Stijgend aantal christelijke nieuwkomers in Iran is gevolg van restrictief beleid van het regime

Sara.Kh. FCNN-persbureau: Met de nadering van 25 december en de vieringen van christenen ter gelegenheid van de geboorte van Jezus Christus, zijn de overheidsmaatregelen tegen christenen in Iran en christelijke nieuwkomers intensiever geworden.
Volgens het FCNN-persbureau zijn het afluisteren van gesprekken en het vervolgd stellen van christelijke nieuwkomers onder de maatregelen die tegenwoordig voor onrust zorgen onder deze medeburgers en hen thuis hebben gehouden.
Maar volgens Sepehr, een van de christelijke nieuwkomers die in Turkije woont, stelt zelfs dit thuisblijven de regeringsleiders niet tevreden. Want de geur van het verspreide christendom in Iran kent geen grenzen.
Het restrictieve beleid van het regime draagt vruchten op in de verspreiding van het christendom
Sepehr spreekt in een interview met FCNN over de nieuwe bezorgdheid van het Islamitische regime en hoe de verspreiding van het christendom door gebruik te maken van sociale netwerken hen in schrik heeft gejaagd. Dit heeft geleid tot het thuisblijven van christelijke nieuwkomers en moslims die interesse in het christendom hebben.
Volgens deze medeburger is de poging om internet in Iran onder staatscontrole te brengen een reactie om dergelijke omstandigheden te voorkomen, en toont aan dat de regeringsleiders het fenomeen van de digitale wereld nog steeds niet serieus nemen.
De versterking van de positie van huiskerken is volgens Sepehr ook een ander voorbeeld van de gevolgen van overheidsmaatregelen in Iran.
Hij stelt op basis van berichten die hij uit heel het land ontvangt: “Mijn vrienden verzamelen zich in groepen van vijf of zes personen in gezellige hoeken van openbare plaatsen en lezen Gods woord en aanbidden God. Soms verzamelen ze zich periodiek in huizen en bidden in stilte. Het interessante is dat ze op deze manier bij elke bijeenkomst één of twee moslimvrienden kunnen meenemen.”
Volgens Sepehr hebben de autoritaire en restrictieve aanpakken van het regime jegens christenen geleid tot hun verspreiding in huizen en intimere groepen met moslims, wat zelf een factor is voor de evangelisatie en verspreiding van Gods woord onder alle Iraniërs. Terwijl het samenbrengen van alle christenen op één overdekte plek in een kerk niet zo effectief zou kunnen zijn.
Aanbidding in het Farsi-taal is verboden
Acties tegen het systeem en de nationale veiligheid zijn al jaren een reden voor het uitoefenen van autoritaire aanpakken jegens christelijke nieuwkomers, en de leiding van de Islamitische Republiek voorkomt onder dit ogenschijnlijk wettelijk excuus de uitvoering van aanbiddingsdiensten van deze minderheden.
Volgens het FCNN-persbureau is in het verlengde van deze maatregelen van het regime de afgelopen een à twee jaar de aanpak van christelijke aanbiddingsdiensten in het Farsi het hoofddoel van aanvallen geworden. Op zodanige wijze dat autoriteiten zich concentreren op het beperken van christenen en het verzwakken van de impact van hun aanbiddingsdiensten door verschillende wettelijke en onwettelijke aanpakken.
Maar in recente maanden zijn de meeste van deze onrechtvaardig reacties van het regime gericht op protestanten.
Een van de christelijke nieuwkomers spreekt in een interview met FCNN over de reden van deze gouvernementale campagne tegen nieuwkomers en protestantse christenen: de groeiende tendens van Iraanse moslims naar deze groepering.
Mehtab benadrukte in dit interview dat de intensiteit van de aanpak van diensten in het Farsi zo groot is dat zelfs de rechten van protestanten als erkende minderheid in Iran worden genegeerd.
Volgens deze christelijke medeburger is de reden voor deze aanpak van het regime de impact van de aanbiddingsdiensten van deze groepering op moslims.
Duidelijke schending van mensenrechten in Iran
Zij, die ervaring heeft met het meerdere keren aanwezig zijn van geïnteresseerde moslims in verschillende huiskerken in Iran, is van mening dat deze reactie van moslims angst bij de regeringsleiders heeft veroorzaakt en hen tot onmenselijke aanpakken dwingt.
Het afluisteren van persoonlijke gesprekken, het vervolgde stellen van personen in hun dagelijkse bewegingen, spionage op hun meest persoonlijke relaties zijn onderdeel van deze aanpakken.
Mehtab benadrukt dat de leiding van de Islamitische Republiek, om hun onvermogen om de verspreiding van het christendom in Iran onder controle te houden goed te maken, openlijk mensenrechten schenden en niet bang zijn voor publieke opinie.
Mehtab gaat verder: “Deze vijandige aanpakken van de leiding van de Islamitische Republiek jegens het christendom zijn intensiever geworden in omstandigheden waarin christenen geen bezwaar maken tegen de verspreiding van de islam in hun landen en moslims over de hele wereld rustig God aanbidden en moskeeën bouwen.”
De actie van een katholieke priester om een speciale gebedskamer voor moslims in de kerk “Good Shepherd” in Australië in te stellen, is volgens deze christelijke medeburger een voorbeeld van zijn stelling.
Rapport van Ahmad Shahid
Ahmad Shahid, speciaal rapporteur van de Verenigde Naties, verwijst in zijn rapport waarin hij onderzoekt hoe het met mensenrechten in Iran in 2015 staat, naar verscheidene injusticies jegens de christelijke minderheid in het land.
De beperking en verbod op kerken bouwen, het voorkomen van diensten in het Farsi in christelijke kerken, het richten op leiders van huiskerken die grotendeels van de islam tot het christendom zijn overgegaan, zijn enkele van deze kwesties.
In dit rapport staat dat christelijke nieuwkomers nog steeds te maken hebben met beperkingen in het naleven van speciale religieuze dagen van hun geloof.
Ahmad Shahid verwijst in een deel van dit rapport ook naar massale arrestaties van christenen tijdens Kerstmis.
In dit rapport staat ook: “Volgens rapporten uit april 2014 hebben autoriteiten in toenemende mate kerken gesloten die formele vergunningen hadden en hebben priesters van deze kerken gearresteerd omdat ze diensten in het Farsi hebben gehouden en religieuze diensten hebben verleend aan Iraniërs met een moslimachtergrond. Autoriteiten blokkeren regelmatig christelijke websites. Christelijke nieuwkomers rapporteren dat ze soms tijdens detentie ernstige psychische en fysieke mishandeling hebben ondergaan, inclusief doodsbedreigingen.”




