Reza Pahlavi noemt sport het verhaalveld van het Iraanse volk

Met het einde van de deelname van het Iraanse team aan de Wereldbekercompetitie staat de discussie over de rol van sport in de weerspiegeling van politieke en sociale veranderingen in Iran opnieuw in het middelpunt van de belangstelling van internationale media. In dit kader bedankte Reza Pahlavi, door een bericht uit te geven, Iraniërs die tijdens de wedstrijden de stem van protesten, herdenkingen van de gestorvenen en nationale symbolen van Iran op het wereldtoneel hebben gebracht. Pahlavi beschreef dit evenement als iets dat verder gaat dan een sportcompetitie; een bericht dat verder kan worden geanalyseerd als een voortzetting van zijn standpunten over de verbinding tussen nationale identiteit, vrijheidsstreven en burgerlijke diplomatie.

In de afgelopen jaren waren internationale voetbalwedstrijden voor Iran niet slechts een sportgebeurtenis, maar zijn ze uitgegroeid tot een platform voor de weerspiegeling van politieke en sociale kloven. Internationale media hebben herhaaldelijk gerapporteerd dat tegelijkertijd met de deelname van Irans nationale team aan de wereldwedstrijden, ook de aandacht van de publieke opinie is gegroeid voor de mensenrechtensituatie, binnenlandse protesten en de reactie van Iraniërs buiten het land.

In dit klimaat bedankte Reza Pahlavi, door een bericht aan Iraniërs uit te geven, diegenen die in stadions, op straten, in de media en op sociale netwerken hun uiterste best hebben gedaan om de stem van het Iraanse volk tot de wereld te brengen. Hij schreef in dit bericht:

«Met het einde van de deelname van het team van de Islamitische Republiek aan de voetbalwedstrijd, zal wat van dit evenement voor ons Iraniërs in herinnering blijven, de aanwezigheid zijn van landgenoten die het wereldbekerstadium hebben omgezet in een gelegenheid om de herinnering aan de eeuwige martelaren van het vaderland te eren, om de nationale vlag van Iran, de leeuw en de zon, te tonen en om de stem van ons volk tot de wereld te brengen.

Ik ben dankbaar aan iedereen van jullie die met eenheid, volharding en nationale waardigheid, zowel binnen als buiten de stadions, op straten, in media en op sociale netwerken, de naam van Iran en de herinnering aan de gevallen zonen van ons land levend hebben gehouden.

Jullie hebben opnieuw aangetoond dat Iran niet de Islamitische Republiek is; en het echte team van Iran zijn het Iraanse volk dat voor vrijheid staat en voor het herwinnen van hun land alles sacrificeert.

Ik geloof dat in niet al te verre toekomst, sporters die met het Iraanse volk verbonden zijn, onze sportteams in wereldcompetities zullen vertegenwoordigen onder de nationale vlag van Iran en eer zullen creëren voor ons land.

Tot die tijd hebben wij nog steeds de plicht om van elke gelegenheid, ook in het vervolgvan de Wereldbeker, gebruik te maken om de stem van het Iraanse volk tot de wereld te brengen; vooral in de dagen dat de Islamitische Republiek zich voorbereidt op leugenachtigheid en propagandistische vertoon rondom de begrafenis van de grootste misdadiger, Ali Khamenei, en weigert de waarheid te onthullen.»

Dit standpunt werd uitgebracht onder omstandigheden waarin veel westerse media ook hebben gerapporteerd dat de voetbalcompetitie voor een deel van de Iraanse samenleving en Iraniërs buiten het land een arena is geworden voor het uitten van nationale identiteit en politieke protesten. Verslagen van de aanwezigheid van pre-revolutionaire symbolen, protestslogans en uitgebreide activiteiten van Iraanse gebruikers op sociale netwerken tonen aan dat de Wereldbeker niet alleen op het veld werd gevolgd, maar ook een toneel was geworden voor verschillende verhalen over de toekomst van Iran.

In het bericht van Reza Pahlavi ligt de nadruk op de rol van het volk in het presenteren van een ander beeld van Iran aan het wereldpubliek; een beeld dat naar zijn mening verschilt van de politieke structuur van de Islamitische Republiek en is gebaseerd op historische identiteit, nationale solidariteit en vraag naar vrijheid. Deze benadering sluit ook aan op zijn eerdere standpunten; standpunten waarin hij herhaaldelijk het onderscheid tussen het «Iraanse volk» en de «regering van de Islamitische Republiek» benadrukt heeft en steun heeft uitgesproken voor een vreedzame overgang naar een regering op basis van de wil van het volk.

Vanuit mediumkundig perspectief kan dit bericht worden gezien als een poging om de aandacht van het wereldpubliek op de ontwikkelingen in Iran in stand te houden na afloop van de sportcompetitie; een nadruk op het feit dat het einde van een toernooi niet betekent dat het einde van volkseisen of het belang van het Iraanse verhaal op het wereldtoneel. Daarom blijft sport, naast digitale media en burgerlijke activiteiten, een van de terreinen waarop de stem van Iraniërs over grenzen heen kan reiken en wereldpubliek kan betrekken bij de kwesties in Iran.