 jaar gevangenisstraf wegens “propagandistische activiteiten tegen het regime, samenzwering tegen de nationale veiligheid, beledigingen van de Opperleider, beledigingen van de oprichter van de Islamitische Republiek en verberging van bewijsstukken”. Deze veroordeling werd in hoger beroep teruggebracht tot zeven jaar gevangenisstraf.

Getuigenis van marteling

De voortdurende discussie over marteling in Iraanse gevangenissen strekt zich uit buiten de hashtag “Ik ben ook gemarteld” en loopt via andere hashtags zoals “Getuigenis van marteling”, “Marteling in Iraanse detentiecentra”, “Esmail Bakhshi” en zonder hashtags op sociale media. Majid Tavakoli, voormalige gedetineerde studentenactivist, is een van degenen die op Twitter een beschrijving van enkele aspecten van de gevangenissituatie heeft gegeven. Majid Tavakoli gaf een gedetailleerde beschrijving van fysieke en psychologische martelingen, variërend van voortdurende slagen tot langdurige onwetendheid over de detentie.

Hij beschrijft uiteindelijk dat “eind juli 2007 vier parlementsleden naar sectie 209 kwamen om het martelingsincident op te volgen. Deze groep had waarschijnlijk van families en sommige vrijgelaten gevangenen gehoord over beschrijvingen van onze martelingen in verband met het valse persboekincident. Hoewel ik de situatie niet volledig begreep, beschreef ik de martelingen zo goed mogelijk. Van die groep werden er drie erg geëmotioneerd en één huilde ernstig. Maar daarna zei één van hen: ‘Oké, geen probleem, stel je voor dat een vader zijn zoon in zijn oor slaat.'”

پرداختن به موضوع شکنجه در ایران در مسیر نادرستی قرار گرفته است.
هولناکی، تلخی و سختیِ غیراخلاقیِ شکنجه‌های موجود در زیر چند عبارت نادرست و غلط مدفون شده است.
یک رشته توییت درباره بخشی از تجربه‌های شخصی‌ام از شکنجه/۱

— Majid Tavakoli (@MajidTavakolii) December 23, 2018

Bron: DW