Moeder van Saeed Malekpour verzoekt aanklager om gratie voor zoon na tien jaar gevangenisstraf
De moeder van Saeed Malekpour, een gevangene die tot levenslang is veroordeeld, heeft in een brief aan de aanklager van Teheran om vrijlating van haar zoon na tien jaar gevangenisstraf verzocht. Akram Esmaeilzadeh heeft Abbas Jafari Dowlatabbadi gevraagd om haar zoon ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum van de Revolutie “gratie” te verlenen en hem na tien jaar gevangenis zonder ook maar een dag verlof vrij te laten.
De moeder van Saeed Malekpour schreef in het begin van haar brief, waarvan een kopie door de mensenrechtencampagne in Iran is ontvangen, aan de aanklager van Teheran: “Ik ben de moeder van Saeed Malekpour. Saeed heeft geen vader en blijkbaar ben ik zowel vader als moeder voor hem, maar hij is meer dan tien jaar uit mijn schoot verdwenen en zit in de armen van de gevangenis en muren. Als hij welke misdaad dan ook begaan heeft, dan is tien jaar hard werken, wat u zelf weet hoeveel jaren van zijn leven in eenzame opsluiting of gesloten gevangenis, voor hem genoeg.”
Akram Esmaeilzadeh verwees ervan dat haar zoon in tien jaar gevangenisstraf ondanks de gevangenisreglementen niet eens één dag verlof heeft ontvangen en schreef vervolgens in haar brief: “Denk aan een moeder die door ouderdom niet kan staan en behoefte heeft aan hulp van haar zoon. Na al deze jaren, waarvan elk moment voor ons als een jaar voelde, heeft hij niet eens verlof ontvangen. Ik ben ervan overtuigd dat Islamitische barmhartigheid niets anders is, en ik, als moeder, kijk naar de Islamitische barmhartigheid van het systeem en u en wacht. Gezien het feit dat alle betrokken instanties, van de gevangenis tot de casusmedewerker, zijn goed gedrag en opstelling bevestigen. U die aanklager en verdediger van de rechten van het volk bent, laat hem de smaak van Islamitische barmhartigheid proeven en gezien het feit dat de gerespecteerde voorzitter van de gerechtelijke macht belofd heeft om uitgebreide en ongekende gratie te geven, verklaar uw goedkeuring van zijn gratie in de commissie voor gratie en vergiffenis, zodat hij in het veertigjarig jubileum van de Revolutie op de gratiellijst wordt opgenomen.”
De moeder van Saeed Malekpour verzocht aan het einde van haar brief aan de aanklager van Teheran niet als functionaris maar als medebewoner om haar zoon vrij te laten: “Ik verzoek u om verlof en gratie voor mijn zoon na tien jaar. Alstublieft, zorg op de manier die u passend acht voor de nodige voorbereidingen, zodat we altijd voor u zullen bidden.”
Deze brief is gepubliceerd door binnenlandse media zoals de Ensaafnews-website. De heer Malekpour lijdt aan meerdere aandoeningen zoals hartziekte, nierstenen, prostaatproblemen en knieartrose. In september 1397 werd hij na een hartaanval van de gevangenis voor vier dagen naar het Taleghani-ziekenhuis overgebracht. De zus van deze gevangene zei in september 1397 in een gesprek met de campagne dat helaas geen maatregelen zijn genomen voor de behandeling van zijn andere aandoeningen.
Saeed Malekpour, 42 jaar oud, is afgestudeerd aan de Sharif University of Technology en cyberactivist met Canadese verblijfsstatus. In 2008 reisde hij vanuit Canada naar Iran om zijn familie te bezoeken, waar hij door veiligheidstroepen werd gearresteerd. Saeed Malekpour werd beschuldigd van godslastering, waarvan werd beweerd dat het het gevolg was van het beheren van pornosites in oktober 2010 door de Revolutionaire Rechtbank ter dood veroordeeld. Dit vonnis werd op 1 februari 2011 door het Hooggerechtshof bevestigd en ter uitvoering naar de afdeling handhaving van uitspraken gestuurd. Maar in september 2013 werd de doodstraf met één graad verminderd tot levenslang. Saeed Malekpour ontkende de tegen hem ingebrachte beschuldigingen in de rechtszaal niet.
In de eerste maanden na zijn arrestatie deed Saeed Malekpour in een televisiegetuigenis die door de officiële Iraanse televisie werd uitgezonden het bericht dat hij in Canada met steun van een Amerikaans bedrijf websites Azon, Iran Sex… en Xpressia had opgericht. Later verkondigde hij echter in de rechtszaal zijn verklaring en zei dat hij onder druk en marteling tot een dergelijke verklaring was gedwongen.
De heer Malekpour publiceerde in maart 2009 een aangrijpende brief over wat hem was overkomen en verklaarde: “Toen mij werd gevraagd om voor de camera te spreken over het kopen van software uit Engeland en het plaatsen ervan op mijn website en te zeggen dat als personen deze site bezochten, deze software zonder hun medeweten op hun computer zou worden geïnstalleerd en daarna de controle over hun computerwebcam, zelfs als de computer uit staat, in mijn handen zou vallen en op deze manier ik via het internet vanuit een slaapkamer films van mensen nam. Hoewel ik tegen de ondervragingsmensen zei dat zoiets technisch onmogelijk is, antwoordden zij dat het ze niet uitmaakt.”
Bron: Human Rights Iran
