Valse profeet in Ghana stookt geloof en rijkdommen van mensen in brand

De zaak van «Noa de bedrieger» in Ghana is een waarschuwend voorbeeld van religieus misbruik en de verwoestende kracht van valse profeten in het tijdperk van sociale media.
In een van de meest schandalige voorbeelden van religieuze misleiding van de afgelopen jaren, wist een Ghanese man duizenden mensen ervan te overtuigen dat de wereld aan de vooravond van een driejarig einde-tijdvloed stond. De man die zichzelf eerst «Ebo Jezus» en later «Ebo Noa» noemde, beweerde via videos op sociale media dat God hem had uitgekozen, net als Noach in de Bijbel, om de mensheid te redden.
In deze video’s verklaarde hij stellig: «De wereldwijde vloed begint exact op Kerstmis en alleen degenen die op de boten zijn, zullen gered worden.» Deze berichten verspreidden zich snel in Ghana en enkele landen in West-Afrika en trokken duizenden volgelingen naar zich toe.
Rapporten tonen aan dat veel volgelingen van «Noa de bedrieger» niet alleen in zijn woorden geloofden, maar ook beslissingen namen die hun leven voor altijd zouden veranderen. Velen verkochten hun huizen, land en bedrijven om geld bijeen te brengen voor een plaats op de «reddingsboot»; boten die volgens zijn bewering miljoenen mensen zouden kunnen redden.
«Ebo Fofana» probeerde door het publiceren van afbeeldingen van opgestapeld hout en enkele primitieve bootjes een groot en goddelijk project te demonstreren. In een van de video’s werd hij zelfs gezien in een Mercedes-Benz model 2025; een afbeelding die later symbool werd voor het contrast tussen zijn luxe leven en de armoede van zijn volgelingen.
Met het naderen van 25 december 2025 keken veel volgelingen angstig naar de hemel. Maar in tegenstelling tot zijn stellige voorspellingen, kwam er geen vloed en zelfs geen teken van regen. Het weer was zonnig en het leven verliep normaal.
Ebo Noa reageerde met een nieuw bericht: «Vanwege de oprechte gebeden heeft God besloten de vloed uit te stellen.» Hij vroeg het volk geduldig te zijn en zelfs Kerstmis te vieren; een verklaring die niet alleen niet overtuigend was, maar wijdverbreide woede aanwakkerde.
Voor degenen die al hun bezittingen hadden verloren, was er geen ruimte meer voor geduld. Een groep furieuze slachtoffers stortte zich op de plek die bekend stond als «scheepswerf» en staken de houten constructies en primitieve bootjes in brand. Deze scènes werden veel gedeeld op sociale media en markeerden het symbolische einde van het «nieuwe Noa»-project.
Naar aanleiding van talrijke klachten arresteerden de juridische autoriteiten van Ghana Ebo Fofana op beschuldiging van fraude en het misleiden van de publieke opinie. Hoewel hij later werd vrijgelaten, werd zijn zaak geregistreerd als een waarschuwend voorbeeld van religieuze misleiding.
Religieuze deskundigen en christelijke theologen benadrukten dat deze zaak opnieuw het belang onderstreept van het onderscheid tussen bijbelgeloof en claims van zelfbenoemde profeten. De Bijbel waarschuwt herhaaldelijk voor valse profeten en vraagt gelovigen de geesten te toetsen.
De zaak van «Noa de bedrieger» in Ghana toont hoe een combinatie van vervalste bijbelinterpretaties, einde-tijdspanning en de kracht van sociale media kan leiden tot een menselijke tragedie; een tragedie waarvan de voornaamste slachtoffers eenvoudige, goedgelovige mensen waren die naar verlossing zochten.




