Internationale Vrouwendag; Vrouwen en moeders die rechtshulp zoeken in Iran leiden de strijd tegen schendingen van mensenrechten
Dinsdag 7 maart 2022 — De Mensenrechtencampagne in Iran huldigt aan de vooravond van de Internationale Vrouwendag alle vrouwen die ondanks moeilijkheden en tegenspoed voorvechters zijn van de strijd tegen discriminatie en ongelijkheid en zich inzetten voor mensenrechten, en eert hun voortdurende inspanningen op deze gevaarlijke weg.
In Iran zijn moedige en progressieve vrouwen — van advocaten en civiele activisten en journalisten tot moeders die rechtshulp zoeken — ondanks systematische schendingen van mensenrechten en voortdurende uitoefening van overheidssdiscriminatie, steeds gericht op het realiseren van gerechtigheid, gelijkheid en fundamentele burgerlijke vrijheden voor alle Iraanse burgers.
De inspanningen voor het waarborgen van fundamentele rechten voor vrouwen in Iran worden voortdurend geconfronteerd met vele risico’s en uitdagingen, en de vrijheid van vrouwen wordt elke dag meer beperkt en gesloten dan ooit:
— Vreedzame steun voor vrouwenrechten is strafbaar gesteld en veel vrouwen zijn veroordeeld en gevangengenomen vanwege hun activiteiten in deze richting.
— Vrouwen in Iran worden geconfronteerd met systematisch en wettelijk geweld;
- Onvoldoende overheidssteun tegen huiselijk geweld
- Voortzetting van huwelijken van meisjes onder de 13 jaar
- Vrouwen worden niet behandeld als gelijk voor de wet op financieel gebied in aangelegenheden met betrekking tot het gezinsleven, waardoor zij voortdurend op het werkterrein en op politiek en openbare gebieden met duidelijke discriminatie worden geconfronteerd.
- Vrouwelijke politieke gevangenen leven in onmenselijke en ongunstige omstandigheden en autoriteiten proberen hun stem het zwijgen op te leggen door verschillende vormen van mishandeling en intimidatie; weigering van toegang tot gezondheidszorg en medische faciliteiten, weigering van telefoongesprekken tussen gevangenen en hun kinderen of verbod op bezoeken aan hen, en deportatie van vrouwelijke politieke gevangenen naar gevangenissen ver weg van waar hun families wonen en langdurige gevangenhouding in eencellengevangenissen, zijn gebruikelijk geworden in de behandeling van vrouwelijke politieke gevangenen.
De moed, weerstand en voortdurende strijd van Iraanse vrouwen wordt ook gezien onder moeders die hun kinderen hebben verloren door regeringsonderdrukking. De moeders van Park Lale en de moeders van Khavaran, samen met de moeders van november, spelen ondanks voortdurende mishandeling, intimidatie en bedreiging door veiligheids- en overheidsinstanties een unieke en belangrijke rol in het leiden en vormgeven van de gerechtigheidsbeweging in Iran.
Nahid Shirpisheh, wiens zoon Poya Bakhtiari werd doodgeschoten door regeringskrachten tijdens de volkprotesten van november 2019, zei eerder tegen de Mensenrechtencampagne in Iran: “Mijn motivatie om te leven is dat de moordenaars van mijn zoon worden geïdentificeerd en vervolgens dat degene die het bevel gaf voor deze gruwelijke moord op Poya en anderen werd vervolgd.”
De regering van de Islamitische Republiek Iran heeft naast voortdurende discriminatie en ongelijkheid tegen vrouwen de verstrekking van sociale diensten en gezondheidszorg voor achtergestelde en behoeftige vrouwen drastisch verminderd. In maart 2022 bijvoorbeeld kondigden oprichters van “Khane Khorshid” (Zonnehuis), een non-gouvernementele organisatie voor schadebeperkende zorg voor verslaafde vrouwen in Iran, aan dat zij vanwege “druk en onder dwang” de activiteiten van dit beveiligde privéhuis hebben stopgezet. Aan de andere kant heeft de regering de toegang tot zwangerschapszorg in overheidsklineken verminderd.
De Mensenrechtencampagne in Iran betuigt haar diepe respect aan alle dappere en moedige vrouwen in Iran die voor de realisering van gerechtigheid, gelijke rechten en vrijheid voor alle Iraniërs strijden, en roept de internationale gemeenschap op zich achter deze vrouwen uit te spreken.
Bron: Mensenrechtencampagne Iran
